ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

«Οι Αλεξάνδρειες πεθαίνουν, οι άνθρωποι σκοτώνονται, οι Ιθάκες περιμένουν μόνες/ οι ιστορίες αλλάζουν, στα χέρια των νικητών, οι ηγέτες αποσύρονται στη λήθη κι εσύ πάντα αφελής, ερωτεύεσαι τις ήττες σου.» Γιάννης Βέλλης

«Άσε το παλιόπαιδο να κλαίει, θα μάθει κάποτε να ξεχνά τα όνειρά του/ θα μάθει κάποτε να πεθαίνει, κανονικά στο πρόγραμμα.» Γιάννης Βέλλης

«Δένανε οι ιστορίες, σφικτά, η πόλη μεγάλωνε τις πληγές της, τα σκοτωμένα όνειρα, τις παρατημένες εποχές/ μόνη φωνή που ξεχώριζε, του τρελού, του άστεγου, του χαμένου στις εξελίξεις/ κάπου βαθιά, ξεψυχούσε μια αγωνία για καλύτερο κόσμο, εκεί φώτιζε κι ο ουρανός, άτυχα χρόνια.» Γιάννης Βέλλης

«Όλα ήσυχα διαβαίνουν, ξεχασμένα, παρασυρμένα από μια λογική που συνεχώς πεθαίνει/ με κατανόηση υποδειγματική, ίσως και από αηδία, διχασμένη, στο αδιέξοδο.» Γιάννης Βέλλης

«Οι ιστορίες αλλάζουν, τα χρώματα εναλλάσσονται στο άσπρο μαύρο

χωρίς συνείδηση, μόνο οι εικόνες παραμένουν ίδιες.» Γιάννης Βέλλης

«Στα αδιέξοδα, ένας χώρος επικοινωνίας έλειπε αλλά ποιος έδινε σημασία.» Γιάννης Βέλλης