ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

«Μοιράζαμε τις εποχές, με τις όποιες σκέψεις μας/και κρατάγαμε σταθερές τις αποστάσεις μας, αδιέξοδο.» Γιάννης Βέλλης

«Η Πρέβεζα, να σε ζητά στα όνειρά σου κι εκείνη, ανέμελα, να τριγυρνά την προκυμαία/ πότε μιλώντας στον ποιητή, πότε γελώντας στη θάλασσα, πότε μουρμουρίζοντας τραγούδια/ έρωτας κι αγάπη, η βροχή, η θάλασσα, οι αναστατωμένες σκέψεις, που κλείνονται στην πορεία σου.» Γιάννης Βέλλης

Όσο και αν θέλουν να σβήσουν οι εικόνες, τα συναισθήματα πλαγιάζουν πάλι μαζί και σε ζητάνε, αδιέξοδο.» Γιάννης Βέλλης

«Όλα κινούνται γύρω σου, επιστρέφουν, ασχολούνται, ευελπιστούν για κάτι, μετά χάνονται όπως ήρθαν/ αδιάφορα, εσύ επιμένεις να σκέφτεσαι εκείνη, όπως τότε, όταν έκανες τα πάντα να τη γνωρίσεις/ μετά, αφήνεσαι σε μερικές λέξεις, τους μιλάς όσο κάνουν πως σε ακούνε, ξεχνάς.» Γιάννης Βέλλης

«Ανατροπές, η καθημερινότητα που μας τρομάζει, όλα αλλάζουν, χάνονται για την ακρίβεια/ σήμερα χάθηκε αυτό, αύριο το άλλο, μητρώο απωλειών κι ανεκτικότητας, η ζωή μας/ σε λίγο θα σκοτώνουν και τα όνειρα, όσα τόλμησαν να παραδοθούν, αφύλακτα, στο φως της ημέρας/ και εμείς, ως άλλοι ανόητοι, θα ρωτάμε, αλήθεια τι χάθηκε, αφού δεν γεννήθηκε ποτέ;/ έτσι τα εγκλήματα γίνονται πλημμελήματα, μετά μπαίνουν στο αρχείο, ξεχνιούνται/ άνθρωποι γυρίζουν, χωρίς πραγματικά να ακούνε ή να βλέπουν/ μέχρι να πληγωθούν βαθιά, να πονέσουν, τέτοια είναι η ιστορία.» Γιάννης Βέλλης