ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

ΑΝΑΡΤΗΣΕ Fotis Papageorgiou Αξίζει το χρόνο σας, η ανάρτηση του Sergei Medvedev, ρώσος διανοούμενος, αντιπολιτευτής, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πράγας. Η μετάφραση απ΄τα ρωσικά είναι της Olga Shapolayeva

Olga Shapolayeva

Χτες σκότωσαν μητέρα με μωρό στο Κίεβο, σήμερα το πρωί σκότωσαν είκοσι άτομα που περίμεναν στην ουρά για συντάξεις στο Yarova, έξω απ΄το Kramatorsk.

Οι καθημερινές ειδήσεις στο χρονολόγιό μου μοιάζουν με καθημερινό μενού ενός κανίβαλου που χτες έφαγε ένα παιδί, σήμερα δείπνησε με ηλικιωμένους, αύριο θα παραγγείλει τη νεολαία. Δεν θα συνηθίσω ποτέ αυτές τις καθημερινές δολοφονίες, αυτή τη ρουτίνα ενός κανίβαλου που προγραμματίζει τις δολοφονίες, σήμερα εδώ και αύριο εκεί.

Ο Sorokin είχε γράψει ένα διήγημα που λέγεται «Το πρωινό ενός κανίβαλου». Εκεί ένας άνθρωπος σηκώνεται κάθε πρωί, βουρτσίζει τα δόντια του, πίνει το γάλα του, μαζεύει την τσάντα του, κατεβαίνει στην αυλή, παίρνει κλειδιά απ΄τον διαχειριστή, ανεβαίνει στην ταράτσα, συναρμολογεί το τυφέκιό του, βολεύεται αναπαυτικά κοντά στο παράθυρο και ξεκινά να εκτελεί ανθρώπους που βλέπει στην αυλή και στα παράθυρα των πολυκατοικιών. Αφού ολοκληρώσει τη δουλειά του, κατεβαίνει, επιστρέφει τα κλειδιά στον διαχειριστή, γυρίζει σπίτι, δειπνίζει και πάει για ύπνο για να σηκωθεί το επόμενο πρωί και να ανέβει ξανά στην ταράτσα.

Τα ίδια γίνονται σήμερα στη Ρωσία.

Οι άνθρωποι σηκώνονται κάθε πρωί, φιλάνε τις γυναίκες και τα παιδιά τους, πηγαίνουν στη δουλειά, κοιτάνε τον χάρτη της Ουκρανίας, βρίσκουν άμαχους στόχους, υπολογίζουν την τροχιά. Μετά οι επόμενοι άνθρωποι γεμίζουν με καύσιμα τα μαχητικά αεροσκάφη και κρεμάνε από κάτω βόμβες ολίσθησης και οι μεθεπόμενοι άνθρωποι σηκώνουν αυτά τα αεροσκάφη στον αέρα και πατάνε το κουμπί εκτόξευσης. Αφού ολοκληρώσουν επιστρέφουν πίσω στις βάσεις τους, κάνουν αστειάκια με το τεχνικό προσωπικό και πάνε με συναδέρφους για μπύρες.

Και πάνω απ΄όλους αυτούς κρέμεται η φιγούρα ενός φαλακρού, άθλιου και γλοιώδη ελεύθερου σκοπευτή με πρησμένα μάγουλα που χασκογελάει τρίβοντας τα χεράκια του του, ενώ εμείς σηκώνουμε τα χέρια ψηλά λέγοντας: Τι να κάνουμε, τα έχει αυτά ο πόλεμος.

Και η Ευρώπη ζαρώνει τα φρύδια της και εκφράζει την έντονη ανησυχία της, ο Τραμπ μουρμουρίζει κάτι για το δεύτερο πακέτο κυρώσεων ενώ δεν υπήρχε και δεν θα υπάρξει ούτε το πρώτο, και τα νεκρά σώματα εξαφανίζονται στη ροή ειδήσεων όπως τα πιάτα στο ταχυφαγείο όπου ταΐζουν τον έναν και μοναδικό κανίβαλο.

Παράλογο. Πραγματικό. Αφάνταστα ντροπιαστικό.

Sergei Medvedev, ρώσος διανοούμενος, αντιπολιτευτής, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πράγας. Η μετάφραση απ΄τα ρωσικά δική μου.