Archive for Αύγουστος, 2025
Ποιητικά Δοκίμια του Γιάννη Βέλλη!
«Σχήματα, σκέψεις, μελωδίες, απλωμένο φως, κόσμος ανάστατος/ έρωτας λάγνος αφήνεται, δίνεται και πλαγιάζει, σαν ζεστή αγκαλιά/ είναι η ζωή μαγεία, μάγος ο μοιρασμένος χρόνος, κάθε στιγμή ανέγγιχτη.» Γιάννης Βέλλης
«Πού είσαι; φωνάζει ο άνεμος, ξαναγύρισε μετά από ένα διάστημα δικαιολογημένης απουσίας και ψάχνεται, παίζει πάλι με τη λεμονιά του, μουρμουρίζει/ θες τα σύννεφα που ξεγελάνε στο τέλος της άνοιξης, θες το καλοκαίρι που έρχεται αβέβαιο, τον φέρανε πίσω, αναστατωμένο/ όλα μπερδεμένα, περισσότερο οι άνθρωποι, βάζουν σε σειρά τα λάθη, τα μετράνε, όμως καμιά διάθεση για διορθώσεις, κρίμα.» Γιάννης Βέλλης
«Μπερδεύονται οι άνθρωποι, τραυματίζονται, στα πιστεύω και τις ανάγκες τους/ κάποτε προδίδονται, κάποτε σκοτώνονται, πάντα έτσι συμβαίνει/ άγρια ημέρα ξημερώνει, διψασμένη για απώλειες, για ζωές.» Γιάννης Βέλλης
«Απέχεις παρασάγγας απ’ τις σκέψεις σου, τέτοια
είναι η ζωή σου, τέτοια κι η ιστορία σου.» Γιάννης Βέλλης
«Άκουγες «κάλπικη λίρα», γελούσες, αυτά δεν γίνονται στη ζωή, μόνο σε έργα, τόσο λάθος, διαψεύτηκες, όπως πολλοί άλλοι, την περιεργάστηκες στο μυαλό σου, ίσως και να την έχασες/ ο χρόνος κι ο τόπος αλλάζει, με πρωταγωνιστές, περισσότερους απ’ ότι φαίνονται στο πανί, να αλλάζουν συνεχώς, να προσαρμόζονται στους ρόλους, να αδικούνται/ σ’ένα έργο ζωής, που έρχεται στα νιάτα, δίνεται στα χρόνια, απλώνεται ή χάνεται, με ήρωες και θεατές να γίνονται ένα, τη μια εγώ την άλλη εσύ/ χαμόγελα, σκέψεις, αγάπες, πίκρες, δράματα, ψυχρότητα, αμηχανία, παραδείγματα κάλπικης λίρας βρίσκουν περάσματα, επανέρχονται.» Γιάννης Βέλλης
«Όλα κινούνται γύρω σου, επιστρέφουν, ασχολούνται, ευελπιστούν για κάτι, μετά χάνονται όπως ήρθαν/ αδιάφορα, εσύ επιμένεις να σκέφτεσαι εκείνη, όπως τότε, όταν έκανες τα πάντα να τη γνωρίσεις/ μετά, αφήνεσαι σε μερικές λέξεις, τους μιλάς όσο κάνουν πως σε ακούνε, ξεχνάς.» Γιάννης Βέλλης
«Έχεις παγιδευτεί, στα πριν και τα μετά, αναρωτιέσαι τι αξίζει και τι χάνεται/ επισκέπτεσαι, τον κήπο των ονείρων σου, όσο χαράζεις τα αδιέξοδα, με αγωνία.» Γιάννης Βέλλης
«Σκοτώνουμε τα συναισθήματα, ντύνουμε τα πρόσωπα με ψεύτικα χαμόγελα, μιλάμε για όλα, μετά ξεχνιόμαστε.» Γιάννης Βέλλης
Φιλιάτες, Ιστορικά & Λαογραφικά στοιχεία 42
ΤΟ ΦΙΛΙΑΤΙ ΕΙΣ ΤΑ 1909
Από τον «Ταχυδρόμον» της Κων/πόλεως του έτους 1909 δημοσιεύομε μια ωραία περιγραφή του Νικόλαου Νίτσου, για το τότε Φιλιάτι.
«Το μέρος εξ’ ου η παρούσα αποστέλλεται είναι πολίχνη ηπειρωτική απέχουσα τρίωρο της παραλίας. Είναι πρωτεύουσα υποδιοικήσεως (Καϊμακαμλικίου) εκτεταμένη και πυκνοκατοικήτου και εξαρτάται εκ του νομού Ιωαννίνων. Το όνομα της τυγχάνει ίσως γνωστόν και πέραν των Ηπειρωτικών ορίων αλλ’ είναι προτιμότερον και ευκολότερον να επιχειρήση τις ταξείδιων εις ένα των γηΐνων πόλων η να διανύση την εκ της παραλίας εις Φιλιάταις απόστασιν. Οδοί βατοί και τα τοιαύτα είναι όροι άγνωστοι ενταύθα. Και όμως θα ήτο και εύκολος και όχι πολυδάπανος η κατασκευή στοιχειώδους τινός οδού τουλάχιστον μεταξύ Φιλιατών και Σαγιάδος ήτις χρησιμεύει ως δεύτερος λιμήν της Ηπείρου και εκατοντάδες και χιλιάδες ταξιδιωτών αποβιβάζονται εκεί. Αλλά τίς θα εφρόντιζε μέχρι τούδε περί τοιούτων πραγμάτων; Τα τοιαύτα εθεωρούντο είδη πολυτελείας όλως περιττά!
Εν τούτοις ο ταξιδιώτης, κατορθώνουν οπωσδήποτε να φθάση σώος εις Φιλιάταις, αποζημιούνται ευρίσκων κομψοτάτην πολίχνην εκτινωμένην αμφιθεατρικώς επί γραφικότατων λόφων εν μέσω ελαιώνων. Αι οικοδομαί είνε λίθιναι και στερεαί ομοιάζουσαι προς μεσαιωνικούς πυργίσκους. Εν γένει όλον το θέαμα γραφικώτατον με απέναντι υπερύψηλα και χιονοβριθή βουνά. Το κλίμα είνε εξόχως υγιεινόν, αλλά στερείται η πολίχνη αυτή επαρκούς ποσίμου ύδατος. Εννοείται ότι ουχί μακράν υπάρχουσαν αφθονώτατα πηγαία ύδατα, των οποίων η μετοχέτευσις θα ήτο πολύ εύκολος διά μικράς δαπάνης. Υπάρχει δε και κληροδότημα τι προς τούτο αλλ’ ως και ανωτέρω ελέχθη, ουδείς υπήρχεν ο φροντίζων. Άλλως ολίγη κυβερνητική μέριμνα αν κατεβάλλετο, η πολίχνη αυτή θα ήτο ήδη πολυάνθρωπος και ευημερούσα καθ’ όλα.
Οι κάτοικοι των Φιλιατών είνε κατά το πλείστον μουσουλμάνοι ομιλούντες την ελληνικήν και την αλβανικήν και έχοντες όλοι οικογενειακά επίθετα με ρίζαν και καταλήξεις ελληνικάς. Η τουρκική γλώσσα ουδαμού εδώ ακούεται, πλην ενίοτε εντός του περιβόλου του διοικητηρίου. Διαιρούνται οι κάτοικοι εις φατρίας και διατηρούσιν εν τας οικογενειακαίς και κοινωνικαίς σχέσεσι τα αρχαία πατριωτικά ήθη και έθιμα.
Κοινότης ομογενής προ ολίγων δεκαετηρίδων συνεπήχθη και ήδη βαίνει αύξουσα και προοδεύουσα.
Η πραγματική ύπαρξις της χρονολογείται κυρίως από του έτους 1875, οπότε ο τότε ηγούμενος Γηρομερίου αοίδημος αρχιμανδρίτης Παρθένιος κατόρθωσε διά κόπων πολλών και πολλής διπλωματικής περινοίας να ιδρύση ναόν. Όλοι οι ορθόδοξοι ενταύθα και εν τοις πέριξ μετ’ ευγνωμοσύνης μνημονεύουσι το όνομα του αληθούς χριστιανού τούτου Λευΐτου, εις ον οφείλουσι την περίκομψον εκκλησίαν των Φιλιατών, αφιερωμένην εις την Αγίαν Τριάδα και κατέχουσαν εν αποστάσει τινί το κέντρον της πολίχνης. Άμα τη ανακηρύξει του Συντάγματος, ανηρτήθη και κώδων εις την εκκλησίαν ταύτην, ούτινος προηγουμένως εστερείτο. Μετά πολλής ευαρεσκείας ήκουσαν τους χριστιανούς διηγουμένους ότι πολλοί εκ των εξεχόντων συμπατριωτών των μουσουλμάνων ιδίοις χερσίν ανήρτησαν τον κώδωνα τούτον και πρώτοι αυτοί ευφροσύνως τον έκρουσαν χαιρετίσαντες ούτω την νέαν ευτυχή περίοδον, ήτις διά του συντάγματος διηνοίχθη και εις τον τέως κακοδαίμονα τούτον τόπον, και πανηγυρίσαντες την συναδέλφωσιν μουσουλμάνων και χριστιανών, οίτινες φυλετικώς κατ’ ουδέν διαφέρουσιν.
Και επέφερε πραγματικήν συναδέλφωσιν εδώ το σύνταγμα. Από τον Ιούλιον και εντεύθεν χριστιανοί και μουσουλμάνοι ζώσι πραγματικώς ηδελφωμένοι. Πλην μεμονομένων εξαιρέσεων, εξέλιπον αι υπερβασίαι, αι αυθερεσίαι και τα κακουργήματα, τα οποία ήσαν εις την ημερήσιαν διάταξιν ανά τα ενταύθα μέρη. Όλοι καταγίνονται ησύχως εις τας εργασίας των αναμένοντες βελτίωσιν της καταστάσεως και του λίαν ηδικημένου του μέρους της αυτοκρατορίας εκ της κανονικής και πραγματικής του συντάγματος λειτουργίας. Οι εξέχοντες και μάλλον συνετοί αγάδες ουδόλως ασπάζονται τας αλβανιστικάς θεωρίας και απέκρουσαν τους αποστόλους του αλβανισμού τους ελθόντας και ενταύθα προς διάδοσιν των κοινών εθνικών θεωριών των. Εδώ μουσουλμάνοι και χριστιανοί, όντες της αυτής φυλής, διαφέροντες δε μόνον κατά το θρήσκευμα, εννοούν να εργασθούν υπέρ του κοινού καλού ηδελφωμένοι , παραμένοντες εθνικώς ό, τι μέχρι τούδε ήσαν και αποβαίνοντες κάλλιστοι συνταγματικοί οθωμανοί πολίται και ουδέν πλέον.
Μετατιθέμενος τις εκ κέντρων μεγάλων και ευρισκόμενος εκ πολυθορύβου βίου εις τοιαύτον ήρεμον και μονότονον θρησκεύει όσον αδιαφόρως και αν έχη εις τας εκκλησιαστικάς τελετάς. Και μεταβαίνει λοιπόν εις τον ναόν και ευχαριστείται ακούων υμνούμενον τον Θεόν των πατέρων του. Και εγώ δεν έμεινα ξένος του αισθήματος τούτου. Επισκεφθείς τον ναό των Φιλιατών εν ημέρα Κυριακή έμεινα ευχαριστημένος εκ της εν αυτώ επικρατούσης τάξεως και κοσμιότητος. Ο επιτροπεύων τον άγιον παραμυθίας ιερολόγος Ιεροδιάκονος κ. Ιερόθεος, απόφοιτος της Θεολογ. Σχολής εκήρυξε τον λόγον του Θεού εν γλώσση ευλήπτω και με εννοίας και διδάγματα πρακτικά διά τον λαόν. Ο τρόπος ούτος του κηρύγματος μοί έκαμε την καλλίστην εντύπωσιν και θα επιθύμουν όλοι οι ιεροκήρυκες υπό τοιούτον πνεύμα να συντάττωσι τους λόγους των τοιούτων θεμάτων, τα οποία ουδεμίαν επί της καρδίας του εκκλησιάσματος έχουσιν επιρροήν. Ο εν λόγω αρχιερατικός επίτροπος και κατά τα άλλα πολύ καλώς και ευσυνειδήτως εκπληροι τα ποικίλα και ως των τοπικών παραστάσεων δύσκολα καθήκοντα της θέσεώς του. Είνε άξιος συγχαρητηρίων ο πανιερ. μητροπολίτης Παραμυθίας κ. Ιερόθεος, διότι δρων ευεργετικώς και κυβερνών ως αληθής ποιμήν αυτός εκλέγει καταλλήλως και τους επιτρόπους του ανά διάφορα τμήματα της επαρχίας του. Αρρεναγωγείον και νηπιαγωγείον έχει η Κοινότης, και κληροδότημα τι παρά του αειμνήστου εθνικού ευεργέτου Κων. Ζάππα και τας λοιπάς δαπάνας εξευρίσκει αφ’ εαυτής.
Εις τον επισκεπτόμενον το ηπειρωτικόν τούτο τμήμα περίεργον εντύπωσιν εμποιεί η γενική χρήσις του ταμβάκου. Ολίγοι είνε οι καπνίζοντες, αλλ’ ουδείς ευρίσκεται, όστις να μη ροφά ταμβάκον! Η πρώτη περιποίησις, ην θα προσφέρουν εδώ εις τον επισκέπτην, είνε η πρότασις όπως ροφήση ταμβάκον και απορούν ότι ευρίσκονται άνθρωποι αδιαφόρως έχοντες προς την τοιαύτην απόλαυσιν! Αδύνατον να εύρης Τσάμην μη κρατούντα και κυτίον ταμβάκου. Των πάντων δύναται να στερηθή, άλλ όχι και του ταμβάκου. Ούτω δε ρυπαίνουν οι πάντες τας ρίνας των παραγεμίζοντες αυτάς με την ερεθιστικήν αυτήν κόνιν. Δεν ηξεύρω αν και αι ρίνες των κατοίκων των άλλων ηπειρωτικών τμημάτων έχουσι την ιδίαν αδυναμίαν προς τον ταμβάκον!
Μάχη της Μενίνας – Από τον αγώνα του ΕΔΕΣ στην ανακήρυξη της Παραμυθιάς ως Μαρτυρικής Πόλης
Αντώνιος Μπέζας
Μνήμη, ευθύνη και εθνική ανάγκη αναβάθμισης του χώρου και της εκδήλωσης
Στη Μενίνα Θεσπρωτίας—τη σημερινή Νεράιδα— που ήταν σημαντικός συγκοινωνιακός κόμβος, στις1 7 και 18 Αυγούστου 1944, ο ΕΔΕΣ του Ναπολέοντα Ζέρβα, με εντολή του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής, χτύπησε αποφασιστικά τη γερμανική φρουρά, κατέλαβε το οχυρωμένο πέρασμα, διέκοψε δρομολόγια και εφοδιασμούς και πέτυχε μια καθαρή και καθοριστική στρατιωτική νίκη. Με βαριές απώλειες για τους Γερμανούς κατακτητές και τους ένοπλους συνεργάτες τους Τσάμηδες και μικρότερες, αλλά σοβαρές, δικές μας απώλειες. Ήταν μια στρατιωτική επιτυχία με σημαντικό στρατηγικό αντίκτυπο για τη Θεσπρωτία και ολόκληρη την Ήπειρο. Η διοίκηση του αν/ρχη Βασιλείου Καμάρα και γενικά οι δυνάμεις της 10ης Μεραρχίας έγραψαν ιστορία. Η Μενίνα έμεινε σημείο αναφοράς της αντίστασης.
Δεν ξεχνάμε όμως το γενικότερο πλαίσιο. Στην ίδια περιοχή, έναν χρόνο νωρίτερα, η Παραμυθιά μάτωσε με την εκτέλεση των 49 Προκρίτων της. Έγκλημα πολέμου με γερμανική διοίκηση και ενεργό συμμετοχή της Τσαμικής πολιτοφυλακής. Οι Τσάμηδες δεν ήταν «παρεξήγηση» της ιστορίας. Οργανώθηκαν, συνεργάστηκαν με ναζί και Ιταλούς και συμμετείχαν σε διώξεις, λεηλασίες και εκτελέσεις με σκοπό την ενσωμάτωση της περιοχής μας στην αλβανική διοίκηση. Το καταγράφουν πηγές, μαρτυρίες και στρατιωτικά αρχεία.
Φέτος, υπήρξε μια ευτυχής συγκυρία. Η επέτειος της Μενίνας συνάντησε μια ιστορική θεσμική πράξη. Την επίσημη ανακήρυξη της Παραμυθιάς ως Μαρτυρικής Κοινότητας με το Προεδρικό Διάταγμα 71/2025 (ΦΕΚ Α’ 146/08.08.2025). Όψιμη δικαίωση, αλλά ουσιαστική. Τιμή στην πόλη και τους ανθρώπους της. Δέσμευση συνέχειας και θεμέλιο συλλογικής αυτογνωσίας.
Η ανάληψη τα τελευταία χρόνια της διοργάνωσης του Μνημοσύνου για τη Μάχη της Μενίνας από το Δήμο Σουλίου αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, μια θετική εξέλιξη. Πρώτον, γιατί οι αντιστασιακές οργανώσεις που το τελούσαν έχουν πλέον «γεράσει» και δεύτερον, γιατί η Αυτοδιοίκηση -από τη φύση της- εκπέμπει σαφές μήνυμα ενότητας, ομοψυχίας και συνεργασίας.
Η εθνική αντίσταση εναντίον των κατακτητών και των συνεργατών τους, υπήρξε συλλογική προσπάθεια. Δεν είχε μονοπώλιο, και ούτε η μνήμη πρέπει να λειτουργεί διαχωριστικά. Ενώ υπήρχαν ιδεολογικές διαφορές και ανταγωνιστικά στοιχεία μεταξύ των βασικών οργανώσεων ΕΔΕΣ και ΕΛΑΣ, αυτό δεν αναιρεί τη συνεισφορά κάθε ομάδας στην κοινή προσπάθεια.
Η συμμετοχή στο Μνημόσυνο της Μενίνας μπορεί να λειτουργήσει ως χειρονομία ιστορικής ωριμότητας. Να σηματοδοτήσει το σεβασμό προς όσους αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την ελευθερία της πατρίδας. Να συμβάλλει στην ενότητα της κοινωνίας, αναδεικνύοντας το κοινό παρελθόν και την ανάγκη εκπαίδευσης των νέων γενεών μέσω της μνήμης.
Όμως, ο χώρος χρειάζεται δουλειά. Νέα μελέτη και έργο αποκατάστασης, ανάδειξης και ευπρεπισμού του μνημείου, σταθερή συντήρηση, καθαριότητα, σήμανση, φωτισμό, πρόσβαση. Εκπαιδευτικές πινακίδες με τεκμηρίωση. Συνεργασία με ιστορικούς και σχολεία ώστε να είναι συνεχώς επισκέψιμος. Ας παραδειγματιστούμε από το πως τιμούν οι άλλοι λαοί τους νεκρούς και την ιστορία τους.
Παράλληλα, είναι επιτακτική εθνική ανάγκη να αναβαθμιστεί η ίδια η εκδήλωση. Με τελετουργική ακρίβεια. Με επιστημονικό υπόβαθρο. Με διεθνείς προσκεκλημένους αφού υπήρχαν και ξένοι μαχητές ή νεκροί (Άγγλοι και Αμερικανοί αξιωματικοί). Με όλες τις αντιστασιακές οργανώσεις παρούσες και με νέους ανθρώπους στην πρώτη γραμμή.
Μετά την ανακήρυξη της Παραμυθιάς, είμαι βέβαιος ότι ο Δήμος Σουλίου θα προχωρήσει σ’ αυτό το δεύτερο βήμα (το τρίτο βήμα έχει ήδη πραγματοποιηθεί):
Παραμυθιά Μαρτυρική Πόλη
Μνήμη Μάχης Μενίνας
Μνήμη Θυσίας 49 Προκρίτων
Απο το αστυνομικό δελτίο Ηπείρου
Σύλληψη ημεδαπού στην Ηγουμενίτσα για παράβαση της νομοθεσίας περί όπλων
Συνελήφθη σήμερα (22-08-2025) το πρωί στην Ηγουμενίτσα από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ηγουμενίτσας ημεδαπός, σε βάρος του οποίουσχηματίστηκε δικογραφία για παράβαση της νομοθεσίας περί όπλων.
Ειδικότερα, κατόπιν αξιοποίησης πληροφοριών ότι ο κατηγορούμενοςκατέχει παράνομα όπλο, πραγματοποιήθηκε έρευνα στο σπίτι του όπου βρέθηκαν εντός αυτού και κατασχέθηκαν:
- πιστόλι,
- γεμιστήρας και
- -2- φυσίγγια.
Οι συλληφθείς θα οδηγηθεί στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσπρωτίας.
Συνελήφθη από την Υποδιεύθυνση Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ιωαννίνων ημεδαπός για εκβίαση ανηλίκου
Με απειλές και χρήση σωματικής βίας, απέσπασε χρυσαφικάαξίας (2.000) ευρώ και κινητό τηλέφωνο
Συνελήφθηχθες (21-08-2025) το απόγευμα από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ιωαννίνων ημεδαπός, σε βάρος του οποίου σχηματίστηκε δικογραφία για τα αδικήματα τηςεκβίασηςκατ’ εξακολούθηση και της σωματικής βλάβης.
Ειδικότερα ως προς το χρονικό της υπόθεσης, προηγήθηκε καταγγελία του ανήλικου σύμφωνα με την οποία ο κατηγορούμενος χθες το μεσημέρι στον προαύλιο χώρο σχολικού συγκροτήματος στα Ιωάννινα τον χτύπησε στο πρόσωπο με γροθιά απαιτώντας του να του παραδώσει χρηματικό ποσό των -150- και επειδή ο ανήλικος αρνήθηκε του αφαίρεσε το κινητό του τηλέφωνο.
Επιπλέον,όπως προέκυψε από την αστυνομική έρευνα, από τις αρχές του τρέχοντος μήνα, ο κατηγορούμενοςεξανάγκασε τον ανήλικομε απειλές για τη σωματική του ακεραιότητα να του παρέδωσει δύο δαχτυλίδια της μητέρας του αξίας -2.000- ευρώ.
Στο πλαίσιο αναζητήσεων, απογευματινές ώρες χθες21-08-2025, αστυνομικοί της προαναφερθείσας Υπηρεσίας, εντόπισαν τον κατηγορούμενο στην ευρύτερη περιοχή των Ιωαννίνων, τον οποίο και συνέλαβαν.
Ο συλληφθείς θα οδηγηθεί στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ιωαννίνων.
Συλλήψεις δύο ατόμων για καταδικαστικές αποφάσεις στην Άρτα
Δύο συλλήψεις ατόμων πραγματοποιήθηκαν χθες (21-08-2025) το βράδυ από το Τμήμα Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Άρτας, σε βάρος των οποίων εκκρεμούσαν καταδικαστικές αποφάσεις.
Ειδικότερα, συνελήφθησαν:
- αλλοδαπός, ο οποίος είχε καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης (3) ετών από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Ιωαννίνων για παραβάσεις της νομοθεσίας περί αλλοδαπών και
- ημεδαπός, ο οποίος είχε καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης (8) μηνών από το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Ιωαννίνων για φοροδιαφυγή.
Οι συλληφθέντες θα οδηγηθούν στις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές.
Χαμάς, Κατάρ, ισλαμικός εποικισμός
21/08/2025 – 13:11
Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη*
Στη Γάζα, οι κακοποιοί της Χαμάς ηττώνται κατά κράτος. Το Ισραήλ παράλληλα με τον γενικό νικηφόρο πολεμικό αγώνα κάνει και κάτι άλλο, εξίσου αξιέπαινο: εντοπίζει και εξοντώνει έναν έναν όσους συμμετείχαν στα πέραν πάσης φαντασίας εγκλήματα της 7/10, όπως η απαγωγή και δολοφονία μωρών, π.χ. του μικρού Bibas. Πόσο διαταραγμένος ή εξωνημένος πρέπει να είναι κάποιος για να υποστηρίζει τέτοιους διεστραμμένους εγκληματίες με τζιχαντιστική ιδεολογία και αξιακό πλαίσιο λυσσασμένης ύαινας; Θυμίζω -για να μην ξεχνάμε την αλήθεια- πως στη Γάζα δεν υπάρχουν αθώοι.
Το Ισραήλ, με μεγάλο πολιτικό κόστος στο εσωτερικό του, αποχώρησε το 2005 από τη Γάζα, εκδιώκοντας μάλιστα με τη βία χιλιάδες Ισραηλινούς εποίκους. Ο Αριέλ Σαρόν πίστευε πως αντάλλασσε γη με ειρήνη. Ο Νετανιάχου σοφά διαφώνησε τότε, επισημαίνοντας τους κινδύνους. Οι πανηγυρίζοντες Παλαιστίνιοι στη συνέχεια εξέλεξαν στην εξουσία τη Χαμάς, τζιχαντιστική οργάνωση που δεν έκρυψε ποτέ τους σκοπούς της για καταστροφή του Ισραήλ.
Στη συνέχεια η οργάνωση εξόντωσε κάθε αντιφρονούντα και επέβαλε ένα καθεστώς σκληρού τζιχαντιστικού Ισλάμ. Οι Παλαιστίνιοι δεν της έδωσαν μόνο την ψήφο τους, στρατολογήθηκαν κατά χιλιάδες στις γραμμές της και μεγαλώνουν τα παιδιά τους για «μάρτυρες», διδάσκοντας το μίσος για τους Εβραίους. Κάθε δολάριο που μπήκε στη Λωρίδα έγινε πυρομαχικά, αμοιβές για οικογένειες βομβιστών αυτοκτονίας.
Το Ισραήλ έδωσε γη και, αντί για ειρήνη, εισπράττει έκτοτε χιλιάδες ρουκέτες. Αποκορύφωμα αυτού του πολέμου, η εισβολή της 7/10/2023. Πώς αντέδρασε ο λαός της Γάζας, οι απλοί πολίτες, όταν τα οχήματα των ενόπλων της Χαμάς επέστρεψαν στη Γάζα, φέρνοντας ως τρόπαια πτώματα και ζωντανούς ομήρους; Πώς αντέδρασαν οι μανάδες της Γάζας, βλέποντας αρπαγμένα μωρά, κοπέλες που βιάστηκαν ομαδικά; Σκίρτησε άραγε μέσα τους το μητρικό ένστικτο και η εξ αυτού συμπόνια; Ένιωσαν οι πολίτες της Γάζας αισθήματα λύπης; Τίποτα από αυτά.
Άνδρες, γυναίκες και παιδιά πανηγύριζαν. Και αμέσως μετά έγινε κάτι ακόμα πιο φοβερό. Αυτές οι μανάδες, οι άνδρες τους και τα παιδιά τους έγιναν δεσμοφύλακες ομήρων, βασανιστές και φονιάδες. Πάνω ζούσαν με την οικογένειά τους και στο υπόγειο βασανίζονταν, δολοφονούνταν όμηροι. Γιατί η Χαμάς δεν χρησιμοποιεί μόνο νοσοκομεία, σχολεία, τζαμιά για κρησφύγετα, αλλά και κατοικίες μελών της.
Στη Γάζα, τα SS είναι όλοι οι Παλαιστίνιοι. Είναι το Βερολίνο του Ισλαμοφασισμού. Θα πέσει όλη σύντομα. Ο τεράστιος όμως μηχανισμός προπαγάνδας θα παραμείνει να λειτουργεί με χρήμα από το Κατάρ και ένα πολυδαίδαλο δίκτυο ΜΚΟ, ΜΜΕ, ακτιβιστών στα κοινωνικά δίκτυα και έναν μηχανισμό εξωνημένων, αλλά και «χρήσιμων ηλιθίων», με πρώτη πρώτη τη Δυτική Αριστερά. Παράλληλα αποκαλύπτονται η διάβρωση και ο ρόλος άλλων μηχανισμών, όπως τα Ηνωμένα Έθνη.
Η Αλμπανέζε, εμπειρογνώμονας του ΟΗΕ για τη Γάζα, χωρίς να παίξει βλέφαρο, είπε πως η Χαμάς δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως εσμός δολοφόνων, πως είναι ένα πολιτικό κίνημα αντίστασης! Και το NSDAP ήταν προφανώς κίνημα βίγκαν πασιφιστών, ο Αδόλφος ένας παρεξηγημένος ζωγράφος και ο Χίμλερ ένας αποτυχημένος πτηνοτρόφος.
Χωρίς το χρήμα του Κατάρ, που έχει διαβρώσει Πανεπιστήμια, ΜΜΕ και κυβερνήσεις στη Δύση, χωρίς την πίεση των μουσουλμάνων που οι πρώην αποικιοκρατικές δυνάμεις επέτρεψαν να πλημμυρίζουν τις μητροπόλεις τους, αυτός ο πολιτικός πόλεμος αντισημιτικής προπαγάνδας δεν θα μπορούσε να διεξαχθεί από τους εμίρηδες του Κατάρ, τους Τούρκους συνεργούς τους και άλλους, που στέκονται υποστηρικτές πίσω από τη Χαμάς.
Το Ισραήλ θα επικρατήσει στο έδαφος και η Χαμάς και οι επιτόπου υποστηρικτές της θα έχουν την τύχη των Ναζί, με μια ολοκληρωτική στρατιωτική ήττα. Δεν τους σώζουν οι πορείες και οι συγκεντρώσεις. Το λάθος του 2005 πρέπει να διορθωθεί και οι Παλαιστίνιοι να πληρώσουν το τίμημα της Ύβρεως της 7/10. Μετά, πρέπει το Ισραήλ, οι ΗΠΑ και όλοι όσοι έχουμε επίγνωση του μηχανισμού που χρησιμοποιήθηκε, που είναι ο ίδιος που κινεί την ισλαμική επέκταση διά της παράνομης μετανάστευσης, να συντρίψουμε το Κατάρ και τα δίκτυά του, να του αφαιρεθούν και να τεθούν υπό Δυτική εξουσία όλοι οι πόροι του από τις ΗΠΑ και συμμαχικές δυνάμεις.
Και φυσικά απαιτείται μια συνολική πολιτική αντεπίθεση για ανάσχεση της ισλαμικής επέκτασης και εξονυχιστικός έλεγχος της χρηματοδότησης των Πανεπιστημίων από εχθρούς του Δυτικού Πολιτισμού, φορείς αντιχριστιανισμού και αντισημιτισμού. Χρειάζεται ένα αληθινό reset, με επιστροφή στις εργοστασιακές ρυθμίσεις του Δυτικού Πολιτισμού, κομμάτι του οποίου είναι και ο Εβραϊσμός, με προκεχωρημένα φυλάκιά του στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο την Ελλάδα και το Ισραήλ. Αν πέσουμε, το μέλλον της Δύσης θα είναι εφιαλτικό.
*Δικηγόρος, Πρόεδρος της Νέας Δεξιάς
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 