Archive for Νοέμβριος, 2025
Σταοιχεία ορισμού ηγέτη!
του Κοσμά Κασίμη
Τα απαραίτητα στοιχεία ενός ηγέτη για να ηγηθεί έναν οργανισμό ή μια δημοτική αρχή
• Διαμορφώνει ξεκάθαρη κατεύθυνση για το μέλλον.
• Μετατρέπει τις ανάγκες της κοινωνίας/οργανισμού σε σχέδιο δράσης.
• Εμπνέει τους άλλους να πιστέψουν σε έναν κοινό στόχο.
2. Αξιοπιστία & ακεραιότητα
• Είναι συνεπής στις δεσμεύσεις και στον λόγο του.
• Ενεργεί με διαφάνεια και ηθική.
• Κερδίζει εμπιστοσύνη μέσα από πράξεις, όχι μόνο λόγια.
3. Ικανότητα λήψης αποφάσεων
• Αναγνωρίζει τα προβλήματα και ενεργεί άμεσα.
• Βασίζεται σε δεδομένα, χωρίς να φοβάται την ευθύνη.
• Δεν αναβάλει κρίσιμες αποφάσεις.
4. Επικοινωνία & ενσυναίσθηση
• Ακούει ενεργά και με προσοχή, χωρίς να προσποιείται ότι ακούει ή απλώς να περιμένει τη σειρά του για να μιλήσει.
• Εκφράζει καθαρά τις σκέψεις και τις προτεραιότητες του.
• Κατανοεί τις ανάγκες και τα συναισθήματα των πολιτών ή των μελών του οργανισμού.
5. Ομαδικότητα & ανάθεση ρόλων
• Δεν προσπαθεί να κάνει τα πάντα μόνος, αξιοποιεί τις ικανότητες των άλλων.
• Δημιουργεί κλίμα συνεργασίας και εμπιστοσύνης.
• Αναγνωρίζει και επιβραβεύει τις επιτυχίες των συνεργατών.
6. Διαχείριση κρίσεων & ανθεκτικότητα
• Διατηρεί ψυχραιμία και λογική όταν τα πράγματα δυσκολεύουν.
• Μετατρέπει τις κρίσεις σε ευκαιρίες βελτίωσης.
• Δίνει λύσεις, όχι δικαιολογίες.
7. Καινοτομία & προσαρμοστικότητα
• Είναι ανοιχτός σε νέες ιδέες και τεχνολογίες.
• Προσαρμόζεται σε μεταβαλλόμενες συνθήκες με ευελιξία.
• Προωθεί τον εκσυγχρονισμό και την πρόοδο.
8. Υπηρετικό πνεύμα
• Θυμάται ότι η εξουσία δίνεται για να υπηρετείς, όχι για να επιβάλλεσαι.
• Βάζει πρώτο το συλλογικό καλό – όχι την προσωπική προβολή.
• Στέκεται δίπλα στην κοινωνία ακόμη και «εκτός φακών».
Ειδικά για έναν Δήμο ή Δημοτική Αρχή
Ένας ηγέτης δήμου χρειάζεται επιπλέον:
• Κατανόηση των τοπικών αναγκών και ιδιαιτεροτήτων.
• Ικανότητα διαχείρισης πόρων και προϋπολογισμών.
• Δικτύωση με κράτος, περιφέρειες και ευρωπαϊκούς θεσμούς.
• Προώθηση βιώσιμης ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής.
• Ενεργή καθημερινή παρουσία στα προβλήματα των πολιτών.
Συμβολισμός της Ηγεσίας
Δεν κάνουν την ηγεσία ο τίτλος ή η θέση, αλλά:
Η ικανότητα να εμπνέει ανθρώπους να πετυχαίνουν περισσότερα απ’ όσα πίστευαν ότι μπορούν.
Ο πραγματικός ηγέτης καθοδηγεί με όραμα, παράδειγμα και σεβασμό.
Φιλιάτες 1955, πλατεία Μουργκάνας
Ο Κώστας Καλέσης και ο Σπύρος Λιάνος, αριστερά το Χάνι και καφενείο του Βασίλη Γκάνια, δεξιά το καφενείο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΣ του Κώτσια Δήμου- απο το αρχείο του Τάσου Καλέση!
Αμπελώνας (Πόβλα) 1970
ΑΝΑΡΤΗΣΕ Παναγιώτης Ανυφαντής
1970 στην Πόβλα
στο γάμο του Γρηγόρη Ιωάννου ( Γρηγόρη Βάβη) με την Πολυξένη Ντάτση!
Από αριστερά όρθιοι : Φώτιος Αθ.Τσίγκος,Νίκη Μιχ. Τζίγκου,Ρήνα Γρηγ. Τσιγγέλη,Γεώργιος Κων Γκίκας,Ρένα Ευαγ Φειδεροπουλου,Μαρία Ανυφαντή,Γιώργος Αθ. Μάνος,Γεώργιος Αναστασοπουλος,Αντώνιος Ράπτης,Κώστας Ανυφαντης,Τούλα Αθ.Μάνου,Σπύρος Γρηγ Μάνος,Σταύρος Μάνος,Αγγελική Χρ. Τσιγκου,Γιάννης Γκιζάς,Χρυσάνθη Ευαγ Φειδεροπουλου,Βασίλω Μπούρτζη,Σωτήρης Κουτουκης,Χρήστος Εξαρχος,Τασία Σπ Φειδεροπουλου.
Από αριστερά καθιστοί:Φρειδερίκη Σπ Φειδεροπουλου,Μαργαρίτα Ανυφαντή,Παρασκευή Ανυφαντή,Αναστασία Νικ. Τσίγκου,Δέσπω Χρ Τσίγκου,Ειρήνη Αθ. Μάνου,Γεώργιος Γρηγ Μάνος,Δημήτρης Στέλ. Τζίγκος,Κώστας Δημ Μάνος και όρθιοι δεξιά Σπύρος Στ Τζίγκος, Σπύρος Αναστασοπουλος και κάτω δεξιά διακρίνεται ο Χρήστος Νικ Ζήκος!
Ποιητικά δοκίμια του Γιάννη Βέλλη!
«Θα έπρεπε να ήταν εύκολο, αν έτρεχε η καρδιά πριν τις σκέψεις μας, αλλά τα αναχώματα περισσεύουν.» Γιάννης Βέλλης
«Ήταν αναγκαίος ο επανακαθορισμός, των πραγμάτων και των ιδεών/ τρώγαμε τα χρόνια μας μαγειρεύοντας χιλιομασημένες ειδήσεις/ ποτέ δεν τέλειωναν, φτιάχνονταν και ξαναφτιάχνονταν στα μέτρα μας/ ο καθένας λάμβανε πορεία και συγκινήσεις ξένες/ φτιαχτές σε κάποιο διάδρομο γύρω από μικρόφωνα και γραβάτες, άλλα κάτω από το τραπέζι/ συντονίζονταν οργανωμένα να δοθούν σωστά, ήταν παγιδευμένος ο κόσμος σε ανακρίβειες/ δίνανε και παίρνανε τα ψέματα, που και που έσκαγε και καμιά αλήθεια/ σαν ψέμα την περιμέναμε, είχαμε χάσει τον κόσμο μας/ κάθε τι που όριζε τις λέξεις άνθρωπος, ψυχή, ελευθερία/ συντονιστήκαμε σε μια συχνότητα ή και περισσότερες, καρτερικά ζούσαμε τον εφιάλτη μας, σαν προβολή της καλύτερης ταινίας/ ήταν και οι ευθύνες, αδίκημα, σαν χρέωση έρχονταν κι όχι ως ανάγκη.» Γιάννης Βέλλης
«Σε γυρεύω στις σκιές μου, στο βάθος ενός χαμόγελου, στο χρώμα της θάλασσας.» Γιάννης Βέλλης
«Πολλά τα αδιέξοδα των ανθρώπων, έρχονται, δένονται μαζί τους, γιγαντώνονται, λες και γεννήθηκαν μόνο γι’ αυτό/ ακατανόητο πως πλησιάζουν, αγνώριστα κάθε φορά, μετά τρώνε τη σάρκα των ονείρων για καλύτερο αύριο, στο τέλος κάθονται/ με τέτοια ηρεμία, άλλωστε τέλειωσαν το έργο τους επιτυχώς, όσο η αγωνία χαράζει τα πρόσωπα, διαλύει τις ψυχές, μαραζώνει τα λουλούδια, ό,τι καλό υπάρχει ελεύθερο/ και τι μένει; κάποιο παράθυρο ανοιχτό, ξεχασμένο, για λίγο ήλιο, ή ένα πέρασμα του ανέμου σαν χτύπημα, να θυμίζει ότι κάτι κινείται, αισιόδοξο; ίσως, μπορεί και παντελώς αδιάφορο για τη συνέχεια.» Γιάννης Βέλλης
«Και τι θέλεις, από το όποιο μέλλον σου όσο σκοτώνεις το παρόν σου, επιπόλαια;» Γιάννης Βέλλης
Φιλιάτες, Ιστορικά & Λαογραφικά στοιχεία 74
Μια περιγραφή της θαλάσσιας μετακίνησης του 1931
Τα βενζινόπλοια Κερκύρας
Αγαπητή «Θεσπρωτία» Ξέροντας το πραγματικό σου ενδιαφέρον για τον τόπο μας παίρνουμε το θάρρος να σου απευθύνομαι αυτό γράμμα διαμαρτυρόμενοι διά την κατάσταση των βενζινοπλοίων που εκτελούν την συγκοινωνία μεταξύ Κερκύρας- Σαγιάδος και ταναπαλιν. Οι υποφαινόμενοι ταξιδιώτες επιστρέφοντας στο χωριό και στα σπίτια μας την περασμένη Τετάρτη εκ Πατρών μέσω Κερκύρας κοντέψαμε να σκυλοπνιγούμε εις το μεταξύ του αναφερομένου νησιού και του λιμένος Σαγιάδος καν αλλιώς σταμάτησεν η μηχανή του βενζινοπλοίου καταμεσής της θάλασσας και με καιρό φουρτούνα και βροχερό. Τι τραβήξαμε ένας Θεός το ξέρει. Αλλά και στη Σαγιάδας που μείναμε λόγω της περασμένης ώρας δεν καλοπορέψουμε. Οδύσσεια έγινε το έρημο ταξίδι μας. Και πληρώσαμε το να τ’ άλλο στην «παληοβενζίνα» δραχ. 35 κατ’ άτομο παρά την υπόσχεσιν του Μπέμπη ότι θα ενεργήση το κατέβασμά του.
Κι ένα ακόμη που μας ήρθε στο νου όταν σταμάτησε το πλοίο έρμαιο των ανέμων και των αφρισμένων κυμάτων: η ελλείψεις σωσιβίων. Φαίνεται πως τα σωσίβια για τους ανθρώπους αυτούς που έχουν πλάτες τους εμπόρους όπως ακούσαμε για λόγους ευκολονόητους και παίρνουν ναύλο 35 δρ. είναι είδος πολυτελείας.
Νομίζουμε πως τα δύο Λιμεναρχεία έχουν καθήκον να τους υποχρεώσουν να προμηθευτούν οι κυβερνήτες των πλοίων αυτών σωσίβια. Εν πάση περιπτώσει εμείς τους καθιστώμεν υπευθύνους για κάθε απευκταίο.
Με αγάπη: Οι καλοί σου φίλοι Ανδρέας Χαϊδής, Ανδρέας Βενέτης, Γρ. Κούμπης, Κ. Χαραμόπουλος Λειά 12/12/1931
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 
Written
on 28/11/2025