ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

«Άσε τα γκρίζα σύννεφα στο δρόμο τους, φύγε απ’ το παράθυρο,τον φράχτη των ενοχών σου.» Γιάννης Βέλλης

«Η θάλασσα, στέκονταν εκεί, περίεργη, άλλαζε χρώματα, επιλογές στιγμής, ας επιμένανε όλοι στο τόσο γαλάζιο/ αντιδρούσε, όσο ο ουρανός, γινότανε γλυκός, στυφός, αδιάφορος για συγκινήσεις, περιεργάζονταν διαθέσεις/ μετά χάνονταν, νικήτρια ή νικημένη, χτυπώντας παιγνιδιάρικα ένα βράχο ή κάποιο καραβάκι ξεχασμένο, σαν τις ζωές μας.» Γιάννης Βέλλης

«Θα ξεπεράσουμε το σκοτάδι, το κρύο, τις παγίδες του ανέμου/ μετά, θα αγκαλιάσουμε το φως, το χαμόγελο, τη ζωή μας/ ό,τι ξεχάσαμε, μόνο, αδικημένο και το τραυματίσαμε.» Γιάννης Βέλλης

«……….θρησκεία η μετριότητα και το χάιδεμα αυλοκολάκων, φρεάτιο η καθημερινότητα, όμορφα στολισμένη, πάντα αφήνει κάτι κάτω από το χαλί, να μυρίζει άσχημα/ αλλά ως πότε θα μετράς τη μοναξιά ταξιδιώτη; σκληραίνει σαν πέτρα μέσα σου και φωνάζεις σε κακούς καιρούς, που διαβαίνουν αποσπάσματα/ σκέτη απελπισία το αύριο, κακόγουστα ντυμένο, περνάει στα σαλόνια και χαριεντίζεται, ενώ φιλάει γκρίζα χρώματα………..» Γιάννης Βέλλης