ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

«Συνεχίζεις δρόμους που δεν διάλεξες, στέκεσαι, αφουγκράζεσαι τα πατήματα της καρδιάς σου/ μελετάς, τις συγκυρίες, τις ήττες, τα φαντάσματα, κοιτάζεις πίσω, μετά τον ορίζοντα και συνεχίζεις.» Γιάννης Βέλλης «Τελικά, θα πάρουμε το δρόμο της σύγκρουσης; οάνεμος περιμένει, για να ρίξει πόρτες.» Γιάννης Βέλλης

«Δεν πειράξαμε τίποτα, ούτε το φαγητό, ούτε το ανοικτό παράθυρο, ούτε την θλίψη/ το ξέραμε καλά, πως λείπαμε για πάντα, αμέτρητη η απουσία/ ο πόλεμος συνεχίζονταν, μοιράζονταν, ίδια τροφή η αδικία, η πείνα συναισθημάτων/ το έντονο φως, έρχονταν ή χάνονταν προκλητικά, όπως οι ζωές μας.» Γιάννης Βέλλης

«Πάλι σε σκέφτομαι, όσο η λεμονιά αγκαλιάζει τους τοίχους και χαμογελά αισιόδοξα στον ήλιο/ να σβήνεις το τελευταίο σου τσιγάρο, χαράζοντας με μια κοφτή ματιά την καρδιά μου/ μετά να χάνεσαι με το ποδήλατο όπως ήρθες, γλυκιά και φωτεινή, στα αδιέξοδα του κόσμου/ αφήνοντας στον άνεμο μια φωνή χαδιάρικη να σβήνει τις σκιές, μαζί κι ένα μήνυμα/ οι ποιητές, οι γραφιάδες χαμένοι είναι, όταν πνίγονται σε συναισθήματα.» Γιάννης Βέλλης

«Όλοι θέλουν, απαιτούν, πως να σταθεί μια κοινότητα, με απαιτήσεις και εγκαύματα/ η επιβουλή, στοχεύεται ή στοχεύει, μια δημοκρατία/ και η σιωπή, ένα αδιέξοδο ή μια ανοχή, στην καθημερινότητα.» Γιάννης Βέλλης»Όσο ψάχνεις τι θέλεις, χάνεις αυτό που έχεις ισορροπίες των αδυνάτων.» Γιάννης Βέλλης