Ολοκληρώθηκε το αγροτικό συλλαλητήριο – Διανυκτερεύουν οι αγρότες στο Σύνταγμα
https://allnews-epirus.blogspot.com/2026/02/blog-post_927.html
Archive for Φεβρουαρίου, 2026
«Βρίσκουμε κυβερνοδραστηριότητα από Τούρκους, Ρώσους και Κινέζους»
Ο διοικητής της Εθνικής Αρχής Κυβερνοασφάλειας Μιχάλης Μπλέτσας μιλά στο «Lifo Politics» για τις κυβερνοεπιθέσεις και τα social media που χειραγωγούν ψηφοφόρους. Aποκαλύπτει, επίσης, ότι η Αρχή έχει εντοπίσει κυβερνοδραστηριότητα που αποδίδεται σε ξένους κρατικούς ή παρακρατικούς παράγοντες.
Παρουσίαση: Βασιλική Σιούτη
ε αυτό το επεισόδιο ο Μιχάλης Μπλέτσας μιλάει για την κυβερνοασφάλεια που αποτελεί κρίσιμο πυλώνα της δημοκρατίας, αλλά αυτό δεν έχει γίνει αντιληπτό από την πολιτεία και το πολιτικό προσωπικό στον βαθμό που θα έπρεπε. Εξηγεί τον πολυεπίπεδο ρόλο της Αρχής, από τη συνεχή παρακολούθηση και ανάλυση απειλών, την έκδοση οδηγιών και τη διαχείριση περιστατικών μέχρι τη σύνθεση δεδομένων από πολλές πηγές ώστε να εντοπίζονται ευρύτερα μοτίβα κακόβουλων ενεργειών που συχνά εξυπηρετούν στρατηγικούς και όχι απλώς τεχνικούς στόχους.
Κυρίαρχη απειλή παραμένουν οι επιθέσεις ransomware, οι οποίες πλήττουν επιχειρήσεις και δημόσιους φορείς, «κλειδώνοντας» συστήματα και δεδομένα με αντάλλαγμα λύτρα, συνήθως σε κρυπτονομίσματα. Οι ομάδες πίσω από αυτές τις επιθέσεις είναι, σύμφωνα με τον ίδιο, εξαιρετικά οργανωμένες και διεθνείς, με φυσικές βάσεις στο εξωτερικό. Η αντιμετώπισή τους απαιτεί διεθνή συνεργασία, όπως έδειξε χαρακτηριστικά η υπόθεση σύλληψης βασικού στελέχους μεγάλης σπείρας στην Ελλάδα έπειτα από κοινή επιχείρηση της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος με τη Europol και άλλες ευρωπαϊκές αρχές. Σημειώνει, πάντως, ότι δεν έχουν εντοπιστεί σημαντικές ελληνικές σπείρες ransomware.
Αναφερόμενος στον πόλεμο στην Ουκρανία, μιλάει για ένα «εργαστήριο» σύγχρονου πολέμου με εκτεταμένη χρήση αυτόνομων και τηλεχειριζόμενων συστημάτων, όπως τα drones, αλλά και με τεράστια επένδυση στην κυβερνοάμυνα, καθώς η αντίστοιχη ουκρανική αρχή διαθέτει χιλιάδες στελέχη, σε πλήρη αντίθεση με τα περιορισμένα μεγέθη της χώρας μας. «Νομίζω ότι ο πόλεμος αυτός θα μελετηθεί πάρα πάρα πολύ και φαίνεται αυτό, διότι ενώ εγώ έχω 100 άτομα, ας πούμε, στην Εθνική Αρχή Κυβερνοασφάλειας, η αντίστοιχη αρχή της Ουκρανίας έχει 7.000», αναφέρει.
Ο Μιχάλης Μπλέτσας εκφράζει την έντονη ανησυχία του για τη χειραγώγηση των ψηφοφόρων. Αν και θεωρεί τη νοθεία της εκλογικής διαδικασίας τεχνικά πολύ δύσκολη έως αδύνατη, χαρακτηρίζει «πανεύκολη» τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Η παραπληροφόρηση, η δημιουργία «παράλληλων πραγματικοτήτων» και η απώλεια εμπιστοσύνης στα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης καθιστούν, όπως λέει, τη στόχευση και την επιρροή των πολιτών εξαιρετικά αποτελεσματική. «Δυστυχώς, έχουμε συνηθίσει να παίρνουμε την πληροφόρησή μας και να διαμορφώνουμε την άποψή μας σε μεγάλο βαθμό από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα οποία δημιουργούν πολλές παράλληλες πραγματικότητες, πολλά παράλληλα σύμπαντα. Έχουμε χάσει την έννοια του δεδομένου, του τι είναι αληθινό. Ο καθένας θεωρεί ότι αυτό που του λένε οι φίλοι του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι η αλήθεια», λέει.
Παραδέχεται ότι η θέση του διοικητή της Εθνικής Αρχής Κυβερνοασφάλειας αποδείχθηκε μεγαλύτερη πρόκληση απ’ όσο περίμενε. «Δεν μου την είχαν περιγράψει σωστά. Η μεγάλη αυταπάτη που είχα όταν ξεκίνησα ήταν ότι πίστευα πως θα υπάρχει ένα οργανωτικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο θα μπορέσω να λειτουργήσω και να χρησιμοποιήσω κυρίως τις τεχνολογικές μου γνώσεις» αναφέρει, ενώ διαπίστωσε ότι ακόμη και με πολιτική στήριξη από τον αρμόδιο υπουργό, οι αλλαγές δεν έρχονται εύκολα. Δηλώνει, ωστόσο, αποφασισμένος να μην αλλάξει τον τρόπο διοίκησής του.
Δηλώνει επίσης ότι η Ελλάδα σήμερα δεν αποτελεί μεγάλο στόχο κυβερνοεπιθέσεων, σε αντίθεση με χώρες όπως η Ουκρανία. Αναγνωρίζει όμως ότι υφίσταται δραστηριότητα (επιθέσεις, απόπειρες διείσδυσης, κατασκοπεία, probes σε συστήματα) από ομάδες οι οποίες συνδέονται με ξένες χώρες, μεταξύ άλλων από Τουρκία, Ρωσία και Κίνα, επισημαίνοντας ότι οι κινεζικές επιχειρήσεις είναι συχνά πιο «κομψές» (πιο αθόρυβες, πιο στοχευμένες), αν και όχι πάντα λιγότερο επικίνδυνες.
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν
Έλληνες ολιγάρχες βοηθούν Ρώσους ολιγάρχες
Η Ελλάδα προσπαθεί να εμποδίσει την απαγόρευση της ΕΕ στα δυτικά πετρελαιοφόρα που μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο
Ρόμπιν Τζ. Μπρουκς11 Φεβρουαρίου 2026
Πέρασα τις τελευταίες μέρες γράφοντας για το 20ό πακέτο κυρώσεων της ΕΕ, το οποίο κάνει μια σημαντική ρήξη με το παρελθόν, απαγορεύοντας στα δυτικά πετρελαιοφόρα να μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο. Αυτή είναι μια ρήξη επειδή η ΕΕ μέχρι τώρα προσπαθούσε να κλείσει τον σκιώδη στόλο , μια προσπάθεια που απέτυχε επειδή η κυβέρνηση Τραμπ αρνήθηκε να συμμετάσχει στην επιβολή κυρώσεων σε πλοία του σκιώδους στόλου.
Η απαγόρευση της μεταφοράς ρωσικού πετρελαίου από δυτικά πετρελαιοφόρα σίγουρα θα προκαλέσει πονοκεφάλους στη Μόσχα. Στη Βαλτική, αυτά τα πλοία έχουν χωρητικότητα έως και 30% και είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου ελληνικής ιδιοκτησίας. Το Bloomberg ανέφερε χθες ότι η Ελλάδα αντιτίθεται πλέον στο 20ό πακέτο κυρώσεων λόγω της απαγόρευσης των δυτικών πετρελαιοφόρων. Αυτό συνεχίζει ένα μοτίβο σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα έχει αντιταχθεί σε κάθε προσπάθεια ελέγχου της πρόσβασης της Ρωσίας στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας, ξεκινώντας με διαπραγματεύσεις για τη συμφωνία για το ανώτατο όριο τιμών της G7 το 2022.
Αυτή η ανάρτηση περιγράφει λεπτομερώς αυτό το μοτίβο παρεμπόδισης από την Ελλάδα. Συμβαίνει μερικοί Έλληνες ολιγάρχες της ναυτιλίας να ελέγχουν έναν τεράστιο αριθμό πετρελαιοφόρων. Αυτοί οι ολιγάρχες ασκούν μεγάλη εξουσία στην Ελλάδα και ελέγχουν de facto την κυβέρνηση. Οι τρέχουσες προσπάθειές της να μπλοκάρει το 20ό πακέτο κυρώσεων είναι απλώς μια συνέχεια της παρεμπόδισης κατ’ εντολή αυτών των ολιγαρχών. Περιττό να πούμε ότι αυτό υπογραμμίζει μια βαθιά κρίση διακυβέρνησης εντός της ΕΕ. Δεν μπορείτε να ελπίζετε ότι θα αντιμετωπίσετε εξωτερικές απειλές όπως η Ρωσία εάν οι αποφάσεις εξωτερικής πολιτικής απαιτούν ομοφωνία, η οποία δίνει στην Ελλάδα και στους ολιγάρχες της της ναυτιλίας δικαίωμα de facto βέτο.
Η Ελλάδα έχει ενεργήσει εκ μέρους των ναυτιλιακών ολιγαρχών της και εις βάρος της υπόλοιπης Ευρώπης και της Ουκρανίας σε δύο περιπτώσεις. Πρώτον, η βασική μεταβλητή στο ανώτατο όριο τιμών της G7 είναι το επίπεδο του ανώτατου ορίου. Χώρες όπως η Πολωνία και οι χώρες της Βαλτικής ήθελαν να θέσουν αυτό το ανώτατο όριο χαμηλά – ας πούμε περίπου 30 δολάρια ανά βαρέλι – κάτι που θα έβλαπτε πολύ τη Ρωσία. Ωστόσο, όταν το ανώτατο όριο ανακοινώθηκε επίσημα τον Δεκέμβριο του 2022, ορίστηκε στα 60 δολάρια ανά βαρέλι, αποτέλεσμα της άσκησης πίεσης από την Ελλάδα εκ μέρους των ναυτιλιακών ολιγαρχών της, οι οποίοι φοβόντουσαν ότι ένα χαμηλό ανώτατο όριο θα διατάρασσε την ικανότητά τους να μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο.
Δεύτερον, οι Έλληνες ολιγάρχες της ναυτιλίας πούλησαν πολλά πετρελαιοφόρα στον Πούτιν για τον σκιώδη στόλο του. Το παραπάνω διάγραμμα προέρχεται από μια ανάρτηση ιστολογίου που έκανα πέρυσι με τον Μπεν Χάρις , η οποία δείχνει ότι πολλά πετρελαιοφόρα πουλήθηκαν στον σκιώδη στόλο από τους ολιγάρχες της Ελλάδας, ακόμη και μετά την προσπάθεια του 12ου πακέτου κυρώσεων τον Δεκέμβριο του 2023 να περιορίσει τέτοιες πωλήσεις στον σκιώδη στόλο. Έτσι, η Ελλάδα όχι μόνο βοήθησε τη Ρωσία πιέζοντας για ένα υψηλό και επομένως αναποτελεσματικό όριο, αλλά υπονόμευσε και θανάσιμα το όριο παρέχοντας στη Ρωσία ναυτιλιακή ικανότητα να λειτουργεί εκτός του ορίου της G7.
Η αντίθεση της Ελλάδας στο 20ό πακέτο κυρώσεων δεν αποτελεί επομένως έκπληξη. Συνεχίζει ένα μοτίβο παρεμπόδισης που χρονολογείται αμέσως μετά την εισβολή. Το μόνο ερώτημα είναι για πόσο καιρό η υπόλοιπη ΕΕ αποφασίζει να συμφωνήσει με αυτό. Απλώς δεν μπορεί να είναι σωστό οι Έλληνες ολιγάρχες της ναυτιλίας να έχουν de facto βέτο στις Βρυξέλλες. Αυτό πρέπει να σταματήσει αν η ΕΕ θέλει να γίνει ένας αξιόπιστος παράγοντας εξωτερικής πολιτικής.
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 