ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Θα πολεμήσουμε, μέχρι να δούμε σε κάθε άνθρωπο, το χαμόγελο να απλώνεται/ την αλλαγή, να παίζει με παιδιά, στα γκρεμισμένα στρατόπεδα κατακτητών/ την ελευθερία, να συλλογίζεται το αύριο, όσο το φως μοιράζεται στην ξεχασμένη συνοικία των οριζόντων.» Γιάννης Βέλλης

«Αδίστακτος ο χρόνος, παίζει με τα μάτια σου, τις σκιές γύρω τους, την καρδιά σου, τις μνήμες σου/ και μετά σε παρατά αβοήθητο, σε μια στράτα ξένη, άγνωστη, να βρεις το δρόμο σου, που πιστεύεις πως έχασες.» Γιάννης Βέλλης

«Ας μαζέψουμε τις σκέψεις μας, νύχτωσε και κρυώνουν/ καιρός να κρατήσουμε τα όνειρα, στις εποχές.» Γιάννης Βέλλης

«Κι όλο ρωτούσες, είναι μεγάλες οι αποστάσεις ή τις κρατήσαμε έτσι;/ ανασφαλείς, μυθομανείς, ίσως κι επικίνδυνοι γίναμε για τη ζωή μας/ κι όμως έτσι μας θέλανε, γλυκούς, μαλακούς, υποταγμένους κι ανέραστους/ κάπου σκαρφίζονταν και κάποιο κόλπο, για απόσπαση απ’ την αγάπη/ μοναδικόν κι αβέβαιον το μέλλον, αναπληρώνει μια λιτή καθαρεύουσα/ μόνο η ομολογία ότι χάσαμε πάλι, εξέλειπε απ’ την ανακοίνωση/ το ότι χαθήκαμε σε φωνές και συλλαλητήρια δεν μέτραγε; τίποτα δεν μέτραγε!/ οι προσταγές, οι διαταγές κι οι ανάγκες δεν άλλαζαν, ούτε καυχιόνταν/ ακόμα κι η σημαία πατήθηκε στα χρόνια, τέτοια ατυχία/ μόνη λύτρωση η μεγάλη έρημος, αν την περάσουμε σώοι.» Γιάννης Βέλλης