ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

«Θέλαμε να πιστέψουμε, μα κρύβονταν οι αλήθειες/ και τα ψέματα στολίζονταν αληθινά, αδιέξοδο.» Γιάννης Βέλλης

«Τελικά ένα καλό τσιγάρο, όσο κι ο παράδεισος, φτιασιδωμένος ο κόσμος περιστρέφεται στα λάθη του, μαγνητίζεται, θέλει προσοχή/ αδιάφορες οι μέρες για αλλαγές, χαμένα τα λόγια, οι στόχοι; νοιάζεται κανείς για στόχους, για κάτι καλύτερο; ας μη κοροϊδευόμαστε, αναλωθήκαμε/ δεθήκαμε με ό,τι αναλώσιμο, χάσαμε το ξεχωριστό, το ιδιαίτερο, το όμορφο, πόσο ίδιοι γίναμε αλήθεια, τόσο αγνώριστοι.» Γιάννης Βέλλης

«Η ιστορία σου, μια ατέρμονη συνδιαλλαγή με το χρόνο, τις συγκυρίες, την καρδιά σου, τα ατυχήματα – υπάρχουν κι αυτά.» Γιάννης Βέλλης

«Ήταν ένας δρόμος μακρύς, ατέλειωτος, τόσα εμπόδια, έρχονταν κι άλλα/ ξεκινήσαμε, διαβήκαμε γεφύρια, πεζοδρόμια, λεωφόρους και χαλάσματα/ τώρα φτάσαμε -πάλι- στην αρχή, ξεγελαστήκαμε από τις αποστάσεις/ δεν ήταν σκοπός να διαβούμε απέναντι, να τελειώσουμε το μονοπάτι γρήγορα/ ήταν ανάγκη να γνωρίσουμε ανάγκες μας, να τις ξεπεράσουμε, να σταθούμε τίμια απέναντι στον ορίζοντα.» Γιάννης Βέλλης

«Δεν είχα τίποτα να δώσω, μόνο τις σκέψεις μου κι αυτές φθαρμένες.» Γιάννης Βέλλης

«Μετά ήρθε η σταδιακή κατάρρευση, η αμηχανία, η εχθρότητα, η έλλειψη ασφάλειας, τα πολλά νεύρα/ τόσα άλλα «καλά», που γυρίζουν ή μοιράζονται απλόχερα στις πολιτισμένες κοινωνίες μας/ όμως εσύ εκεί, πάντα καθηλωμένος στις απόψεις σου γερνούσες ξεχασμένος/ να μιλάς ή να σιωπείς φιλαράκο, τι θα καταλάβουν περισσότερο σε τέτοιες καταστάσεις;/ κάθε πρωί, το ίδιο ερώτημα στον καθρέφτη, έπειτα η έξοδος στο δρόμο, στα αδιέξοδα/ σήμερα άλλαξε η ρότα, ένα σημείωμα ουσίας σε λίγες λέξεις, μαζί αντίδραση κοφτή με τα μάτια/ έρχεται πόλεμος, όσο εσείς κρατάτε υπερήφανα τα σημαιάκια στις παρελάσεις σας υποταγμένοι, ιδέες θα σκοτώνονται». Γιάννης Βέλλης