ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

«Ό,τι φοβούνται το σκοτώνουν, είμαστε λένε κι εμείς εύκολα θύματα/ χωρίς εξηγήσεις, χωρίς παραπομπές, με καθορισμένη στρατηγική, απόλυτη σαφήνεια/ θαρρείς πως γεννήθηκαν για αυτό τον ρόλο, κυνηγημένοι, παλιό παιχνίδι/ οργισμένοι οι άνθρωποι με το θεό φωνάζουν, οργισμένος ο θεός με τους ανθρώπους τιμωρεί/ χάσαμε τη ζωή σε επεισόδια, ό,τι χτίσαμε γκρεμίζουν τώρα, είναι και τα αποσπάσματα μια λεπτομέρεια/ ξέρεις ζωή μου σ’ αγαπώ, αγάπα με κι εσύ, καλύτερα να φοβούνται ότι ίσως αγαπήσουμε μαζί το αύριο, πριν το σκοτώσουν.» Γιάννης Βέλλης

«Όμως το χαμόγελο δεν χάθηκε, τι κι αν το παγίδευαν μερικές φορές κάποιες σκέψεις, εκείνο ξέφευγε/ κρατώντας την ομορφότερη εικόνα, αυτή που έκλεβε από τη ζωή μας ή από ένα νέο ξημέρωμα.» Γιάννης Βέλλης

«Όσο η προσευχή συνεχίζονταν, κανείς δεν μιλούσε στην τόση σιωπή, θα έλεγε κανείς πως όλοι ψάχνανε το θεό τους, με τόση μα τόση ηρεμία, λες και έλειπαν τόση ώρα, από εκεί που διστακτικά πατούσαν.» Γιάννης Βέλλης