ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

«Άκουγες «κάλπικη λίρα», γελούσες, αυτά δεν γίνονται στη ζωή, μόνο σε έργα, τόσο λάθος, διαψεύτηκες, όπως πολλοί άλλοι, την περιεργάστηκες στο μυαλό σου, ίσως και να την έχασες/ ο χρόνος κι ο τόπος αλλάζει, με πρωταγωνιστές, περισσότερους απ’ ότι φαίνονται στο πανί, να αλλάζουν συνεχώς, να προσαρμόζονται στους ρόλους, να αδικούνται/ σ’ένα έργο ζωής, που έρχεται στα νιάτα, δίνεται στα χρόνια, απλώνεται ή χάνεται, με ήρωες και θεατές να γίνονται ένα, τη μια εγώ την άλλη εσύ/ χαμόγελα, σκέψεις, αγάπες, πίκρες, δράματα, ψυχρότητα, αμηχανία, παραδείγματα κάλπικης λίρας βρίσκουν περάσματα, επανέρχονται.» Γιάννης Βέλλης

«Όλα κινούνται γύρω σου, επιστρέφουν, ασχολούνται, ευελπιστούν για κάτι, μετά χάνονται όπως ήρθαν/ αδιάφορα, εσύ επιμένεις να σκέφτεσαι εκείνη, όπως τότε, όταν έκανες τα πάντα να τη γνωρίσεις/ μετά, αφήνεσαι σε μερικές λέξεις, τους μιλάς όσο κάνουν πως σε ακούνε, ξεχνάς.» Γιάννης Βέλλης

«Έχεις παγιδευτεί, στα πριν και τα μετά, αναρωτιέσαι τι αξίζει και τι χάνεται/ επισκέπτεσαι, τον κήπο των ονείρων σου, όσο χαράζεις τα αδιέξοδα, με αγωνία.» Γιάννης Βέλλης

«Σκοτώνουμε τα συναισθήματα, ντύνουμε τα πρόσωπα με ψεύτικα χαμόγελα, μιλάμε για όλα, μετά ξεχνιόμαστε.» Γιάννης Βέλλης