ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

«……….μόνο στα όνειρα γυρίζαμε, κάτω από τα δέντρα μουρμουρίζαμε, γελάγαμε, ίσως να κλαίγαμε από χαρά/ έρχονταν στιγμές που και πεζούλες ξαναχτίζαμε, κάτι σαν αέναη επιστροφή στην εγκατάλειψη/ εξιλέωση, σε ό,τι αγαπήσαμε πολύ και το θάψαμε βαθιά εκεί πίσω, να μη το τρώει ο άνεμος, οι καταιγίδες…….» Γιάννης Βέλλης

«…….είναι και τα ταξίδια της ψυχής τα μακρινά, εξπρές, ταχύτατα, κοσμογυρισμένα/ αλίμονο αν ξεφύγεις από τις ανάγκες τους, σε ψάχνουν, σε ζητάνε, σε βρίσκουν κάποτε/ κάτι συναισθηματικό, όμορφο, διεστραμμένο να λες αποφεύγω/ άσε που τα βράδια σε βλαστημάνε τα όνειρα, έχουν και δίκιο…..» Γιάννης Βέλλης

«Θέλεις να αλλάξεις, να γίνεις φως, σε προλαβαίνει η νύχτα.» Γιάννης Βέλλης

«Κοίτα φίλε, ήταν δεδομένη, περίπλοκη αυτή η κατάσταση/ χάραζε και ξαναχάραζε, στο ίδιο σημείο/ άλλοι το λέγαν καρδιά, άλλη σκέψη, άλλοι απλά σιωπή/ και στα τρία μπλεγμένος ήμουν μέσα, τέτοιο μπέρδεμα/ αναθαρρούσα σε κάτι και βιαστικά μαζευόμουν, συνήθεια/ δεν ήταν ανασφάλεια ήταν παγωνιά που δάγκωνε/ είναι και τα ταξίδια της ψυχής τα μακρινά, εξπρές, ταχύτατα, κοσμογυρισμένα/ αλίμονο αν ξεφύγεις από τις ανάγκες τους, σε ψάχνουν, σε ζητάνε, σε βρίσκουν κάποτε/ κάτι συναισθηματικό, όμορφο, διεστραμμένο να λες αποφεύγω/ άσε που τα βράδια σε βλαστημάνε τα όνειρα, έχουν και δίκιο.» Γιάννης Βέλλης

«Παγιδευμένοι, γυρίζουμε στα χρόνια μας τα πρώτα, κυνηγώντας/ λίγες στιγμές ευτυχίας, ανέγγιχτες, αγαπημένες.» Γιάννης Βέλλης