ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

«Όσο και αν θέλουν να σβήσουν οι εικόνες, τα συναισθήματα πλαγιάζουν πάλι μαζί και σε ζητάνε, αδιέξοδο.» Γιάννης Βέλλης

«Η θάλασσα, στέκονταν εκεί, περίεργη, άλλαζε χρώματα, επιλογές στιγμής, ας επιμένανε όλοι στο τόσο γαλάζιο/ αντιδρούσε, όσο ο ουρανός, γινότανε γλυκός, στυφός, αδιάφορος για συγκινήσεις, περιεργάζονταν διαθέσεις/ μετά χάνονταν, νικήτρια ή νικημένη, χτυπώντας παιγνιδιάρικα ένα βράχο ή κάποιο καραβάκι ξεχασμένο, σαν τις ζωές μας.» Γιάννης Βέλλης

«Όλα κινούνται στην πλάνη του χρόνου/ κι εσύ ζητάς ηρεμία.» Γιάννης Βέλλης

«Τι έφταιγε η Περσεφόνη, που τράβηξε άλλους δρόμους/ τίποτα, ερωτεύτηκε τη νύχτα, τις ανησυχίες μας/ ό,τι μετά θάνατο, αόριστα γυρνούσε και μας γύρευε/ αγάπησα την Περσεφόνη, περισσότερο από τον Άδη της/ σε εκείνον χαρίστηκε για κάποιο σκοτάδι, εγώ την αγάπησα για κάποιο φως/ τι κρίμα κι οι δύο χαθήκαμε, για μια αγάπη που ανασφάλεια γύρευε.» Γιάννης Βέλλης

«Ήταν θέμα ανασφάλειας, αυτό το κλείδωμα μέσα μας/ ή έφταιγε το αύριο, που αργοπορούσε τακτικά/ στις σκέψεις και τις ζωές μας, κανείς δεν ήξερε/ ανησυχούσαμε, για μικρά και μεγάλα πράγματα/ ό,τι ταλαιπωρούσε τη μέρα μας, ίσως και τη σιωπή μας.» Γιάννης Βέλλης