
Ένα ανθρώπινο ποτάμι,
κυλάει αργά στην οδό ελπίδας!
Φορτωμένο με τα λίγα του
υπάρχοντα και πολλές πληγές,
αλλά με πολλά όνειρα!
Ένα ατέλειωτο κομβόι,
πήρε το δρόμο της επιστροφής.
Να ξαναβρεί πατρίδα
κι ας είναι ξεθεμελιωμένη!
Η ελπίδα δίνει δύναμη,
δίνει κουράγιο,
αρκεί εκείνοι που παίρνουν
τις αποφάσεις,
να τηρήσουν τις συμφωνίες.
Έτσι μόνο θα μπορέσουν οι λαοί
να ζήσουν με ειρήνη,
με γαλήνη και συμφιλίωση!
Έτσι θα ξανάρθει το χαμόγελο
στα χείλη τους
και η αγάπη στις καρδιές τους!
Μακάρι να γίνει.
Τί όμορφα που θα είναι!
Θεέ μου, χάρισε σύνεση
στους ανθρώπους!!!
13 – 10 – 2025
Ελένη Κύρκου-Σαφάκα
Σχολιάστε