ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Του ρολογιού τους δείκτες κοιτάζω,

με παρασέρνουν στο γύρισμα τους.

Κυλούν οι ώρες, οι μέρες, οι μήνες

και αργοσέρνομαι κι εγώ κοντά τους!

Πότε είναι μέρα, πότε είναι νύχτα,

     πότε πρωί και πότε δείλι,

η γη γυρίζει, μαζί κι οι δείκτες 

κι εγώ τον ήλιο καλώ ν’ ανατείλει!

  Κάθε πρωί, παντζούρια ανοίγω,

  να ρθει το φως να με ζεστάνει,

 λίγες δουλειές, πολλές ανάμνησες 

     και η ζωή τον κύκλο κάνει.

  Νυχτώνει πάλι, κλείνω παντζούρια,

    σκοτάδι πέφτει και σιωπή,

  ξάγρυπνη μένω και περιμένω 

 καινούργια μέρα πότε θα ρθει!

  Περνούν τα χρόνια, η γη γυρίζει

κι οι δείκτες, πίσω της γυρνούν κι αυτοί.

   Ας ήταν κάποτε πίσω να πάνε,

   να ξαναρχίζαμε απ’ την αρχή!

                22 – 11 – 2018

      Ελένη Κύρκου-Σαφάκα