Μετά φεύγεις ένα ταξίδι, όσο μακρύτερα πηγαίνει, έτσι, για να δείξεις ότι κάτι αλλάζει στη ζωή σου, μα αδιέξοδο παραπέρα.» Γιάννης Βέλλης
Όμως περίσσευε χρόνος για περισσότερα λάθη κι είχαμε κάνει τόσα.» Γιάννης Βέλλης
«Η θάλασσα, στέκονταν εκεί, περίεργη, άλλαζε χρώματα, επιλογές στιγμής, ας επιμένανε όλοι στο τόσο γαλάζιο/ αντιδρούσε, όσο ο ουρανός, γινότανε γλυκός, στυφός, αδιάφορος για συγκινήσεις, περιεργάζονταν διαθέσεις/ μετά χάνονταν, νικήτρια ή νικημένη, χτυπώντας παιγνιδιάρικα ένα βράχο ή κάποιο καραβάκι ξεχασμένο, σαν τις ζωές μας.» Γιάννης Βέλλης
«……..τελάληδες καλούσαν, φυλλάδια τρώγανε τις σκέψεις και τις ζωές μας/ για μέλλον καλύτερο, με περισσότερη αγάπη, έστω ένα βιαστικό έρωτα/ όμως αυτό ήταν αισχροκέρδεια καθαρή, ο πλούτος δεν έφτανε ποτέ/ κάθε ανάγκη κι ένα συμβόλαιο, ρημάξανε τα σπίτια μας, δώσαμε το είναι μας κι ακόμα χρωστάμε….» Γιάννης Βέλλης
Σχολιάστε