
Σε μια μικρή κοινωνία ανθρώπων, όπως το Φιλιάτι, όπου όλοι γνωρίζονται με τα μικρά τους ονόματα, προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση, το γεγονός ότι για ένα σοβαρό ζήτημα, όπως αυτό της αλλαγής χρήσης του κτιρίου της Λ.Α.Φ.Φ, δεν συμπίπτουν οι απόψεις , μεταξύ κατοίκων και Δημοτικής Αρχής (και τοπικής κοινότητας ), για το εάν και κατά πόσο η αλλαγή αυτή, είναι επωφελής ή βλαπτική, για το επίπεδο της καθημερινής ζωής στην πόλη.
Οι παρεμβάσεις, που έγιναν στο κτίριο της Λ,Α.Φ.Φ και τα μέτρα ασφαλείας ( υψηλού κινδύνου ) που ελήφθησαν, υποδηλώνουν ότι, δεν πρόκειται απλά για την εγκατάσταση εκεί μιας στρατιωτικής επιτελικής υπηρεσίας, αλλά ότι εντός του κτιρίου υπάρχουν και επικίνδυνα υλικά, (οπλισμός, πυρομαχικά κλπ ), καθιστώντας το κτίριο αυτό, πλήρως ασύμβατο με το γύρω περιβάλλον (κεντρική πλατεία και σχολεία). Εξ όψεως και μόνο να το δει κανείς, βλέπει ένα αποκρουστικό (εκτρωματικό) κτίριο, εν αντιθέσει με το πριν, που κατά γενική ομολογία ήταν ξεχωριστό για το κέντρο της πόλης. Και αντί, τα στοιχεία αυτά να ληφθούν σοβαρά υπ’ όψιν, παρακάμφθηκαν εντελώς και έγινε αυτό το πρωτοφανές. Στο κέντρο της πόλης, μια μικρή στρατιωτική μονάδα. Εύλογα δε, γεννάται το ερώτημα, αν αυτό επιτρέπεται από το θεσμικό πλαίσιο. Οι αξιωματούχοι (πολιτικοί και στρατιωτικοί ) που πήραν την απόφαση αυτή, δεν είναι κάτοικοι Φιλιατών, και το μόνο που συνδέει κάποιους εξ αυτών με το χώρο, είναι η παρουσία τους στις παρελάσεις και σε άλλες εορταστικές εκδηλώσεις. Αν αυτό αφορούσε τη γειτονιά τους, θα αποφάσιζαν ( με βεβαιότητα) διαφορετικά.
Αυτά για τους κατοίκους αποτελούν βλαπτική μεταβολή, που υποβαθμίζει σημαντικά την καθημερινότητά τους και ευλόγως διαμαρτύρονται, ζητώντας να αντιμετωπίζονται ως κανονικοί άνθρωποι και όχι ως παρακατιανοί .
Από την πλευρά της, η Δημοτική Αρχή, θεώρησε εξ αρχής επωφελή την εγκατάσταση εκεί, του Τάγματος Εθνοφυλακής, με βασικό (και θεμιτό ) επιχείρημα , τη μείωση των επιπτώσεων από το κλείσιμο του 628 Τ.Π (οικονομική ζωή κλπ), και πιθανόν χωρίς πλήρη ενημέρωση, για τις παρεμβάσεις που θα γινόταν. Κατά τη διάρκεια όμως των εργασιών που ακολούθησαν, όταν ήταν φανερό πλέον ότι, αυτό που θα προκύψει, δεν συμβαδίζει με το σκοπό, για τον οποίο αρχικά κατασκευάσθηκε το κτήριο αυτό, όφειλε να παρέμβει αποφασιστικά, για την διακοπή των εργασιών αυτών. Η μη παρέμβασή της είναι ανεξήγητη. ( Για το συνδυασμό της μειοψηφίας στο Δ.Σ του Δήμου, πλανάται το ερώτημα, μήπως έχει αποποιηθεί, το ρόλο της αντιπολίτευσης).
Θα απέτρεπε , αν παρενέβαινε, την υποβάθμιση του χώρου της κεντρικής πλατείας και θα διασφάλιζε την ενότητα της τοπικής κοινωνίας, η οποία απαιτείται, όπως αναφέρει και ο νεοεκλεγείς δήμαρχος, στο μήνυμά του προς τους πολίτες, αμέσως μετά την εκλογή του.
Επειδή είναι οφθαλμοφανής, η υποβάθμιση που έγινε στο χώρο, η περαιτέρω διατήρηση της αρχικής θέσης, από τη Δημοτική αρχή, στο πνεύμα του “σχεδίου για την επόμενη μέρα”, δεν μπορεί βάσιμα, να αιτιολογηθεί. Οι άυλες αξίες, όπως η ποιότητα ζωής, δεν μετρούνται με οικονομικούς όρους.
Η εξεύρεση άλλης λύσης, εφόσον υπήρχε συμπόρευση Δημοτικής Αρχής και κατοίκων, ήταν εφικτή. Η πιο ενδεδειγμένη, θα ήταν, η ιδιοκτησία του ακινήτου, εφόσον εξέλειπαν οι λόγοι που κατασκευάσθηκε, να περιέλθει στο Δήμο Φιλιατών, και αυτό όφειλε να αιτηθεί αρμοδίως, η Δημοτική Αρχή. Το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Λ.Α.Φ.Φ που πιθανόν ήταν εμπόδιο, θα μπορούσε να ξεπεραστεί. Όπως θα γίνει (ή έγινε ) με το ακίνητο του 628 Τ.Π, αφού όπως επίσημα έγινε γνωστό, εκεί θα γίνουν φυλακές. Στα πλαίσια λειτουργίας μιας σύγχρονης κοινωνίας, οι αποφάσεις λαμβάνονται, όχι μόνο με το γράμμα του νόμου, αλλά και το πνεύμα αυτού και με γνώμονα το συμφέρον της κοινωνίας.
Αλήθεια, θα μπορούσε για παράδειγμα, στην Ηγουμενίτσα αν στη θέση του πολιτιστικού κέντρου ΠΑΝΘΕΟΝ, ήταν Λέσχη Αξιωματικών, να εγκατασταθεί εκεί Τάγμα Εθνοφυλακής ( και ειδικά Τάγμα Εθνοφυλακής Φιλιατών ) και η Δημοτική Αρχή να αποδεχθεί κάτι τέτοιο? Ποτέ και από καμία Δημοτική Αρχή. Το ίδιο ισχύει για τη Λ.Α.Φ. Ιωαννίνων, Λ.Α.Φ. Θεσσαλονίκης κλπ.
Στο Φιλιάτι όμως, όλως περιέργως, αυτό έγινε αποδεκτό από τη Δημοτική Αρχή, και οι κάτοικοι που δεν έχουν την ίδια άποψη, μόνοι πλέον, απευθύνονται σε θεσμούς της πολιτείας , επιδιώκοντας την άρση όλων των δυσμενών επιπτώσεων, που προέκυψαν από τη μεταβολή χρήσης του κτιρίου της Λ.Α.Φ.Φ. Αυτό με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θα έχει ως αποτέλεσμα, όπως διαφαίνεται, να δοθεί ευρύτερη δημοσιότητα στο θέμα, που θα έχει αρνητικό αντίκτυπο για την πόλη. Κυρίως όμως, πλήττεται, το κύρος και η αξιοπιστία της Δημοτικής Αρχής.
Από όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, εύλογα βγαίνει το συμπέρασμα, ότι για το καλό όλων, η συμπόρευση Δημοτικής Αρχής και κατοίκων, είναι αναγκαία, έστω και τώρα.
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία
Σκόδρας Σπυρίδων
Κάτοικος Τρικορύφου
Σχολιάστε