ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

«Φθινοπώριαζε, η αίσθηση του ανέμου, περίεργα έδενε με τα σύννεφα/ το γαλάζιο, έκλεινε τακτικά, με απουσίες στον ορίζοντα/ όσο τα χαμόγελα, των παιδιών, αγκάλιαζαν τους δρόμους/ κι εσύ εκεί, πάντα όμορφη, ξεχωριστή όσο οι εποχές.» Γιάννης Βέλλης

«Απροετοίμαστοι, να μοιραστούμε το όνειρο, χαθήκαμε.» Γιάννης Βέλλης

«Πάντα θα υπάρχει ένας τόπος, να γυρίζεις για να θυμάσαι, πως σε ξέχασε.» Γιάννης Βέλλης

«……….θρησκεία η μετριότητα και το χάιδεμα αυλοκολάκων, φρεάτιο η καθημερινότητα, όμορφα στολισμένη, πάντα αφήνει κάτι κάτω από το χαλί, να μυρίζει άσχημα/ αλλά ως πότε θα μετράς τη μοναξιά ταξιδιώτη; σκληραίνει σαν πέτρα μέσα σου και φωνάζεις σε κακούς καιρούς, που διαβαίνουν αποσπάσματα/ σκέτη απελπισία το αύριο, κακόγουστα ντυμένο, περνάει στα σαλόνια και χαριεντίζεται, ενώ φιλάει γκρίζα χρώματα………..» Γιάννης Βέλλης

«Ανακόλουθα τα χρόνια με τα όνειρα, ψέματα κι αλήθειες, συγκρούονται, καμιά σωτηρία.» Γιάννης Βέλλης

«Δεν πειράξαμε τίποτα, ούτε το φαγητό, ούτε το ανοικτό παράθυρο, ούτε την θλίψη/ το ξέραμε καλά, πως λείπαμε για πάντα, αμέτρητη η απουσία/ ο πόλεμος συνεχίζονταν, μοιράζονταν, ίδια τροφή η αδικία, η πείνα συναισθημάτων/ το έντονο φως, έρχονταν ή χάνονταν προκλητικά, όπως οι ζωές μας.» Γιάννης Βέλλης