ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

«Κάθε 5η Αυγούστου, σβήνεις κεράκια μιας γιορτής, που πέρασε από πάνω σου, σαν τρικυμία.» Γιάννης Βέλλης

«Περίπλοκη κατάσταση, οι ειδήσεις φθάνουν αναμασημένες, οι έρωτες ξεθωριασμένοι, οι ιδέες αναποφάσιστες, μόνο κραυγές πνίγουν τη σιωπή σου/ αδύνατον να εκφραστείς σωστά, τόση η πίεση, τα μάτια θαμπώνουν, μελαγχολικά κοιτάζουν τα χρόνια τους/ κρατάς με αγωνία ένα πιστεύω, λες τίποτα δεν άλλαξε σ’ αυτό, επιμένεις, αγωνίζεσαι να το σώσεις απ’ τα χτυπήματα/ καταχνιά απλώνεται πάλι στα γεγονότα, όλοι λένε ότι έχουν το σωστό μα τι να πιστέψεις, οι μετόπες στολίστηκαν με ψέματα/ φαγώθηκαν οι σάρκες σου, ατιμώθηκε η συνέχεια σου, απατήθηκε η ζωή σου, μόνο τα φεγγάρια μένουν απείραχτα και η νύχτα, για να ξεχνιέσαι.» Γιάννης Βέλλης

«Γυρίζεις στη Θεσσαλονίκη, περιεργάζεσαι εικόνες, χάνεσαι/ στις ιστορίες που μοιράζονται ή αδιαθετούν μόνες.» Γιάννης Βέλλης

«Ανάκατες οι σκέψεις με τα χαρτιά σου, ασταμάτητα τρώγεται ο χρόνος, να μετριάσει τις αδυναμίες/ ανθρώπων, συνηθειών, καταστάσεων, όσο εσύ διψάς για αλήθειες, που δεν έρχονται.» Γιάννης Βέλλης

«Παγιδευμένοι δρόμοι, ξεφτισμένες λέξεις, αδιάφοροι χρόνοι, μας συγχωράνε

μπερδεύοντας την ιστορία και τα συναισθήματα, αδιέξοδο.» Γιάννης Βέλλη

«Έπνιξε η θάλασσα τα ίχνη σου, όμως δεν έφευγες, σαν να περίμενες ένα κάλεσμα/ τι και αν σκοτείνιαζε, τι κι αν ο άνεμος τραβούσε τις βάρκες, περίμενες με την καρδιά ανοιχτή/ να ακούσεις κάτι, να νιώσεις κάτι, με αυτή που μέχρι χθες σκοτώνανε στα αποσπάσματα/ για τα πιστεύω της, για τον ουρανό της, για τα χρώματά της που σβήνανε στο κόκκινο.» Γιάννης Βέλλης