ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Πυρκαγιές στον Καναδά: Συναγερμός καθώς ο πύρινος κλοιός πλησιάζει στο ΒανκούβερΠηγή: iefimerida.gr

Γερμανία: Πεπεισμένος ο Μερτς ότι θα εγκριθεί το 18ο πακέτο κυρώσεων της ΕΕ σε βάρος της ΡωσίαςΠηγή: iefimerida.gr

Στο «κόκκινο» οι σχέσεις ΗΠΑ-Ιράν: Τι φοβούνται οι Αμερικανοί και «αδειάζουν» τις πρεσβείες τους στη Μέση ΑνατολήΠηγή: iefimerida.gr

Από το Λος Αντζελες στη Βόρεια Ιρλανδία: Θα είναι αυτό ένα «καλοκαίρι ταραχών»;

«Διεστραμμένη φαντασίωση ενός δικτατορικού προέδρου»

«Η δύναμη είναι η μόνη γλώσσα που θα καταλάβει η Ρωσία»

Φιλιάτες 12/6/25, ο καιρός

ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ 21-32 ΥΓΡΑΣΙΑ 39% ΑΝΕΜΟΙ 3BF ΝΔΥΤΙΚΟΙ

Φιλιάτες, κάποιες απόκριες τέλος δεκαετίας ’60!

Πιθανον να είναι του 1968, γιατί βλέπω πίσω δεξιά την Εκθεση Επίπλων του αείμνηστο Μιχάλη Κώτση- πατέρα μου- εκεί όπου σήμερα το Ανθοπωλείο της Σωτηρίας. Επίσης, πίσω αριστερα είναι ο Στρατιωτικός Φούρνος- απο το αρχείο Τάσου Καλέση. Απο αριστερά το 1.Σπύρος Τσίτος(Μπίκος), 2Μπίτζας, 3;,4Παύλος Αγγελόπουλος,5Παυλος Μπίτζας (BR), 6Μεμής (Τόβλης),7;, 8Κώστας Ντουρλής (Μαντζαβίνος)…9Τσάγκος…ισως ο Αλέκος; Κάθε διόρθωση δεκτή

Ποιητικά δοκίμια του Γιάννη Βέλλη!

«Ο χρόνος τρόμος, οι προσπάθειες ατέλειωτες, οι συγκυρίες μπερδεμένες, θέλεις πολλά/ αλλά τα θέλω σου, παγιδευμένα σε αδιέξοδα, που στολίζονται για να φαίνονται μονόδρομος/ το χαμόγελο μαζεύεται, διχασμένο, περιμένοντας να σβήσει η σιωπή/ μουρμουρίζει ο άνεμος στα σεντόνια, όσο ξεδιπλώνεται διστακτικά, η μέρα σου.» Γιάννης Βέλλης

«Αυτός ο φωτεινός Μάιος διέφερε, ξεχώριζε, μα ταυτόχρονα κρύβονταν στις σκέψεις του/ ο κόσμος, άλλαζε γρήγορα πια και τώρα ήθελε έκφραση, μια αλλαγή στα δεδομένα/ δεν υπήρχε διάθεση για βία, ούτε για σιωπή, κάτι άλλο χρειάζονταν διαφορετικό/ νέο στις αντιδράσεις, να ζωντανέψει, ό,τι χανόταν τόσα χρόνια στα αποσπάσματα.» Γιάννης Βέλλης

«Κριθείς νέος, για μια Ιθάκη, αποστάτησες, σου ταιριάζουν, λέγανε, θάλασσες και κύματα, ένα ταξίδι, χρόνος/ πριν ξαπλώσεις, λιπόθυμος, απογοητευμένος, σε μια στεριά δική σου ή άλλων/ όπου άμμος, βιαστική θα σε τυλίγει και ένας ήλιος, με εγκαύματα θα σε ξυπνά/ να δεις, θολά, ότι το ταξίδι τελειώνει, σε κάποια Ιθάκη και μένουν, ξύπνιες -πάντα- λεπτομέρειες/ πριν χαθούν, ένδοξα, ηρωικά, σε ένα χαλασμό μνηστήρων, που ελπίζουν, πάραυτα, μη βλέποντας τον Οδυσσέα, τυφλωμένοι, για τα μάτια κάποιας Πηνελόπης.» Γιάννης Βέλλης