
Έφυγε το καλοκαίρι,
ήρθε το φθινόπωρο!
Διάβηκε γοργά και πάει,
λες και ήταν όνειρο!
Έφυγες κι εσύ πουλί μου,
χελιδόνι μου
κι εγώ τώρα υποφέρω,
είμαι μόνη μου!
Πού να πω τα βάσανα μου,
το παραπονάκι μου;
Εσύ είσαι μακριά μου,
αχ, πουλάκι μου!
Ποιος πρωί-πρωί θα έρθει,
χελιδόνι μου,
να μου γλυκοκελαϊδάει;
Θα μαι μόνη μου!
Είναι άδεια ή φωλιά σου,
χελιδόνι μου
κι εγώ μοναξιά θα νιώθω,
θα μαι μόνη μου!
Μα υπομονή θα κάνω
και πλατιά καρδιά
και τα σπουργιτάκια
θα πάρω συντροφιά!
Γρήγορα ο χειμώνας
ελπίζω να διαβεί,
να ξανάρθεις χελιδόνι
στην άδεια μου ζωή!!!
5 – 8 – 2025
Ελένη Κύρκου-Σαφάκα
Σχολιάστε