ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Είναι λάθος να αφήνονται αιχμές εναντίον των στελεχών που η υπηρεσία τους τούς στέλνει σε επικίνδυνες για τις ζωές τους αποστολές!

Χρήστος Νικολαΐδης

• Η παράνομη μετανάστευση είναι παγκόσμιο πρόβλημα! Κι όμως κάποιοι το χρησιμοποιούν για να κάνουν αντιπολίτευση!
• Πόσο απλός, εύκολος και κατανοητός μπορεί να είναι ο χειρισμός ενός θέματος που αφορά ανθρώπους που αψηφούν το καταχείμωνο, το άγριο πέλαγος και ταξιδεύουν μαζί με τα παιδιά τους ή τις εγκυμονούσες συζύγους τους;
• Είναι λάθος να αφήνονται αιχμές εναντίον των στελεχών που η υπηρεσία τους τούς στέλνει σε επικίνδυνες για τις ζωές τους αποστολές!

Έχω βρεθεί πολλές φορές για ρεπορτάζ στην πρώτη γραμμή φύλαξης των συνόρων από την παράνομη διέλευση, που συνήθως σημαίνει παράνομη μετανάστευση.

Έχω προσπαθήσει πολλές φορές να αντιληφθώ τις πραγματικές συνθήκες που επικρατούν σ αυτήν την παράξενη αμυντική μάχη, ανοίγοντας συζητήσεις με αστυνομικούς, συνοριοφύλακες και στρατιωτικούς, όταν θελήσουν να μου ανοιχτούν.

Εισπράττω λοιπόν μία τρομερή αντίφαση: οι ελληνικές αρχές προσπαθούν να κρατήσουν μακριά από την γραμμή των συνόρων τα άτομα. Αλλά στην προσπάθεια τους να πετύχουν αποτροπή χωρίς όμως να διαθέτουν κάποιο μέσο. Απλώς φοβίζουν με την παρουσία τους χωρίς όμως κάποιο άλλο μέσο, αφού δεν χρησιμοποιούν όπλα, βία ή δακρυγόνα. Τότε λέμε ότι οι δυνάμεις προστατεύουν τα σύνορα. Εδώ δηλαδή κυριαρχεί στο προφίλ των δυνάμεων το στοιχείο της άτεγκτης, αποφασιστικής πατριωτικής δράσης.

Εάν τα άτομα προλάβουν να περάσουν τον φράχτη ή τα θαλάσσια σύνορα και βγουν σε κάποια ακτή τότε υπάρχει αμηχανία αφού απαγορεύεται ρητά η επαναπροώθηση (pushback), συνεπώς αυτά συλλαμβάνονται και οδηγούνται στις δομές για καταγραφή και έναρξη διαδικασίας ασύλου. Τότε λέμε ότι οι δυνάμεις διέσωσαν παράτυπους μετανάστες. Εδώ δηλαδή προτάσσεται το στοιχείο της ανθρωπιάς στο προφίλ των ενόπλων δυνάμεων.

Τα τεχνικά ζητήματα είναι τόσο πολύπλοκα αλλά και γεμάτα δυσχέρειες που δεν μπορείς να διακρίνεις πού τελειώνει η έννοια της προστασίας των συνόρων και η αποτροπή της παράνομης εισόδου και πού αρχίζει η διάσωση ανθρώπων που κινδυνεύουν μέσα στις συνθήκες αυτές. Εάν δώσεις το μήνυμα πως δεν φυλάς τα σύνορα σου αποφεύγοντας την έντονη παρουσία των Ενόπλων στα σύνορα, είναι σα να διαλαλείς στην πιάτσα των διακινητών ότι είσαι ανοιχτός.

Το ζήσαμε και αυτό επί Τσίπρα και δεν ήταν ούτε ευχάριστο ούτε συμφέρον. Εάν εντείνεις ακόμη περισσότερο τα αποτρεπτικά μέτρα, μέσω ισχυρότερης δύναμης τότε αυξάνεις τις πιθανότητες ατυχημάτων. Λεπτή η ισορροπία. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα… Δεν γίνεται ούτε τα σύνορα να αφήσεις ανοιχτά ούτε να διατάξεις να πυροβολείται όποιος τα διασχίζει. Άλλη πολιτική δεν υπάρχει, κακά τα ψέματα.

Το χτεσινό τραγικό περιστατικό στη Χίο, με τους 15 νεκρούς έχει τέτοιες αναφορές. Μέσα λοιπόν σε τέτοια πολυπλοκότητα είναι τουλάχιστον αφελές να ρίχνουμε ευθύνες στα στελέχη των εμπλεκόμενων υπηρεσιών. Οι άνθρωποι αυτοί που παίζουν τη ζωή τους κορώνα- γράμματα αξίζουν την συμπαράσταση της ελληνικής κοινωνίας συνολικά. Όσοι αφήνουν αιχμές εναντίον του Λιμενικού είναι είτε αφελείς, είτε στημένοι είτε και τα δύο μαζί. Ένα παγκόσμιο πρόβλημα με τρομερές πολυπλοκότητες δεν θα το λύσουν οι ένστολοι στη βάρδια τους.

Βρίσκω άνευ ουσίας και την πολιτική αντιπαράθεση για τέτοια θέματα. Τι σόι αντιπολίτευση μπορεί να γίνει στο μεταναστευτικό; Ποια άλλη γραμμή θα μπορούσε να ακολουθήσει η Ελλάδα ανεξαρτήτου κυβέρνησης;

Εδώ υπάρχουν άνθρωποι που στοιβάζονται 40-40 σε οκτάμετρα φουσκωτά, δίνουν μία μικρή περιουσία για να διασχίσουν ταραγμένες θάλασσες μες στο καταχείμωνο, μαζί με παιδιά και έγκυες και μερικοί νομίζουν ότι θα τους αντιμετωπίσουν με δεκάρικους στη Βουλή;