ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

αναρτησε: Thanos Tzimeros 

Αυτός ο γλυκούλης, ο ψυχοπονιάρης, ο ανθρωπιστής του καναπέως, στα νιάτα του μαοϊκός και νυν νεοδημοκράτης, ήταν το 2012 ένθερμος υποστηρικτής μου, (ήταν στέλεχος της Δράσης και με προσέγγισε εκ μέρους του Μάνου) αλλά έγινε θανάσιμος εχθρός μου αργότερα όταν του είπα τις απόψεις μου για το εισβολικό. (Το 2012 δεν ήταν top θέμα.) Για τους καλοζωισμένους φλούφληδες, είμαστε υποχρεωμένοι να δίνουμε στοργή και προδέρμ σε κάθε τυχοδιώκτη, σε κάθε στρατιώτη του Αλλάχ και σε κάθε εγκληματικό στοιχείο που μπουκάρει στη χώρα, γιατί η «κακή» Δύση φταίει για όλα τα δεινά του κόσμου. Το έπαιζε και φιλελεύθερος αλλά μια χαρά του ήρθε η θέση του Γενικού Γραμματέα Υπουργείου στην κυβέρνηση των γαλάζιων επιδομάτων και του ΟΠΕΚΕΠΕ. «Θρηνεί» τώρα ο ευαίσθητος για το «όνειδος» που θα κουβαλάει το Ισραήλ! Ποιο είναι το όνειδος; Ότι υπεράσπισε το δικαίωμά του να υπάρχει, το δικαίωμα των ομήρων να γυρίσουν στις οικογένειές τους, και έλιωσε τους κανίβαλους της Χαμάς ώστε να μην μπορούν να ξανασηκώσουν κεφάλι. Ένα μαντίλι γρήγορα, να σκουπίσει τα δάκρυά του, ο έμπλεος συναισθημάτων βαρυπενθής.

Aristotelis Aivaliotis  · Ακολουθήστε

17 Σεπτεμβρίου ·

Αυτό που συμβαίνει τώρα στην Γάζα είναι μια τρομακτική τραγωδία.

Συμβαίνει εδώ και καιρό, αλλά όπως φαίνεται η κορύφωση που ακολουθεί την «τελική λύση», την κατάληψη του συνόλου της πόλης από τις Ισραηλινές δυνάμεις, θα ξεπεράσει κάθε όριο αγριότητας.

Δείτε το ανθρώπινο ποτάμι της απόλυτης δυστυχίας που προσπαθεί να ξεφύγει από τα σαγόνια του θανάτου. Προσπαθείτε να το συλλάβετε με ανθρώπινους όρους, να ελθετε στην θέση αυτής της θλιβερής ανθρώπινης μάζας.

Λυπάμαι που το Ισραήλ, μια χώρα και μια κοινωνία που θαυμάζω και υποστηρίζω θερμά, κηλιδώνεται με αυτόν τον τρόπο. Θρηνώ για το ονειδος που θα αναγκαστεί να κουβαλάει για χρόνια, στο μέλλον.

Είναι αλήθεια ότι στον πόλεμο διαπράττονται ασύλληπτες αγριότητες. Που μπορεί να είναι κάποιες φορές δικαιολογημένες, αναγκαστικές από τους κανόνες εμπλοκής. Ο θάνατος σου, ζωή μου κλπ. Και φυσικά το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης ανήκει στην δολοφονική και τρομοκρατική Χαμας.

Αλλά εδώ έχει ξεπεραστεί κάθε όριο. Η κατάσταση είναι ανεπίτρεπτη. Κάθε πραγματικός φίλος του Ισραήλ δεν μπορεί παρά να αγανακτεί.

Ο Νετανιάχου σήμερα αντιγράφει, σχεδόν κατά γράμμα, την τακτική που εφάρμοσε κάποιος άλλος, (έκπληξη…) ο Πούτιν, στην κατάληψη του Γκροζνι στον δεύτερο πόλεμο της Τσετσενιας το 1999-2000. Και τότε, όπως τώρα, ο στρατός διέλυσε το σύνολο της πόλης με συστηματικούς βομβαρδισμούς, εξόντωσε όλους τους αντιπάλους αδιαφορώντας για τις απώλειες αμάχων, εκκένωσε τους πάντες μέχρι να επικρατήσει η «ειρήνη του Πούτιν» πάνω στα ερείπια. Τα θύματα δεν μετρήθηκαν αξιόπιστα ποτέ, υπολογίστηκαν από 8 έως 30.000, σε μια πόλη 320.000 πριν την καταστροφή.

Ο Πούτιν έχτισε το δικό του προσωπικό ιμπεριουμ, την σφιχτή αγκαλιά του πάνω στην Ρωσία, πάνω στα ερείπια του Γκροζνι. Ο Νετανιάχου επιχειρεί το ίδιο, πάνω στα ερείπια της Γάζας.

Είναι όμως το Ισραήλ, Ρωσία; Ελπίζω και πιστεύω πως όχι.

(Για την διεθνή κοινότητα δεν ελπίζει κανείς πολλά.)