ΑΝΑΡΤΗΣΕ: Fotis Papageorgiou Εάν εφαρμοστεί, θα ενθάρρυνε τη Ρωσία να συνεχίσει τον πόλεμο στην Ευρώπη, θα υπονόμευε τη διεθνή τάξη και θα αύξανε τον κίνδυνο πυρηνικού πολέμου.
Την περασμένη εβδομάδα, η Ρωσία επιτέθηκε σε Ουκρανούς πολίτες με περισσότερα από 500 drones, πυραύλους κρουζ και ρουκέτες. Τα περισσότερα από αυτά τα drones καταρρίφθηκαν, αλλά η επίθεση έπληξε δύο πολυκατοικίες στο Τερνόπιλ, στη δυτική Ουκρανία, σκοτώνοντας τουλάχιστον 31 άτομα , συμπεριλαμβανομένων έξι παιδιών. Σπίτια, καταστήματα, ταχυδρομεία και σταθμοί παραγωγής ενέργειας σε όλη την Ουκρανία τυλίχθηκαν επίσης στις φλόγες ως αποτέλεσμα αυτού του μπαράζ επιθέσεων.
Αλλά αυτό το έγκλημα πολέμου – το πιο πρόσφατο στον εγκληματικό πόλεμο της Ρωσίας – επισκιάστηκε από την αποκάλυψη ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν και ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ διαπραγματεύονταν κρυφά μια διευθέτηση .
Σύμφωνα με πληροφορίες, το σχέδιο των 28 σημείων, το οποίο συντάχθηκε από τον ειδικό απεσταλμένο των ΗΠΑ, Στιβ Γουίτκοφ, δισεκατομμυριούχο κατασκευαστή ακινήτων και μεγιστάνα των κρυπτονομισμάτων, και τον Κίριλ Ντμίτριεφ, επικεφαλής του ρωσικού κρατικού επενδυτικού ταμείου, είναι σε μεγάλο βαθμό στρεβλό υπέρ του Κρεμλίνου.
Ο Τραμπ έχει απαιτήσει από την Ουκρανία να αποδεχτεί αυτή την παρασκηνιακή συμφωνία έως τις 27 Νοεμβρίου, αν και έχει επίσης δηλώσει ότι μπορεί να μην είναι η τελική του προσφορά.
Πέρα από την βασική αδικία που επιτρέπουμε σε έναν επιτιθέμενο να αποφασίσει την έκβαση του πολέμου που ξεκίνησε, υπάρχουν έξι θεμελιώδη προβλήματα με αυτό το «ειρηνευτικό» σχέδιο.
Εξερευνήστε περαιτέρω
Για τη Ρωσία, η ειρηνευτική διαδικασία του Τραμπ είναι ήδη μια νίκη – συμφωνία ή όχι
- Καταρχάς, θα αύξανε τον κίνδυνο πυρηνικού πολέμου . Εάν η Ουκρανία πιεστεί να αποδεχτεί όρους που ισοδυναμούν με ήττα, ο υπόλοιπος κόσμος θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η αποτροπή μιας μελλοντικής εισβολής από τη Ρωσία, την Κίνα ή οποιαδήποτε άλλη πυρηνική δύναμη απαιτεί την κατοχή πυρηνικών όπλων. Η αναγκαστική συνθηκολόγηση της Ουκρανίας σημαίνει πυρηνικό πολλαπλασιασμό και σημαντικά υψηλότερη πιθανότητα ενός πυρηνικού Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου.
- Αυτός ο κίνδυνος αντικατοπτρίζει το δεύτερο πρόβλημα με το ειρηνευτικό σχέδιο του Τραμπ: τις επιπτώσεις του σε μια διεθνή τάξη που βασίζεται στην αρχή ότι τα εθνικά σύνορα είναι απαραβίαστα . Βεβαίως, συμβαίνουν παραβάσεις, αλλά αποτελούν την εξαίρεση, όχι τον κανόνα. Η υποστήριξη μιας τέτοιας συμπεριφοράς – όπως θα έκανε ο Τραμπ ανταμείβοντας τη Ρωσία για την εισβολή στην Ουκρανία – είναι τόσο πέρα από τα όρια που θα σοκάρει το σύστημα. Στην τρέχουσα μορφή του, το σύμφωνο Βίτκοφ-Ντμίτριεφ κινδυνεύει να δημιουργήσει έναν κόσμο στον οποίο οι εισβολές και οι πόλεμοι γίνονται ρουτίνα.
- Τρίτον, η συναίνεση στις μακροχρόνιες απαιτήσεις του Κρεμλίνου θα υπονόμευε την περιφερειακή ειρήνη και σταθερότητα. Εάν οι όροι της διευθέτησης αφήσουν τη Ρωσία ισχυρότερη από την Ουκρανία, ο Πούτιν θα ενθαρρυνθεί με κάθε δυνατό τρόπο – νομικό, ηθικό, ψυχολογικό και οικονομικό – να συνεχίσει να διεξάγει πόλεμο στην Ευρώπη.
- Τέταρτον, το σχέδιο του Τραμπ δεν παρέχει αξιόπιστους μηχανισμούς επιβολής . Δεδομένου ότι η Ρωσία έχει παραβιάσει κάθε συμφωνία που έχει κάνει ποτέ με την Ουκρανία, οι διαβεβαιώσεις από το Κρεμλίνο ότι δεν θα επιχειρήσει να καταλάβει περισσότερα ουκρανικά εδάφη είναι άνευ νοήματος. Οι εγγυήσεις ασφαλείας των ΗΠΑ στερούνται επίσης ουσίας, ειδικά υπό μια κυβέρνηση που δεν ενδιαφέρεται για την ειλικρίνεια και τις δίκαιες συναλλαγές. Το μόνο ουσιαστικό αποτρεπτικό μέσο κατά μιας νέας ρωσικής επιθετικότητας είναι η ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ – κάτι που η προτεινόμενη διευθέτηση απαγορεύει ρητά.
- Δίνοντας προτεραιότητα στην αυτοκρατορική φαντασίωση της Ρωσίας έναντι της δημοκρατικής βούλησης της Ουκρανίας, το σχέδιο του Τραμπ αποφεύγει το ζήτημα της ανοικοδόμησης – το πέμπτο κύριο ζήτημα. Η ειρήνη είναι κάτι περισσότερο από την προσωρινή απουσία εχθροπραξιών. Είμαι βέβαιος ότι η Ρωσία θα δεχόταν μια κατάπαυση του πυρός για μέρες – ή ίσως και εβδομάδες – με αντάλλαγμα την τελική συνθηκολόγηση της Ουκρανίας. Αλλά η πραγματική ειρήνη σημαίνει να διασφαλιστεί ότι η Ουκρανία θα διατηρήσει την κυριαρχία της και θα μπορεί να αμυνθεί, να ενταχθεί σε συμμαχίες και, το πιο σημαντικό, να ανοικοδομηθεί. Ενώ η προτεινόμενη διευθέτηση δεν προβλέπει κάτι τέτοιο, οι σύμμαχοι της Ουκρανίας έχουν προωθήσει απόλυτα λογικά (και μάλιστα κερδοφόρα) σχέδια για την ανοικοδόμηση της χώρας και την προσέλκυση ξένων επενδύσεων.
- Το τελευταίο, και ίσως το πιο θεμελιώδες, πρόβλημα είναι η διαδικασία . Αυτό που γνωρίζουμε για την ιστορία είναι ότι η εξασφάλιση μιας βιώσιμης ειρηνευτικής συμφωνίας απαιτεί τη συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων μερών. Θυμηθείτε ότι μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι χώρες που θεωρούνταν επιτιθέμενες αποκλείστηκαν από το πιο κρίσιμο μέρος των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων – μια απόφαση που συνέβαλε στο ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Σε αυτήν την περίπτωση, οι Ουκρανοί, τα θύματα της επιθετικότητας, δεν συμβουλεύτηκαν κατά την προετοιμασία του ειρηνευτικού σχεδίου , το οποίο μοιάζει σαν να υπαγορεύτηκε από τους Ρώσους και να μεταφράστηκε από τους Αμερικανούς στα αγγλικά. (Αυτή η ιδέα μπορεί να μην είναι τόσο τραβηγμένη όσο ακούγεται: Έχει αναφερθεί ευρέως ότι ο Witkoff, όταν διαπραγματεύεται με τον Πούτιν, βασίζεται σε έναν μεταφραστή που παρέχεται από το Κρεμλίνο .)
Τα επόμενα πιο σημαντικά από τα εμπλεκόμενα μέρη, οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι της Ουκρανίας, αιφνιδιάστηκαν επίσης από την μυστικοπαθή συμφωνία του Τραμπ. Αν πρόκειται να υπάρξει πραγματική ειρήνη, έτσι ώστε η Ουκρανία να υπερασπιστεί και να μπορέσει να ανοικοδομηθεί, αυτά τα μέρη πρέπει να βρίσκονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Εξερευνήστε περαιτέρω
Το σχέδιο Τραμπ για την Ουκρανία αποδεικνύει ότι η διατλαντική συμμαχία είναι νεκρή
Η προσέγγιση του Τραμπ δεν θα λειτουργήσει. Εάν σημαντικά μέρη αποκλειστούν από την ειρηνευτική διαδικασία, είναι αδύνατο να κατανοήσουμε πλήρως τα σχετικά ζητήματα και να συγκεντρώσουμε τις απαραίτητες πληροφορίες.
Αποκλείοντας την Ουκρανία και τους Ευρωπαίους συμμάχους της από τις διαπραγματεύσεις για την επίλυση του ζητήματος, η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να μην αφήσουν στους Ουκρανούς άλλη επιλογή από το να πολεμήσουν. Ο Τραμπ μπορεί να νομίζει ότι μπορεί να νίψει τας χείρας του για την Ουκρανία, αλλά το πρόβλημα δεν θα έχει λυθεί.
Η λαχτάρα του Τραμπ να κερδίσει το Νόμπελ Ειρήνης – ένα από τα πιο γνωστά τρωτά σημεία στην ιστορία των διεθνών σχέσεων – έχει οδηγήσει σε μια κακοσχεδιασμένη προσπάθεια ειρηνευτικής διευθέτησης που, εάν εφαρμοστεί, σχεδόν διασφαλίζει μελλοντικές συγκρούσεις. Καθώς η κυβέρνηση των ΗΠΑ προσπαθεί να εκφοβίσει την Ουκρανία και τους συμμάχους της ώστε να αποδεχτούν μια άδικη «ειρήνη» που δεν θα διαρκέσει ποτέ, πρέπει να συνεχίσουμε να ζητάμε να ακουστούν, να γίνουν σεβαστοί και να υποστηριχθούν οι Ουκρανοί.
Τίμοθι Σνάιντερ
Ο Τίμοθι Σνάιντερ, ο εναρκτήριος καθηγητής Σύγχρονης Ευρωπαϊκής Ιστορίας στη Σχολή Παγκόσμιων Υποθέσεων και Δημόσιας Πολιτικής Munk στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο και μόνιμος συνεργάτης στο Ινστιτούτο Ανθρωπιστικών Επιστημών στη Βιέννη, είναι συγγραφέας ή επιμελητής 20 βιβλίων.
Πνευματικά δικαιώματα: Project Syndicate. Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε από το Project Syndicate στις 24 Νοεμβρίου 2025 και έχει αναδημοσιευτεί από το Euromaidan Press κατόπιν αδείας.
Fotis Papageorgiou
«Έτσι, η Ουκρανία θα υπογράψει για άλλη μια φορά ένα ακόμη λαμπρό «σχέδιο ειρήνης», μόνο και μόνο για να αποφύγει να ενοχλήσει τον Τραμπ και να τον εμποδίσει να βρει μια δικαιολογία για να την προδώσει.
Και η Ρωσία θα το απορρίψει για άλλη μια φορά και θα συνεχίσει να καταστρέφει την Ουκρανία, να επιβάλλει κυρώσεις και να κερδίζει χρόνο.
Και ο πόλεμος θα συνεχιστεί και λίγο αργότερα θα εμφανιστεί ένα ακόμη τηλεφώνημα από τον Πούτιν στον Τραμπ – με υποσχόμενα κέρδη και γλυκά κομπλιμέντα – ένα νέο διαταραγμένο σχέδιο παράδοσης και το Κίεβο και όλη η Ευρώπη θα πρέπει για άλλη μια φορά να το μαλακώσουν βιαστικά.
Αυτή η απεριόριστη εμμονή του Τραμπ με την κενή επίδειξη μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες, η άρνησή του να διαβάσει ακόμη και το ελάχιστο από αυτά που του παρουσιάζονται και το απύθμενο εγώ του θα οδηγήσουν τον κόσμο στην καταστροφή.»
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 
Σχολιάστε