ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

«Τις μικρές παρενθέσεις κυνηγούσαμε, απελπισμένα πια/ λες και ξέραμε πόσες φυλακές μοίραζε, η καθημερινότητα/ μαζί με τις συνήθειες μας, στις ζωές μας.» Γιάννης Βέλλης

«Θέλεις να γράψεις και εκεί σταματάς, ανασφάλεια; σκέψεις που μαζεύονται να πάρουν θέση; αδιαφορία για τις λέξεις;/ ασυναίσθητα γνέφεις στα σύννεφα, γίνεσαι ένα μαζί τους, για να κρυφτείς απ’ τον κόσμο, η αλήθεια είναι, δεν γυρεύεις απαντήσεις/ τι κι αν πάντα αυτή η λεωφόρος σε μπέρδευε, ακόμα κι η ζωή θέλει τους χρόνους της, για να μη χαθείς, να μη τσακιστείς σ’ ένα στραβοπάτημα.» Γιάννης Βέλλης

«Οι εντυπώσεις χάθηκαν, δεν σχηματίστηκαν ποτέ, σε πραγματικότητα, η αναστάτωση, σταμάτησε σ’ ένα ατύχημα, τόσα γίνονται στις μέρες μας/ οι άνθρωποι αλλάζουν, παρασύρονται, ξεχνάνε, μοιράζονται σε καλούς, κακούς, προσεύχονται και βλαστημούν ταυτόχρονα/ όλοι έχουν απ’ τους δεύτερους, τους κακούς, δεν χωράνε σε μια πλευρά, ατέλειωτοι είναι και προστατευμένοι/ εκτεθειμένοι καθημερινά, σε αξιώματα, καταδικάζουν το μέλλον μας, ίσως και να το σκοτώνουν, πριν φτάσει κοντά μας, ελεύθερο.» Γιάννης Βέλλης