ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

ΑΝΑΡΤΗΣΕ: Fotis Papageorgiou

Για τέσσερα ολόκληρα χρόνια τώρα, οι Ουκρανοί μαχητές της αντίστασης έχουν σχηματίσει την πρώτη γραμμή άμυνάς μας ενάντια στη ρωσική πολεμική μηχανή, μια κληρονομιά από στάχτη και αιματοχυσία.

Έχουμε πραγματικά επίγνωση του τι τους οφείλουμε, του τι οφείλουμε στο θάρρος και τις θυσίες τους;

Δεν είμαι και τόσο σίγουρος. Ας το πούμε λοιπόν για άλλη μια φορά. Ας το επαναλάβουμε ακούραστα.

Το οφείλουμε σε αυτούς ότι ζούμε ειρηνικά σε ελεύθερες χώρες.

Το οφείλουμε σε αυτούς να μην πεθαίνουν τα παιδιά μας σε χαρακώματα στη Λετονία ή την Πολωνία.

Έτσι, όταν διαβάζω ότι «δίνουμε πάρα πολλά στην Ουκρανία» ή όταν ακούω να γίνεται λόγος για «κούραση» με τον πόλεμο στο εσωτερικό, λέω στον εαυτό μου ότι δεν έχουμε ακόμη κατανοήσει το διακύβευμα αυτού του πολέμου και ότι δεν είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε αυτό που έρχεται.

Ποιος μπορεί να είναι σοβαρά «κουρασμένος» από την ασφάλειά του, την ελευθερία του, το πεπρωμένο του; Και πόσο θα «κόστιζε» στα έθνη μας μια ήττα της Ουκρανίας και μια μετατόπιση του στρατιωτικού μετώπου στο έδαφος της Ένωσης;

Ας είμαστε ειλικρινείς αν θέλουμε να ακουστούμε. Υποστηρίζουμε την ουκρανική αντίσταση πρώτα και κύρια επειδή διακυβεύεται η δική μας ασφάλεια, όχι απλώς επειδή ο Πούτιν παραβιάζει το διεθνές δίκαιο ή καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα παραβιάζονται και καταπατούνται αλλού, και από άλλους, αλλά ο ρωσικός πόλεμος στην Ουκρανία μας απειλεί άμεσα και ρητά στοχοποιεί εμάς.

Δεν πρόκειται απλώς για την υπεράσπιση των νομικών αρχών ή την υπακοή σε ηθικές επιταγές. Πρόκειται για την ειρήνη, την ασφάλεια και την ελευθερία της ηπείρου μας και του έθνους μας. Πρόκειται για τα ζωτικά μας συμφέροντα.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία θα είναι το λίκνο ή ο τάφος μιας δημοκρατικής και κυρίαρχης Ευρώπης. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.

Γι’ αυτό αγωνίζομαι καθημερινά ενάντια στον πειρασμό της παραίτησης και στο ηττοπαθές πνεύμα που κερδίζει έδαφος στις χώρες μας.

Γι’ αυτό καλώ επίσημα τις κυβερνήσεις μας να παραδώσουν επιτέλους στους Ουκρανούς τα όπλα που απαιτούν, να κατασχέσουν επιτέλους τα 210 δισεκατομμύρια ρωσικά δημόσια περιουσιακά στοιχεία που είναι αυτή τη στιγμή παγωμένα στις τράπεζές μας και να διασφαλίσουν επιτέλους την προστασία του ουκρανικού εναέριου χώρου από ρωσικά drones.

Γι’ αυτό δεν θα σταματήσω ποτέ να επαναφέρω το ουκρανικό ζήτημα στην καρδιά της δημόσιας συζήτησής μας.

Δεν πρόκειται για θέμα εξωτερικής πολιτικής ή διεθνών σχέσεων. Δεν είναι ηθικό ζήτημα.

Είναι ένα υπαρξιακό ζήτημα για εμάς, το πιο προσωπικό ζήτημα που μπορεί να φανταστεί κανείς: το ζήτημα της ειρήνης και του πολέμου στο έδαφός μας, το ζήτημα μιας ελεύθερης ζωής ή μιας ζωής υποδούλωσης για εμάς και τις οικογένειές μας.

Όταν μιλάμε για την Ουκρανία, μιλάμε για τον εαυτό μας και το πεπρωμένο μας. Μιλάμε για τη Γαλλία και την Ευρώπη. Για τη ζωή μας και τη ζωή των παιδιών μας.

Σήμερα λοιπόν όπως χθες και αύριο όπως σήμερα: Σλάβα Ουκράινι!»

Raphaël Glucksmann

Ευρωβουλευτής Γαλλίας