ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

του αείμνηστου Πολ Μαντέλου

Το Ψωμί, το Τυρί και το μαύρο Θοδωρή

Ήτανε κοντά σε κάποια Χριστούγεννα, από ότι θυμάμαι. Πέρασαν πολλά χρόνια, από τότε που είχε γίνει αυτή η ιστορία, αλλά η πλάκα που είχαμε κάνει δεν ξεχνιέται. Την θυμήθηκα ψάχνοντας στο αρχείο μου και πέφτοντας πάνω στη φωτογραφία που δημοσιεύω. Ποια είναι η ιστορία; Ο Νικολάκης- ο αδερφός μου- είχε βρει ένα γαλί- μια γαλοπούλα τραυματισμένη, έτοιμη για ψόφο και την έφερε σπίτι. Εκεί την μαζέψαμε, την γιάναμε, την ταΐσαμε, την ποτίσαμε. Την κάναμε μέλος της οικογένειας, την βαφτίσαμε κιόλας, την φωνάζαμε Θοδωρή! Ο Θοδωρής λοιπόν μεγάλωνε μαζί μας, παίζαμε μαζί του κι είχαμε κι εμείς δεθεί, τον είχαμε μανάρι- που λένε. Ήρθε όμως ο καιρός που η μάνα είπε πως καλός είν’ ο Θοδωρής αλλά πρέπει να δούμε και το χαΐρι του….

Έτσι, μια μέρα, πάει ο Θοδωρής. Τον πήρε η Ντρίκοβα, τον έσφαξε, τον μούτεψε και τον έκαμε σπουδαίο φαΐ. Κάλεσε και δυο τρεις συγγενείς και φίλους- μεγάλο πράμα τότε να τρως κρέας- κι από κότα ακόμα- πόσο μάλλον από γαλοπούλα. Έτσι λοιπόν, το γιόμα, κάτσαμε όλοι στο τραπέζι στην αυλή και περιποιηθήκαμε το πραγματικά πεντανόστιμο φαΐ της Ντρίκοβας, μαζί με τα άλλα που είχε ετοιμάσει. Ήπιαμε και ένα πολύ ωραίο κρασί κι ήρθαμε στα κέφια. Πρώτος και καλύτερος ο Τέλης ο Σιάτας, που σηκώθηκε και κίνησε χορό. Από κοντά κι εμείς, και βέβαια ο αστείρευτος Τάσιος Σιάτας- που ίσια έφτιαξε στιχάκι και το τραγουδούσε με την μελωδία γνωστού τραγουδιού: 

«Τα ‘φαγες μωρ’ Τέλη μου

το ψωμί και το τυρί

και τον μαυροθοδωρή-

έπιαμαν κι όλοι μαζί

τη μπουκάλα το κρασί»

…και ρίξου ο Τέλης στο χορό. Και βούρ κι εμείς από πίσω, με γέλια μέχρι δακρύων. Το τι κέφι κάναμε και το τι γέλιο ρίξαμε δεν λέγεται. Αυτό φαίνεται λίγο και στη φωτογραφία: Σέρνει το χορό ο Τέλη Σιάτας κι ακολουθούν, ο πατέρας μου- Ντρίκο Μαντέλος, ο αδελφός μου- Νίκο Μαντέλος, ο Τάσιο Σιάτας και η Άννα- αδερφή του πατέρα μου.  

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ Φ.79 Δεκέμβριος 2005)