«Πάλι σκοτώνεσαι με τις λέξεις, να βρεις μια αλήθεια/ εκείνες παίζουν, γελάνε, στέκονται σε μια σειρά/ σε κοροϊδεύουν προκλητικά, μα ευτυχώς ακόμα σ’ αγαπάνε.» Γιάννης Βέλλης
«Κι όλο ρωτούσες, είναι μεγάλες οι αποστάσεις ή τις κρατήσαμε έτσι;/ ανασφαλείς, μυθομανείς, ίσως κι επικίνδυνοι γίναμε για τη ζωή μας/ κι όμως έτσι μας θέλανε, γλυκούς, μαλακούς, υποταγμένους κι ανέραστους/ κάπου σκαρφίζονταν και κάποιο κόλπο, για απόσπαση απ’ την αγάπη/ μοναδικόν κι αβέβαιον το μέλλον, αναπληρώνει μια λιτή καθαρεύουσα/ μόνο η ομολογία ότι χάσαμε πάλι, εξέλειπε απ’ την ανακοίνωση/ το ότι χαθήκαμε σε φωνές και συλλαλητήρια δεν μέτραγε; τίποτα δεν μέτραγε!/ οι προσταγές, οι διαταγές κι οι ανάγκες δεν άλλαζαν, ούτε καυχιόνταν/ ακόμα κι η σημαία πατήθηκε στα χρόνια, τέτοια ατυχία/ μόνη λύτρωση η μεγάλη έρημος, αν την περάσουμε σώοι.» Γιάννης Βέλλης
«Πάντα ψάχνεις και πάντα χάνεσαι, εκεί η αιτία των δεινών σου και της σωτηρίας σου.» Γιάννης Βέλλης
Σχολιάστε