ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

(πρωτοδημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΝΕΑ των Φιλιατών το 2010)

Στον όχτο κατσαμαν για μουχαμπέτι

Για δυο κουβέντες καθαρές και μ’ ένα ντέρτι

Κάτ’ απ’ του γκρέμυθα τον ίσκιο, τη σιωπή

Στα μάτια σου μια σκοτεινιά είχ’ απλωθεί

Ράθυμα το χέρι σου έδειξε την ‘παπαντή

Διάβηκε- βόγκηξες- σκαπέτησε στα τσιολεμάνια η ζωή

Ο αργαλειός της Ρούσιος δεν καταδέχτηκε να υφάνει

Ούτε τριαντάφυλλο, ούτε όνειρο. Λουλούδια η άνοιξη δε βγάνει.

Μικρές, μεγάλες, πόσες στράτες έμειναν κλειστές;

Τα όνειρα, τα βάρσανα, τα νιάτα, οι αφορμές.

Εψές ξυπόλητος τ’ άλογο κυνήγαγες στ’ αλώνι

Εψές παιδί αλείτουργο, πίσω απ’ του Κολιού το πανταλόνι

Ποιο αύριο μας καρτερεί στο Μετερίζι; Σκόνη, αγέρας ή δροσιά;

Ω! Φούλη!

Για ποια αλήθεια προς Εμμαούς, θα βγούμε την ανηφοριά;

(Από τη 17^η ποιητική συλλογή μου ¨Βουκολικά Σπαράγματα¨

– εξαντλημένο- αφιερώνω το απόσπασμα ¨ο Φούλης¨

στον ξάδερφο ) -Γιώργος Τσώμος-