για τα μπλόκα…



Η 26η Δεκεμβρίου του 1991 σηματοδοτεί την χαρμόσυνη εκείνη μέρα που η Σοβιετική Ένωση διαλύθηκε μετά την επίσημη διακήρυξη του ανώτατου Σοβιέτ. Αυτό το αρρωστημένο αφήγημα περνά μια για πάντα στα τάρταρα της ιστορίας.
Τριάντα τέσσερα χρόνια, μετά την κατάρρευση μιας από της πιο στυγνής δικτατορίας που επέζησε ποτέ η ανθρωπότητα. Το καθεστώς της φτώχειας, της κοινωνικής εκμετάλλευσης και εξαθλίωσης που δολοφονούσε με συνοπτικές διαδικασίες κάθε αντιφρονούντα. Αυτοί, που έστελναν κόσμο στα «γκουλάγκ» για σφαγή. Επέβαλαν την αθεΐα και έκλεισαν τις εκκλησίες ασκώντας ένα αδυσώπητο πόλεμο σε βάρος των πιστών. Οι δήθεν προστάτες των δικαιωμάτων των εργατών που κατέστησαν τον απλό κόσμο πολίτη δεύτερης κατηγορίας, πλην της Μόσχας που πλούτισε αφού όλα τα προϊόντα στέλνονταν στην πρωτεύουσα.
Ακόμη και σήμερα συνεχίζουν να υπάρχουν οπαδοί αυτού του τερατουργήματος, ενός «πειράματος» που απέτυχε παταγωδώς και τα αποτελέσματα του είναι γνωστά. Είναι αυτοί, που παρουσιάζονται ως υπέρμαχοι της «δημοκρατίας» και της προόδου, ενώ ταυτόχρονα ξεχνούν ότι αυτές οι έννοιες είναι εκ δια μέτρου αντίθετες με την «ιδεολογία» τους η οποία σκόρπισε τον θάνατο σε όλο τον κόσμο.
Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε πως η ΕΣΣΔ συνεργάστηκε και επίσημα με τους Ναζί με την υπογραφή του συμφώνου Μολότοφ-Ρίμπεντροπ. Η ιστορία μας δείχνει ότι για κοινά συμφέροντα και οι δύο υπέγραψαν αυτό το σύμφωνο για να καταλάβουν μαζί την Πολωνία και ταυτόχρονα να μοιράσουν την Ευρώπη. Όλες οι προβληματικές ιδεολογίες όπως ο κομμουνισμός, ο φασισμός και ο ναζισμός τις οποίες καταδικάζουμε, χρησιμοποίησαν ακριβώς τις ίδιες τακτικές για να καταλάβουν την εξουσία καθώς και κατά την διάρκεια που είχαν την εξουσία. Άλλωστε, τα γκουλάγκ των σοβιετικών δεν διέφεραν σε τίποτα με τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως των Ναζί.
Κομμουνισμός και Ναζισμός αποτελούν έννοιες ταυτόσημες.
Η διεθνιστική ιδεολογία τους οδήγησε στον θάνατο πάνω από 20 εκατομμύρια ανθρώπους.
Πάντα θα στεκόμαστε απέναντι στους εχθρούς των εθνών, σε αυτούς που μας κουνούν το δάκτυλο και ζουν στο δικό τους συννεφάκι.
ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ

Ερωτηματικά δημιούργησε σε ανυποψίαστους η παρέμβαση του δημάρχου Φλώρινας την Δευτέρα 22/12 του 2025 σε συναυλία της πόλης, για να σταματήσει την Ελληνική μπάντα ονόματι «Banda En Topica» από το να τραγουδήσει ένα «Σλαβόφωνο τραγούδι». Και η ερώτηση που προέκυψε, διότι δεν διευκρινίστηκε από κανέναν στην Ελλάδα είναι: «ποιο τραγούδι ήταν αυτό και γιατί προκάλεσε αντιδράσεις;»
Ευτυχώς για εμάς, τα ΜΜΕ από τα Σκόπια μας ενημέρωσαν πως το τραγούδι που προκάλεσε πρόβλημα ήταν το γνωστό Σλαβικό άσμα «Eleno Kerko».
Το τραγούδι έχει όνομα «Eleno Kerko (που σημαίνει»κόρη Ελένη») και μιλάει για μια κοπέλα που την λένε Ελένη, η οποία στέλνει ένα γράμμα στον αδελφό της Ηλία στην Αδριανούπολη για να της αγοράσει ένα ωραίο νέο καπέλο για την «ημέρα του Ίλιντεν». Η ημέρα του Ίλιντεν (από τις λέξεις «Ηλίας» και «ντεν», που σημαίνει η ημέρα του Ηλία) είναι Χριστιανική γιορτή του Προφήτη Ηλία και γιορτάζεται στις 20 Ιουλίου.
Όλα ίσως φαίνονται αθώα εξαρχής, αλλά η ιστορία έρχεται να μας ανοίξει τα μάτια.
Το τραγούδι αυτό σήμερα έχει πολιτικοποιηθεί, επειδή στις 20 Ιουλίου του 1903 έγινε από τους Βούλγαρους στην Οθωμανοκρατούμενη Μακεδονία η «εξέγερση του Ίλιντεν», η οποία θεωρείται από τότε όχι απλά «ημέρα του προφήτη Ηλία», αλλά και εθνική γιορτή αντίστασης των Βουλγάρων κατά των Οθωμανών.
Όμως, στο στόχαστρο των Βουλγάρων τότε μπήκαν και οι Ελληνόφωνοι και Σλαβόφωνοι Έλληνες (οι Γκρεκομάνοι) της Μακεδονίας, οι οποίοι δέχθηκαν σφαγές τις ημέρες της εξέγερσης ως εχθροί των Βουλγάρων.
Έτσι, ο Eleno Kerko πήρε εντελώς άλλη έννοια μετά το 1903 και οι Βούλγαροι κομιτατζήδες αντάρτες στην Μακεδονία το τραγουδούσαν ως τιμή στην εξέγερση τους. Σήμερα αντίστοιχα, οι Σλάβοι της Βαρντάρσκα τραγουδούν το άσμα αυτό ως «ιμπεριαλιστικό τραγούδι» της εξέγερσης στην οποία σφάχτηκαν Έλληνες της Μακεδονίας το 1903.