Φιλιάτες- προσεχώς…
Κατα τα φαινόμενα… αργεί η ταμπέλα…
Archive for Ιανουαρίου, 2026
Φανερωμένη ’60…
Μια ακόμη εικόνα της δεκαετίας ’60, απο την Φανερωμένη- στο 1. Βασίλης Μπίμης και ακριβώς απο κάτω του ο δάσκαλος Πέτσης, 2 Σκουτέρης 3, 4Φώτης Παπαντωνίου, 5Κώτσης- Αγγελόπουλος, 6Ντίνο Σκουτέρης; 7Φάνης Σωτηρίου 8Χρήστος Τσούβαλος 9Παπαντωνίου 10;
Ποιητικά δοκίμια του Γιάννη Βέλλη!
«Ο κύριος απέναντι, ανθρώπινος μου φαίνεται, μα δεν είναι/ η κυρία απέναντι, ανθρώπινη μου φαίνεται, μα δεν είναι/ όλα αλλάζουν, μα δεν το ξέρουμε, οι άνθρωποι απλά ακολουθούν/ επιστήμονες, χτίζουν νέο κόσμο, από ακριβείς εικόνες ανθρώπων/ μα άνθρωποι δεν είναι, ίσως στρατιώτες, εργάτες, επιστήμονες, φύλακες/ ο κόσμος μας αλλάζει προσεκτικά, με σκεπτόμενους επεξεργαστές, ακριβά μηχανήματα/ που επιμένουν απειλητικά μεταξύ μας, πως άνθρωποι είναι, μα δεν είναι.» Γιάννης Βέλλης
«Οι άνθρωποι, οι εποχές, τα συναισθήματα,
ο ουρανός, όλα μπλεγμένα, αδιέξοδο.» Γιάννης Βέλλης
«Οι δρόμοι ίδιοι, βαρετοί όπως η ιστορία σου, η χτυπημένη χρόνια τώρα με αναμνήσεις/ εκείνη, σαν φως απλώνεται τα βράδια, στη θάλασσα και περιμένει/ κάτι χτυπάει μέσα σου, μα δεν ξέρεις πια, αν είναι μαχαίρι, καρδιά, πληγή παλιά/ έτσι σκοτώνονται οι άνθρωποι, από συναισθήματα, ελεύθερα ή παγιδευμένα σ’ ένα ψεύτικο ουρανό.» Γιάννης Βέλλης
«Τα λόγια ξεχάστηκαν, τα πρόσωπα ξεχάστηκαν
μόνο κάτι πληγές, ζητούν αντίκρισμα.» Γιάννης Βέλλης
«Πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτούς που έχουμε/ είπε και τράβηξε στη νύχτα των αναμνήσεων.» Γιάννης Βέλλης
Φιλιάτες, Ιστορικά & Λαογραφικά στοιχεία 95
4ο κεφ. ΝΕΟΤΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ
4.1 Τα πρώτα χρόνια μετά το 1950
Το 1950 τελειώνει η δεκάχρονη περίοδος του πολέμου, της κατοχής και του εμφύλιου. Τα χρόνια που ακολούθησαν κύλησαν σχετικά ήρεμα, ειρηνικά και δημιουργικά για την Ελλάδα και για τον τόπο μας.
Οι Φιλιάτες εξακολουθούσαν να είναι το διοικητικό και οικονομικό κέντρο της επαρχίας. Στην πόλη το 1951 κατοικούσαν 3.426 και στην επαρχία 17.828. Συνέχιζαν να λειτουργούν πολλές από τις παλιές υπηρεσίες, αλλά ξεκίνησαν και νέες, όπως επαρχείο, νοσοκομείο, στρατός και άλλα.
Τον πρώτο καιρό η περιοχή ήταν αντιμέτωπη με τα προβλήματα που άφησαν οι σημαντικές κοσμογονικές αλλαγές του πολέμου, εμφυλίου κλπ. Όπως η φυγή του μισού πληθυσμού της πόλης- των μουσουλμάνων το Σεπτέμβρη του 1944. Κι ακόμη ότι το Φιλιάτι κατακλύστηκε από ανταρτόπληκτους στα τέλη του 1947- όταν κατέλαβε τη Μουργκάνα ο ΔΣΕ (αντάρτες του ΕΛΑΣ) και πολύς κόσμος εγκατέλειψε τα χωριά. Όμως, παρότι ο εμφύλιος είχε τελειώσει, πολλοί ανταρτόπληκτοι δεν έλεγαν να επιστρέψουν στα χωριά τους και οι ανάγκες τους για σίτιση, διαμονή και εργασία ήταν τεράστιες- φτώχεια και δυστυχία σε όλα τα επίπεδα. Η μόνη χαρά ήταν ότι τέλειωσε ο πόλεμος.
Είναι γεγονός πως η φυγή των μουσουλμάνων, ο εμφύλιος και τα πέτρινα χρόνια που ακολούθησαν, ήταν η απαρχή ερήμωσης της επαρχίας- ειδικά των ορεινών χωριών. Βέβαια αυτό θα συνέβαινε αργά ή γρήγορα, αφού τα περισσότερα ορεινά χωριά δημιουργήθηκαν κι ενδυναμώθηκαν από πληθυσμούς των πεδινών περιοχών που διώχτηκαν από τους κατακτητές. Χωριά άγονα στα κατσάβραχα, δεν μπορούσαν να ζήσουν τον τόσο κόσμο τους, ο οποίος από νωρίς έπαιρνε δρόμους της ξενιτιάς.
Χιλιάδες πατριώτες αντιμέτωποι με τη φτώχεια, την ανυπαρξία προοπτικών αλλά και το μετεμφυλιακό πολιτικό κλίμα, μετανάστευσαν στα αστικά κέντρα και αργότερα στο εξωτερικό. Η φυγή των νέων αναστέλλει κάθε προσπάθεια ενδογενούς ανάπτυξης- ενώ ξεκινά η κατασκευή του φράγματος Καλαμά και αρδεύεται ο κάμπος- τα πρώτα χρόνια μένει χέρσος ή τον καλλιεργούν ξένοι- ο Μπακολιάς με τα ρύζια κ.α.
Σιγά σιγά, και με έξωθεν βοήθεια (δόγμα Τρούμαν, UNRRA ή ούντρα- όπως είναι ευρύτερα γνωστός ο «οργανισμός περίθαλψης και αποκατάστασης του ΟΗΕ»), το συνάλλαγμα μεταναστών κλπ, άνοιξαν δουλειές και μειώθηκε λίγο το ρεύμα φυγής.
Σημαντικό γεγονός αυτής της περιόδου είναι η μετεγκατάσταση κατοίκων των ορεινών χωριών σε εγκαταλειμμένα μουσουλμανικά και η κτηματική αποκατάσταση νομάδων κτηνοτρόφων. Από την παλιά, καμένη Σαγιάδα κατέβηκαν κι έφτιαξαν την νέα- παραθαλάσσια. Από την ορεινή και καμένη Λιντίσντα κατέβηκαν στο σημερινό Ασπροκκλήσι- μαζί και νομάδες κτηνοτρόφοι. Στο Σμέρτο ήρθαν Παλαμπίτες, Άγιο Νικολίτες και νομάδες κτηνοτρόφοι. Στην Βρυσέλλα και στο Καλμπάκι (Ελαία) εγκαταστάθηκαν Βορτοπίτες, Γαρδικιώτες κλπ. Να διευκρινίσουμε ότι η ακίνητη περιουσία των φυγάδων μουσουλμάνων είχε κατασχεθεί από το ελληνικό δημόσιο και διανεμήθηκε μέσω του ΣΑΚ, σε δικαιούχους και μη.
Την ίδια περίοδο έγινε και η οικιστική αποκατάσταση των βορειοηπειρωτών- φυγάδων του καθεστώτος Χότζα. Με την συμβολή της ανθρωπιστικής οργάνωσης UNA, το 1958 έγινε ένας όμορφος οικισμός 12 οικιών- στου ¨λάτσε¨ μια λακκιά βόρεια της Αγίας Τριάδας- ο οικισμός ¨εγγλέζικα¨ ή ¨ βορειοηπειρώτικα¨. Αργότερα έγινε και ο οικισμός στο δρόμο για του Τάκα και τα ¨ελβετικά¨ στο δρόμο προς Τρικόρυφο- τα σπίτια αυτά διανεμήθηκαν σε άπορες οικογένειες.
Τέλος, ένα ακόμη σημαντικό γεγονός αυτής της περιόδου είναι το μεταναστευτικό.
Με το που άνοιξαν οι αγορές εργασίας της Ευρώπης- τέλος της δεκαετίας του ’50- έφυγε ένα μεγάλο μοιράδι του πληθυσμού, (παράδειγμα το 1947 στου Τσαμαντά έμεναν 1010 άτομα το 1961 έμεναν μόλις 372). Από πρόσφατα στοιχεία της γενικής γραμματείας απόδημου ελληνισμού, οι απόδημοι ανέρχονται σε5.514.403 και κατανέμονται: Αμερική 3.402.200, Αυστραλία 710.070, Ασία 79.350, Ευρώπη 1.182.973, Αφρική 139.790. Οι απόδημοι της επαρχίας μας, θα ξεπερνάν τις 200.000.
Από το ‘60 και μετά η Γερμανία και το Βέλγιο ήταν στην ημερήσια διάταξη. Δεν υπήρχε σπίτι που να μην είχε κάποιον δικό της εκεί. 134ΒΤο οικογενειακό μοτίβο παντού το ίδιο, η γιαγιά κι ο παππούς στο χωριό, να μεγαλώνουν τα εγγόνια. Παιδιά, που έλεγαν τη μάνα θεία και τη γιαγιά μαμά. Παιδιά που πηγαινοέρχονται ανάμεσα στο χωριό και τη Γερμανία. Παιδιά, που ονειρεύονται να μεγαλώσουν και να τραβήξουν κι αυτά για τη γη της επαγγελίας. Και μετά, η επιστροφή το καλοκαίρι για διακοπές. Έπηζαν οι χωματόδρομοι από Mercedes, Opel Kadett και Ford Taunus, φορτωμένες ως επάνω με μπαγκάζια, κυρίως δώρα. Έσπερναν το φόβο στους δρόμους και γι’ αυτό βγήκε η ατάκα «πυρ, γυνή και γερμανοί». Πολλές φορές τα αμάξια τους νοικιασμένα, για τα μάτια του κόσμου- τεκμήρια επιτυχίας και προκοπής. Καμάρωνε η μπάμπω, δικαιωμένη πια, μπροστά-μπροστά στη Mercedes του γιου. Σ’ αλλοτινούς καιρούς, ούτε ν’ ονειρευτεί μπορούσε τέτοια μεγαλεία! Ερχόταν τα καλοκαίρια και μας μιλούσαν για ¨θαύματα¨- ¨ρίχνουν σίδερα σε μια μεγάλη μηχανή και από την άλλη βγαίνει αυτοκίνητο¨… έλεγε ο Σαλιάρης. Μετά βγήκαν τα νάιλον πουκάμισα, τα τρανζίστορ, τα μαγνητοφώνια και τα κουτιά με τη Nivea. Δώρα, που σ’ εκείνους τους καιρούς φάνταζαν εξωτικά. Τα αντίστοιχα της Ελλάδας, δεν πιάνανε μία. Της Γερμανίας ήταν πάντα τα καλύτερα! Και οι σοκολάτες, καμία σχέση με τις δικές μας! Η Γερμανία έδωσε ψωμί, το ίδιο και η Αμερική. Στο Φιλιάτι και στα χωριά άρχισαν να ξεφυτρώνουν καλαίσθητα σπιτάκια στην αρχή, σπιταρόνες, σε στύλ δυναστείας, αργότερα- όλα με λεφτά της ξενιτιάς. Η μετανάστευση χόρτασε τον κόσμο ψωμάκι, είναι η αλήθεια, αλλά δεν έφερε την ανάπτυξη στον τόπο. Ούτε η γεώτρηση, για ανεύρεση πετρελαίου που έγινε το 1964-65. Ανάπτυξη είδε η πόλη μετά την ίδρυση του εργοστασίου ¨Κλωστήρια Φιλιατών¨ το 1971 έως το 1995, που έκλεισε. Σαν ερχόταν οι ξενιτεμένοι χαράς Ευαγγελία για τον κόσμο όλο.
ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ – ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ Η κα Μ. ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ
Γράφει ο πρώην (επί 6 θητείες) Βουλευτής κ. Ηλίας Κ. Βεζδρεβάνης
Στις 27 Σεπτεμβρίου του, μακρινού τώρα, 1981, ο τότε Πρωθυπουργός, ο αείμνηστος Γεώργιος Ράλλης, με κάλεσε στο Πρωθυπουργικό γραφείο της Βουλής, παρουσία του τότε Βουλευτή Θεσπρωτίας, αείμνηστου Φωτίου Πιτούλη, και μου εζήτησε να συμμετέχω στις επικείμενες, τότε, βουλευτικές εκλογές.
Ύστερα από μία συζήτηση 20 λεπτών ο τότε Πρωθυπουργός μου παρέδωσε έναν φάκελο του υποψήφιου βουλευτή με έγγραφα χρήσιμα για τις εκλογές.
Με αυτόν τον φάκελο στο χέρι κατηφόριζα την οδό Σταδίου προκειμένου να μεταβώ στο ξενοδοχείο «Αχιλλείον», που εφιλοξενούμην από την Λευκαδίτικη οικογένεια του κυρίου Ιωάννη Πολίτη.
Κατά τη διαδρομή σκεφτόμουν διάφορα πράγματα: την απουσία μου από την έκδοση της εφημερίδας μου για 21ημέρες, ρυθμίσεις οικονομικών θεμάτων, προμήθεια δημοσιογραφικού χάρτου, κλπ, κλπ.
Από αυτά τα «κλπ, κλπ» ήταν και οι υποχρεώσεις στην Ηπειρωτική Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών στα Ιωάννινα, της οποίας είχα εκλεγεί πρόεδρος από το 1980.
Καθώς σκεφτόμουν όλα αυτά, έφτασα στην Ομόνοια. Αντικρίζοντας το γραφείο του ΟΤΕ, σκέφτηκα ότι πρέπει να παραιτηθώ από τη θέση του Προέδρου, διότι ούτε η «ΣΤΕΓΗ» επιτρεπόταν να μείνει επί 21 ημέρες ακέφαλη, ούτε εγώ είχα το δικαίωμα, όντας Πρόεδρος αυτής, να σηκώνω κάποια Πολιτική Σημαία.
…Και με δεδομένο ότι εκατοντάδες μέλη της ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗΣ ΣΤΕΓΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ ήταν οπαδοί όλων των πολιτικών υποχρεώσεων, ήταν ένας πρόσθετος λόγος να παραιτηθώ.
Με πολλή λύπη προσήλθα στο γραφείο του ΟΤΕ και έστειλα το ακόλουθο τηλεγράφημα:
«Ηπειρωτική Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Ιωάννινα, παρακαλώ δεχτείτε την παραίτησή μου από το αξίωμα του προέδρου της Στέγης, καθόσον προτίθεμαι να πολιτευτώ στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές».
Έτσι συμπεριφερθήκαμε εμείς! Παραιτηθήκαμε!!
Η Κυρία Καρυστιάνου, Πρόεδρος του Συλλόγου των Θυμάτων των Τεμπών, από την πρώτη στιγμή έδωσε δείγματα ότι θεώρησε το αξίωμα της Προέδρου ως εφαλτήριο για την ανάμειξή της στα κοινά, με βαρύτατους χαρακτηρισμούς εναντίον ολόκληρου του πολιτικού κόσμου.
Εσεβαστήκαμε την χαροκαμένη ΜΑΝΑ, συμπορευθήκαμε μαζί με όλους τους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών και ζητήσαμε Δικαιοσύνη. Μέχρις εδώ μαζί!
Αξιότιμη κυρία Καρυστιάνου, αναμφισβήτητα έχετε το δικαίωμα να ιδρύσετε έναν πολιτικό φορέα και να εισέλθετε στον στίβο της πολιτικής, σεβόμενη τους νόμους της Δημοκρατίας μας και… χωρίς επιλήψιμους χαρακτηρισμούς!
Όμως δεν έχετε το ηθικό δικαίωμα να εκθέτετε τη θέση της Προέδρου ενός σωματείου με συγκεκριμένους σκοπούς που δεν έχουν καμία σχέση με την Πολιτική.
Άλλωστε και η συντριπτική πλειοψηφία των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου αποκηρύσσουν τις πολιτικές ενέργειές σας και τη χρήση του Συλλόγου ως οχήματος προσωπικών επιδιώξεων.
Σας εζητήθη να παραιτηθείτε. Αντισταθήκατε αρχικά και όταν απειληθήκατε με ΚΑΘΑΙΡΕΣΗ Παραιτηθήκατε λέγοντας «άρρητα ρήματα»!
…Αυτές είναι οι ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ και οι ΔΙΑΦΟΡΕΣ ημών των «τρισκατάρατων» πολιτικών και της Πάναγνης Αξιότιμου κας ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ!!!
ΗΛΙΑΣ Κ. ΒΕΖΔΡΕΒΑΝΗΣ
Πρώην (επί 6 θητείες) Βουλευτής
«Έφοδος στον ουρανό»της μυθικής Ιθάκης
Σουρεαλιστική μυθοπλασία με αναχρονιστικά ιδεολογικά στερεότυπα της «Κομμούνας των Παρισίων»- Ουτοπικές αυταπάτες χωρίς τη σύνεση της Λογικής και του Πολιτικού Πραγματισμού
του Γιώργου Μαστορίδη
Το βιβλίο του κ. Τσίπρα με τον πολιτικά αδόκιμο τίτλο «ΙΘΑΚΗαποτελεί μια πολυσέλιδη λογοτεχνίζουσαμυθιστορία, στην οποία κυριαρχούν οι πολιτικές ιδέες, απόψεις και προσωπικές εμπειρίες του ως αρχηγού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (2008-2023)και πρωθυπουργού (2015-2019). Ευνόητο είναι ότι παρουσιάζει ιστορικό ενδιαφέρον και προσφέρεται για πολλαπλές αναγνώσεις, κυρίως ιδεολογική και πολιτική. Θα περιοριστώ στην ιδεολογική προσέγγιση παραθέτοντας και βιογραφικά στοιχεία του συγγραφέα.
Χωρίζεται σε δώδεκα κεφάλαια με τους εξής τίτλους:«Απόπλους», «Έφοδος στον ουρανό», «Η Οδύσσεια της διαπραγμάτευσης», «Οι σειρήνες της ματαιοδοξίας», «Ο δρόμος προς τη Ιθάκη», «Μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης», «Στους Λαιστρυγόνες», «Αντικρίζοντας την Ιθάκη», «Η Οδύσσεια των άλλων», «Μετά την Ιθάκη», «Οι Σειρήνες του εθνολαϊκισμού», «Τι μας έδωσε το ταξίδι». Οι τίτλοι των κεφαλαίων, όπως και ο τίτλος του βιβλίου «Ιθάκη», υποδηλώνουν μια προσπάθεια σύνδεσης και σύμπλευσης του μυθικού με το πραγματικό, του φαντασιακού με το ορθολογικό, της προσωπικής με την αντικειμενική αλήθεια των γεγονότων.
Στον Πρόλογο εξηγεί πως αντιλαμβάνεται την πολιτική: «Η πολιτική, όταν δεν ασκείται ως ρόλος που κληρονομείς αλλά ως εσωτερική αποστολή, έχει τη δύναμη να σε μεταμορφώσει. Δεν είναι η διαχείριση της καθημερινότητας αλλά η τέχνη της υπέρβασής της. Η ικανότητα να διευρύνεις τα όρια του εφικτού μέχρι αυτό που χθες φάνταζε αδύνατο να γίνει πραγματικότητα. Αυτή η πολιτική είναι έφοδος στον ουρανό».Η φράση «assautsurleciel, έφοδος στον ουρανό», η οποία επαναλαμβάνεται συχνά στο βιβλίο,είναι συμβολική και αναφέρεται στην Παρισινή Κομμούνα (1871), ως το πρώτο «λαμπρό παράδειγμα του διεθνούς προλεταριακού κινήματος»,της εργατικής επανάστασης,για την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματοςκαι τον σχηματισμό κυβέρνησης του προλεταριάτου.
Στο πρώτο κεφάλαιο, τον «Απόπλου», αναφέρεται στις εμπειρίες του από τις οργανώσεις της Αριστεράς, στις οποίες εντάχθηκε από τα μαθητικά του χρόνια.Συγκεκριμένα, σε ηλικία μόλις δεκατεσσάρων ετών, το 1988, οργανώθηκε στην Κομμουνιστική Νεολαία (ΚΝΕ).Συμμετείχε ενεργά στην επιτελική ομάδα μαθητών που οργάνωσε τις μαθητικές καταλήψεις (1990-1991), μαθητικό αντάρτικοτις αποκαλούσαν δημοσιογραφικά οι ριζοσπάστες.Ως φοιτητής συμμετείχε στην ίδρυση της παράταξης «Εγκέλαδος», συνιστώσας των Εναλλακτικών Ριζοσπαστικών Αριστερών Σχημάτων.Την περίοδο 1999-2003, επί πρωθυπουργίας του Κώστα Σημίτη,ήταν γραμματέας της Νεολαίας του Συνασπισμού με κεντρικό οργανωτικό ρόλο στις φοιτητικές καταλήψεις.Μάλιστα, σύμφωνα με μαρτυρίες συμφοιτητών του,ήταν γνωστός με το προσωνύμιο «λουκετάκιας», επειδή κυκλοφορούσε ζωσμένος στη μέση με αλυσίδα λουκέτων και κλειδιών, για να κλειδώνει τις Αίθουσες, ώστε να αποκλείεται παντελώς η είσοδος διδασκόντων και διδασκομένων.Το 2001, ταξίδεψε στη Γένοβα, για να συμμετάσχει στις διαδηλώσεις εναντίον της Συνόδου Κορυφής των G8. Προφανώς, σε αυτές τις Οργανώσεις σπούδασε θεωρητικά και πρακτικά την τέχνη της πολιτικής επικοινωνίας και της ιδεολογικής προπαγάνδας για τη χειραγώγηση των λαϊκών μαζών.
Η «έφοδος στον ουρανό» αποτελεί κεντρικό σημείο της Κομμουνιστικής Παιδείας και Πολιτικής με σαφή ταξικό, διχαστικό, αντικοινοβουλευτικό παιδευτικό χαρακτήρα και απώτερο αντισυστημικό κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό στόχο τη Δικτατορία του Προλεταριάτου. Η Κομμούνα των Παρισίων έχει χαρακτηριστεί από τον Μαρξ και τον Λένιν ως η πρώτη, βίαιη και αιματηρή, επαναστατική «πρόβα» για την κατάκτηση της εξουσίας και την εργατική δημοκρατία. Από τον Μαρξισμό-Λενινισμό θεωρείται ως κορυφαίο σύμβολο ένοπλης ταξικής πάλης και ένα από τα υψηλότερα παραδείγματα του προλεταριακού κινήματος «παρά τα λάθη της, όπως η μεγαλοψυχία της και η μη απαλλοτρίωση των πλουτοκρατών». Κάθε χρόνο, η επέτειος γιορτάζεται από τα κομμουνιστικά και τα ριζοσπαστικά κόμματα ως ιστορικό ορόσημο και συμβολικός πρόδρομος για μια «νέα κοινωνία».
«Έφοδος στον ουρανό. Οι δύο επιχειρήσεις του ΔΣΕ»
Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι το δεύτερο κεφάλαιο του βιβλίου Τσίπρα τιτλοφορείται «Έφοδος στον ουρανό», όπως το βιβλίο του ΤριαντάφυλλουΓεροζήση, το οποίο αναφέρεται σε πολεμικά γεγονότα λίγο πριν από την ήττα της κομμουνιστικής «ένοπλης ταξικής πάλης» το 1949.Ο συγγραφέας του υπηρέτησε στην Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής ως επιστημονικός συνεργάτης και κατά την περίοδο 1993-1999 δίδαξε Συνταγματικό Δίκαιο στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Σύμφωνα με την περιγραφή και το σχετικό Δελτίο Τύπου πληροφορούμαστε για το περιεχόμενο του βιβλίου τα εξής:
«Οι δύο επιχειρήσεις του ΔΣΕ, γνωστές ως «Ελιγμός Βάλτου» και «Ανακατάληψη Γράμμου» τον Μάρτη-Απρίλη-Μάη του 1949 υπήρξαν αιματηρότατες και ως ένα βαθμό καθοριστικές, όχι για την τελική έκβαση του Εμφύλιου πολέμου, αλλά ίσως σε ό,τι αφορά τη διάρκειά του. Ο τίτλος του βιβλίου αντικατοπτρίζει τον συσχετισμό δυνάμεων των δύο αντιπάλων που από την πλευρά του ΔΣΕ μοιάζει πραγματικά με έφοδο στον ουρανό. Ο ΔΣΕ υστερούσε στα πάντα απέναντι στον κυβερνητικό στρατό, εκτός από ένα στοιχείο στο οποίο υπερείχε αναμφισβήτητα απέναντί του, από την αρχή ως το τέλος. Αυτό το στοιχείο ήταν το Ηθικό. Ο ΔΣΕ ήταν ένας επαναστατικός λαϊκός στρατός, που αγωνιζόταν για πανανθρώπινα ιδανικά, για έναν κόσμο καλύτερο χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για μια πραγματικά ελεύθερη και ανεξάρτητη πατρίδα, για τη Λαϊκή Δημοκρατία, για το Σοσιαλισμό. Από εκεί πήγαζε το απαράμιλλο ηθικό του»(ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ, 2008).
Τί να πρωτοθαυμάσει κανείς: την παραπλανητική- ρομαντική,ελκυστική,γοητευτική- εικόνα του εξωφύλλου ήτηνεμφυλιοπολεμικήιδεοληπτική εμμονή για το ταξικό «ηθικό πλεονέκτημα» των στασιαστών, ώστεμέχρι τέλους να σκορπίζουν τον θάνατο και τη δυστυχία στην ελληνική κοινωνία. Σήμερα δεν υπάρχει αμφιβολία ότι εμπνευστής, οργανωτής και καθοδηγητής του εμφυλίου υπήρξε το κομμουνιστικό κόμμα, το δηλώνουν άλλωστε απερίφραστα πολλά σημερινά στελέχη του, με παντελή έλλειψη ενδιαφέροντος για το εθνικό και κοινωνικό συμφέρον.Στηνκομματική ρητορική του κυριαρχούσε το ακραίο διχαστικό δίλημμα,«όποιος δεν είναι εαμίτης είναι φασίστας, δοσίλογος και γκεσταπίτης»,ανάλογο του σημερινού «ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας».
Με την πολύχρονη θητεία του στην κομμουνιστική νεολαία ο Τσίπρας εφάρμοσε ως πολιτικός αρχηγός του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς πολιτική με ιδεολογικά επικολυρικά στερεότυπα της προβιομηχανικής εποχής,με εμφυλιοπολεμικά ρητορικά κηρύγματα για πολίτες και πολιτικούς αντιπάλους «που δεν είναι και τόσο Ελληνες» (2012) καιμε δογματικά διλήμματα νέου διχασμού της ελληνικής κοινωνίας: «ή εμείς ή αυτοί», «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν», «όσο χειρότερα τόσο καλύτερα», «μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση».Ο αριστερός αντιευρωπαϊκός οίστρος του με πρόσχημα τα μνημόνια αγκάλιασε κάθε είδους αντισυστημικό λόγο και πράξη για τηνπροώθηση αναχρονιστικών ολοκληρωτικών ιδεολογιών.
Οι ουτοπικές ρομαντικέςαυταπάτες χωρίς τη σύνεση και σωφροσύνη της Λογικήςκαι του Πολιτικού Πραγματισμού οδηγούν νομοτελειακά στην κόλαση του κοινωνικού διχασμού, στην οπισθοδρόμηση και όχι στην πρόοδο.Ο Τσίπρας με το βιβλίο του ως πολιτικό και ιδεολογικό εργαλείο,ενώ διατηρεί τη ριζοσπαστική έμφαση στην ηθικολογία και την επικολυρική αντίληψη της πολιτικής ως έφοδο στον ουρανό,επιχειρείνα ξαναγίνει «καπετάνιος» με νέο αφήγημα τον δημοκρατικό καπιταλισμό. Απομένει να φανείεάν θα συνεχίσει να λαϊκίζει, να αποκοιμίζει συνειδήσεις καινα αποκομίζει προσωπικά οφέλη με διχαστική πολιτική μυθοπλασία.
Απο το αστυνομικό δελτίο Ηπείρου
Έλεγχοι στην Ήπειρο για την καταπολέμηση της διάδοσης των ναρκωτικών
-5- συλλήψεις την τελευταία εβδομάδα για κατοχή ναρκωτικών
Στο πλαίσιο ελέγχων από τις υπηρεσίες της Γενικής Περιφερειακής Αστυνομικής Διεύθυνσης Ηπείρου, που διενεργούνται καθημερινά σε όλη την Ήπειρο με σκοπό την καταπολέμηση της διάδοσης των ναρκωτικών, συνελήφθησαν την τελευταία εβδομάδα -5- συνολικά άτομα, σε ισάριθμες διαφορετικές περιπτώσεις.
Ειδικότερα, συνελήφθησαν:
- -2- ημεδαποί στα Ιωάννινα, εκ των οποίων μία ανήλικη,
- -2- ημεδαποί στην Άρτακαι
- ημεδαπός στην Πρέβεζα.
Σε βάρος των συλληφθέντων σχηματίστηκαν πλημμεληματικού χαρακτήρα δικογραφίες για κατοχή -κατά περίπτωση-μικροποσοτήτωνκατεργασμένης («σοκολάτα») και ακατέργαστης κάνναβης,οι οποίες υποβλήθηκαν στις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές.
Συνελήφθησαν δύο αλλοδαποί στην Άρτα, που κατηγορούνται για ληστεία σε βάρος ομοεθνούς τους
Συνελήφθησαν χθες (16-01-2026) το απόγευμα στην Άρτα από αστυνομικούς του ΤμήματοςΔίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Άρτας δύο αλλοδαποί, σε βάρος των οποίων σχηματίστηκε δικογραφία για ληστεία και παραβάσεις περί όπλων.
Ειδικότερα, όπως καταγγέλθηκε από ομοεθνή τους με τον οποίο διαμένουν μαζί, προχθές το απόγευμα, ένας από τους κατηγορούμενους τον απείλησε με μαχαίρι και του κατάφερε χτυπήματα με φτυάρι, ενώ ο άλλος αλλοδαπός τού αφαίρεσε από την τσέπη του χρηματικό ποσό -250- ευρώ καθώς και δύο κινητά τηλέφωνα.
Τα αφαιρεθέντα βρέθηκαν στην κατοχή του αλλοδαπού, που κατηγορείται ότι τα είχε αφαιρέσει και αποδόθηκαν στον ιδιοκτήτη.
Οι δύο συλληφθέντες οδηγήθηκαν στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Άρτας.
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 