Ισότητα ευκαιριών πρόσβασης των μαθητών στις έντυπες
και ψηφιακές πηγές γνώσης – Υποδομές για τις επόμενες γενιές –
Δια βίου μάθηση στη Βιβλιοθήκη
Συχνά γίνεται πολιτικός λόγος και διάλογος για το μεγάλο οικονομικό έλλειμμα, το οποίο οδήγησε στη χρεοκοπία. Εκτός όμως από το οικονομικό υπάρχει και το κρίσιμο – παιδευτικό, κοινωνικό, πολιτισμικό – έλλειμμα Βιβλιοθηκών στα Δημόσια Σχολεία και σε πολλούς Δήμους. Η ελληνική εκπαιδευτική πολιτική όχι μόνο των Κυβερνήσεων αλλά και των Κομμάτων και των Συνδικάτων παραγνωρίζει παντελώς την κρισιμότητα αυτού του Ζητήματος, το οποίο ασφαλώς έχει συνέπειες όχι μόνο στη Δημόσια Αγωγή και Εκπαίδευση αλλά και στην Οικονομία. Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτό το εκπαιδευτικό έλλειμμα;
Πολιτική είναι η αμφίδρομη επικοινωνία μεταξύ των απλών πολιτών και των πολιτικών, οι οποίοι θεωρούν ότι με ένα σύνολο μέτρων και χειρισμών μπορούν να διαχειριστούν την πολιτική εξουσία στον Δήμο, τη χώρα, την ήπειρο ή/και τον πλανήτη. Πολιτικοί και πολίτες με τις αντιλήψεις και κυρίως με τις επιλογές τους συνδιαμορφώνουν στις σύγχρονες κοινωνίες και πολιτείες την αντικειμενική πραγματικότητα στην Εκπαίδευση. Όποιο και αν είναι το πρόβλημα, ο εντοπισμός των βέλτιστων λύσεων βρίσκεται στον κοινωνικό διάλογο και την πολιτική συνεργασία. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που οι κυβερνήσεις από την τάση που επικρατεί στην κοινωνία πειθαναγκάζονται ν’ αλλάξουν κατεύθυνση στις αποφάσεις τους για ένα θέμα. Για παράδειγμα, η Ευρωπαϊκή Ένωση λόγω της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία πραγματοποίησε μια τεράστια στροφή σε σχέση με τη βιώσιμη ανάπτυξη και την ενέργεια επιλέγοντας ορθολογικά, συνδικαλιστικά, πολιτικά και κυβερνητικά στροφή στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Μπορεί να υπάρξει ανάλογη στροφή στα ελληνικά εκπαιδευτικά πράγματα για τη μετάβαση από το σχολικό βιβλίο στη σχολική βιβλιοθήκη, από το βιβλιοκεντρικό στο βιβλιοθηκοκεντρικό εκπαιδευτικό σύστημα;
Ο φιλόσοφος της επιστήμης Τόμας Κουν (1922- 1996) ανέπτυξε την ιδέα του επιστημονικού ολισμού. Υποστήριξε ότι, εάν θες να κατανοήσεις τη λειτουργία ενός πράγματος, πρέπει να κατανοήσεις πώς συνδέεται με όλα τα άλλα. Μάλιστα στην προσπάθειά του να δώσει απάντηση στο πρόβλημα της σχέσης μεταξύ μέρους και όλου, προσέδωσε απόλυτο χαρακτήρα στο όλο, επειδή ορθολογικά το όλον προηγείται του μέρους. Επομένως, η Σχολική Βιβλιοθήκη ως «καρδιά» του Σχολείου, ο εκπαιδευτικός βιβλιοθηκοκεντρισμός, μπορεί να στοχεύει διοικητικά και παιδαγωγικά στην ποιότητα τόσο των μερών και όσο και του συνόλου, να διασφαλίζει αφενός ποιοτικά διδακτικά εγχειρίδια και αφετέρου λειτουργία αναγνωστικών και δανειστικών Σχολικών Βιβλιοθηκών ως «Τραπεζών Βιβλίων».
Κοινωνία και Πολιτεία πρέπει να πάρουν γενναίες αποφάσεις και να προβούν σε πολιτικές πράξεις- ορόσημα στην ιστορία του Εκπαιδευτικού Συστήματος. Να συμπληρώσουν το εκπαιδευτικό έλλειμμα δεκαετιών, το οποίο στερεί τη δυνατότητα από το ελληνικό σχολείο ν’ ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες που προκύπτουν από τις μεταβαλλόμενες εξελίξεις στις τεχνολογίες, τις επιστήμες και τις τέχνες. Ορθολογικά και Διοικητικά, η Βιβλιοθηκοκεντρική Εκπαιδευτική Πολιτική για ένα εκπαιδευτικό σύστημα με επίκεντρο τη σχολική βιβλιοθήκη, μπορεί να προσανατολίσει αποτελεσματικά όλες τις πνευματικές, οικονομικές και εκπαιδευτικές δυνάμεις προς την εδραίωση μιας Βιώσιμης Ανάπτυξης στην ελληνική Παιδεία και Οικονομία.
Ειδικά, η Σχολική Βιβλιοθήκη είναι δημιουργικός παιδαγωγικός Χώρος Μελέτης, στοχασμού, συνεργατισμού, διαλογισμού, ένας βιβλιοχώρος που δίνει τροφή για δημιουργική σχολική σκέψη και δράση, είναι σχολικός βιβλιοχώρος μελέτης, μάθησης και μνήμης. Εάν το παιδί δεν συνηθίσει από μικρό να πηγαίνει σε Βιβλιοθήκη, λογικό και επόμενο είναι αργότερα ως πολίτης ή πολιτικός- Βουλευτής, Δήμαρχος ή Αντιδήμαρχος – να μην ενδιαφέρεται πρωτίστως για τη Σχολική ή Δημοτική Βιβλιοθήκη.
«Όποιος διδαχθεί και μικρομάθει βιωματικά
πώς να μαθαίνει ερευνητικά στη Σχολική Βιβλιοθήκη,
δεν μεγαλοαφήνει δια βίου»
Προφανώς Βιβλιοθήκη δεν είναι μόνο το έπιπλο ή το κρατικό επίδομα 880 € στους Βουλευτές ή το καφέ-εστιατόριο στο Κολωνάκι. Αναμφισβήτητα, ως εκπαιδευτικός θεσμός η Σχολική Βιβλιοθήκη με Βιβλιοθηκονόμο επηρεάζει τη σχολική λειτουργία σε πολύ μεγάλο βαθμό. Ως πνευματικό γυμναστήριο κατέχει την μερίδα του λέοντος όσο αφορά την επιρροή του στην αγωγή και παιδεία, τη βιωματική μάθηση και τη διδασκαλία όλων των σχολικών Μαθημάτων: Γλώσσας, Λογοτεχνίας, Μαθηματικών, Φυσικής, Χημείας κλπ.
Μπορεί να υπάρξει, ορθολογικά, συνδικαλιστικά, πολιτικά και κυβερνητικά, μια Βιβλιοθηκοκεντρική Εκπαιδευτική Πολιτική; Αρχικά, προέχει η ανησυχία της κοινωνίας, το ενδιαφέρον, το νεύρο και η θέληση των πολιτών, και ακολουθεί η κυβερνητική βούληση. Η κατανόηση του συνολικού προβλήματος της ποιότητας των σχολικών βιβλίων και της βιωματικής μάθησης στις σχολικές βιβλιοθήκες από την κοινωνία και την πολιτεία είναι «η μισή λύση του». Πρέπει πρωτίστως να γίνει κατανοητό από τους πάντες ότι τα σχολικά βιβλία αποτελούν μέρος μόνο του εκπαιδευτικού συνόλου των πηγών γνώσης στα σύγχρονα Δημόσια Εκπαιδευτήρια.
Το πρόβλημα, λοιπόν, είναι δομικό, κοινωνικό και πολιτικό. Ως αναγκαία μεταρρύθμιση θα ενισχύσει την κοινωνία και θα ξεβολέψει κάποια κατεστημένα συμφέροντα. Η σύγχρονη Βιβλιοθηκοκεντρική Εκπαιδευτική Πολιτική των Πολιτικών Κομμάτων και των Συνδικάτων διοικητικά και παιδαγωγικά σε βάθος χρόνου διασφαλίζει:
1. Ισότητα ευκαιριών πρόσβασης στη γνώση
Ο σχολικός και κοινωνικός βιβλιοθηκοκεντρισμός διασφαλίζει την πλήρη ισότητα ευκαιριών πρόσβασης όλων των πολιτών, και κυρίως των οικονομικά αδυνάτων, σε σύγχρονες έντυπες και ψηφιακές πηγές πληροφορίας και γνώσης στις Σχολικές και Δημοτικές, αναγνωστικές και δανειστικές, Βιβλιοθήκες.
2. Ποιότητα και βιωσιμότητα των εκπαιδευτικών υποδομών
Είναι χαρακτηριστικό ότι τα σημερινά σχολικά βιβλία έχουν εκδοθεί πριν από πολλά χρόνια. Η κομματική, συνδικαλιστική και κυβερνητική Βιβλιοθηκοκεντρική Εκπαιδευτική Πολιτική μπορεί να διασφαλίσει διοικητικά και παιδαγωγικά ποιοτικά σχολικά βιβλία και βιωματική μάθηση στις Σχολικές Βιβλιοθήκες.
3. Δια βίου μάθηση, ενεργή συλλογική μνήμη και βιώσιμο πολιτισμικό μέλλον
«Όποιος διδαχθεί βιωματικά και μικρομάθει ερευνητικά στη Σχολική Βιβλιοθήκη, δεν μεγαλοαφήνει». Ο σχολικός βιβλιοθηκοκεντρισμός στοχεύει στη δια βίου μάθηση και στην ενεργή συλλογική μνήμη των ενηλίκων. Αποσκοπεί στην δημιουργική και αναπτυξιακή αξιοποίηση των οικονομικών πόρων και των φυσικών πρώτων υλών, όχι στην εφήμερη καταναλωτική απορρόφηση του ΕΣΠΑ.
Ο ετήσιος κρατικός καταναλωτισμός σπάταλης βιβλιοδιανομής στα Σχολεία, την Αγροτική και την Εργατική Εστία αποτελεί όνειδος για τη Χώρα μας. Το ετήσιο σκίσιμο ή/και κάψιμο σχολικών βιβλίων συνολικής αξίας πάνω από πενήντα (50) εκατομμύρια ευρώ με ταυτόχρονη αδυναμία να λειτουργήσουν σχολικές βιβλιοθήκες σε Εκπαιδευτικά Συγκροτήματα με σχολικά Παραρτήματα δεν είναι δείκτης υψηλής διορατικής αντίληψης και πολιτικής οξυδέρκειας, ούτε και ιδιαίτερα κολακευτικό για τους πολίτες και πολιτικούς. Η μετάβαση από την βιβλιοκεντρική στην βιβλιοθηκοκεντρική Αγωγή και Εκπαίδευση μπορεί και πρέπει να συνδυαστεί με την πράσινη και ψηφιακή μετάβαση.
Συμπερασματικά, η Εκπαιδευτική Πολιτική με επίκεντρο τη Σχολική Βιβλιοθήκη με Βιβλιοθηκονόμο μπορεί και πρέπει να κινηθεί με τόλμη και σχέδιο στοχεύοντας σε ποιοτικές εκπαιδευτικές υποδομές, βιώσιμες για τις επόμενες γενιές. Η εκπαιδευτική λειτουργία των Βιβλιοθηκών στα Σχολεία και στους Δήμους, η Βιβλιοθηκοκεντρική Εκπαίδευση ποιοτικής μελέτης, βιωματικής μάθησης και βιώσιμης συλλογικής μνήμης αποτελεί την κεντρική αρτηρία για μια σύγχρονη Παιδεία και πλεονασματική Αναπτυξιακή Οικονομία.
7 Ιουνίου 2025
Εκπαιδευτική Πολιτική
με κέντρο τη Σχολική Βιβλιοθήκη
Ισότητα ευκαιριών πρόσβασης των μαθητών στις έντυπες
και ψηφιακές πηγές γνώσης – Υποδομές για τις επόμενες γενιές –
Δια βίου μάθηση στη Βιβλιοθήκη
Συχνά γίνεται πολιτικός λόγος και διάλογος για το μεγάλο οικονομικό έλλειμμα, το οποίο οδήγησε στη χρεοκοπία. Εκτός όμως από το οικονομικό υπάρχει και το κρίσιμο – παιδευτικό, κοινωνικό, πολιτισμικό – έλλειμμα Βιβλιοθηκών στα Δημόσια Σχολεία και σε πολλούς Δήμους. Η ελληνική εκπαιδευτική πολιτική όχι μόνο των Κυβερνήσεων αλλά και των Κομμάτων και των Συνδικάτων παραγνωρίζει παντελώς την κρισιμότητα αυτού του Ζητήματος, το οποίο ασφαλώς έχει συνέπειες όχι μόνο στη Δημόσια Αγωγή και Εκπαίδευση αλλά και στην Οικονομία. Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτό το εκπαιδευτικό έλλειμμα;
Πολιτική είναι η αμφίδρομη επικοινωνία μεταξύ των απλών πολιτών και των πολιτικών, οι οποίοι θεωρούν ότι με ένα σύνολο μέτρων και χειρισμών μπορούν να διαχειριστούν την πολιτική εξουσία στον Δήμο, τη χώρα, την ήπειρο ή/και τον πλανήτη. Πολιτικοί και πολίτες με τις αντιλήψεις και κυρίως με τις επιλογές τους συνδιαμορφώνουν στις σύγχρονες κοινωνίες και πολιτείες την αντικειμενική πραγματικότητα στην Εκπαίδευση. Όποιο και αν είναι το πρόβλημα, ο εντοπισμός των βέλτιστων λύσεων βρίσκεται στον κοινωνικό διάλογο και την πολιτική συνεργασία. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που οι κυβερνήσεις από την τάση που επικρατεί στην κοινωνία πειθαναγκάζονται ν’ αλλάξουν κατεύθυνση στις αποφάσεις τους για ένα θέμα. Για παράδειγμα, η Ευρωπαϊκή Ένωση λόγω της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία πραγματοποίησε μια τεράστια στροφή σε σχέση με τη βιώσιμη ανάπτυξη και την ενέργεια επιλέγοντας ορθολογικά, συνδικαλιστικά, πολιτικά και κυβερνητικά στροφή στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Μπορεί να υπάρξει ανάλογη στροφή στα ελληνικά εκπαιδευτικά πράγματα για τη μετάβαση από το σχολικό βιβλίο στη σχολική βιβλιοθήκη, από το βιβλιοκεντρικό στο βιβλιοθηκοκεντρικό εκπαιδευτικό σύστημα;
Ο φιλόσοφος της επιστήμης Τόμας Κουν (1922- 1996) ανέπτυξε την ιδέα του επιστημονικού ολισμού. Υποστήριξε ότι, εάν θες να κατανοήσεις τη λειτουργία ενός πράγματος, πρέπει να κατανοήσεις πώς συνδέεται με όλα τα άλλα. Μάλιστα στην προσπάθειά του να δώσει απάντηση στο πρόβλημα της σχέσης μεταξύ μέρους και όλου, προσέδωσε απόλυτο χαρακτήρα στο όλο, επειδή ορθολογικά το όλον προηγείται του μέρους. Επομένως, η Σχολική Βιβλιοθήκη ως «καρδιά» του Σχολείου, ο εκπαιδευτικός βιβλιοθηκοκεντρισμός, μπορεί να στοχεύει διοικητικά και παιδαγωγικά στην ποιότητα τόσο των μερών και όσο και του συνόλου, να διασφαλίζει αφενός ποιοτικά διδακτικά εγχειρίδια και αφετέρου λειτουργία αναγνωστικών και δανειστικών Σχολικών Βιβλιοθηκών ως «Τραπεζών Βιβλίων».
Κοινωνία και Πολιτεία πρέπει να πάρουν γενναίες αποφάσεις και να προβούν σε πολιτικές πράξεις- ορόσημα στην ιστορία του Εκπαιδευτικού Συστήματος. Να συμπληρώσουν το εκπαιδευτικό έλλειμμα δεκαετιών, το οποίο στερεί τη δυνατότητα από το ελληνικό σχολείο ν’ ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες που προκύπτουν από τις μεταβαλλόμενες εξελίξεις στις τεχνολογίες, τις επιστήμες και τις τέχνες. Ορθολογικά και Διοικητικά, η Βιβλιοθηκοκεντρική Εκπαιδευτική Πολιτική για ένα εκπαιδευτικό σύστημα με επίκεντρο τη σχολική βιβλιοθήκη, μπορεί να προσανατολίσει αποτελεσματικά όλες τις πνευματικές, οικονομικές και εκπαιδευτικές δυνάμεις προς την εδραίωση μιας Βιώσιμης Ανάπτυξης στην ελληνική Παιδεία και Οικονομία.
Ειδικά, η Σχολική Βιβλιοθήκη είναι δημιουργικός παιδαγωγικός Χώρος Μελέτης, στοχασμού, συνεργατισμού, διαλογισμού, ένας βιβλιοχώρος που δίνει τροφή για δημιουργική σχολική σκέψη και δράση, είναι σχολικός βιβλιοχώρος μελέτης, μάθησης και μνήμης. Εάν το παιδί δεν συνηθίσει από μικρό να πηγαίνει σε Βιβλιοθήκη, λογικό και επόμενο είναι αργότερα ως πολίτης ή πολιτικός- Βουλευτής, Δήμαρχος ή Αντιδήμαρχος – να μην ενδιαφέρεται πρωτίστως για τη Σχολική ή Δημοτική Βιβλιοθήκη.
«Όποιος διδαχθεί και μικρομάθει βιωματικά
πώς να μαθαίνει ερευνητικά στη Σχολική Βιβλιοθήκη,
δεν μεγαλοαφήνει δια βίου»
Προφανώς Βιβλιοθήκη δεν είναι μόνο το έπιπλο ή το κρατικό επίδομα 880 € στους Βουλευτές ή το καφέ-εστιατόριο στο Κολωνάκι. Αναμφισβήτητα, ως εκπαιδευτικός θεσμός η Σχολική Βιβλιοθήκη με Βιβλιοθηκονόμο επηρεάζει τη σχολική λειτουργία σε πολύ μεγάλο βαθμό. Ως πνευματικό γυμναστήριο κατέχει την μερίδα του λέοντος όσο αφορά την επιρροή του στην αγωγή και παιδεία, τη βιωματική μάθηση και τη διδασκαλία όλων των σχολικών Μαθημάτων: Γλώσσας, Λογοτεχνίας, Μαθηματικών, Φυσικής, Χημείας κλπ.
Μπορεί να υπάρξει, ορθολογικά, συνδικαλιστικά, πολιτικά και κυβερνητικά, μια Βιβλιοθηκοκεντρική Εκπαιδευτική Πολιτική; Αρχικά, προέχει η ανησυχία της κοινωνίας, το ενδιαφέρον, το νεύρο και η θέληση των πολιτών, και ακολουθεί η κυβερνητική βούληση. Η κατανόηση του συνολικού προβλήματος της ποιότητας των σχολικών βιβλίων και της βιωματικής μάθησης στις σχολικές βιβλιοθήκες από την κοινωνία και την πολιτεία είναι «η μισή λύση του». Πρέπει πρωτίστως να γίνει κατανοητό από τους πάντες ότι τα σχολικά βιβλία αποτελούν μέρος μόνο του εκπαιδευτικού συνόλου των πηγών γνώσης στα σύγχρονα Δημόσια Εκπαιδευτήρια.
Το πρόβλημα, λοιπόν, είναι δομικό, κοινωνικό και πολιτικό. Ως αναγκαία μεταρρύθμιση θα ενισχύσει την κοινωνία και θα ξεβολέψει κάποια κατεστημένα συμφέροντα. Η σύγχρονη Βιβλιοθηκοκεντρική Εκπαιδευτική Πολιτική των Πολιτικών Κομμάτων και των Συνδικάτων διοικητικά και παιδαγωγικά σε βάθος χρόνου διασφαλίζει:
1. Ισότητα ευκαιριών πρόσβασης στη γνώση
Ο σχολικός και κοινωνικός βιβλιοθηκοκεντρισμός διασφαλίζει την πλήρη ισότητα ευκαιριών πρόσβασης όλων των πολιτών, και κυρίως των οικονομικά αδυνάτων, σε σύγχρονες έντυπες και ψηφιακές πηγές πληροφορίας και γνώσης στις Σχολικές και Δημοτικές, αναγνωστικές και δανειστικές, Βιβλιοθήκες.
2. Ποιότητα και βιωσιμότητα των εκπαιδευτικών υποδομών
Είναι χαρακτηριστικό ότι τα σημερινά σχολικά βιβλία έχουν εκδοθεί πριν από πολλά χρόνια. Η κομματική, συνδικαλιστική και κυβερνητική Βιβλιοθηκοκεντρική Εκπαιδευτική Πολιτική μπορεί να διασφαλίσει διοικητικά και παιδαγωγικά ποιοτικά σχολικά βιβλία και βιωματική μάθηση στις Σχολικές Βιβλιοθήκες.
3. Δια βίου μάθηση, ενεργή συλλογική μνήμη και βιώσιμο πολιτισμικό μέλλον
«Όποιος διδαχθεί βιωματικά και μικρομάθει ερευνητικά στη Σχολική Βιβλιοθήκη, δεν μεγαλοαφήνει». Ο σχολικός βιβλιοθηκοκεντρισμός στοχεύει στη δια βίου μάθηση και στην ενεργή συλλογική μνήμη των ενηλίκων. Αποσκοπεί στην δημιουργική και αναπτυξιακή αξιοποίηση των οικονομικών πόρων και των φυσικών πρώτων υλών, όχι στην εφήμερη καταναλωτική απορρόφηση του ΕΣΠΑ.
Ο ετήσιος κρατικός καταναλωτισμός σπάταλης βιβλιοδιανομής στα Σχολεία, την Αγροτική και την Εργατική Εστία αποτελεί όνειδος για τη Χώρα μας. Το ετήσιο σκίσιμο ή/και κάψιμο σχολικών βιβλίων συνολικής αξίας πάνω από πενήντα (50) εκατομμύρια ευρώ με ταυτόχρονη αδυναμία να λειτουργήσουν σχολικές βιβλιοθήκες σε Εκπαιδευτικά Συγκροτήματα με σχολικά Παραρτήματα δεν είναι δείκτης υψηλής διορατικής αντίληψης και πολιτικής οξυδέρκειας, ούτε και ιδιαίτερα κολακευτικό για τους πολίτες και πολιτικούς. Η μετάβαση από την βιβλιοκεντρική στην βιβλιοθηκοκεντρική Αγωγή και Εκπαίδευση μπορεί και πρέπει να συνδυαστεί με την πράσινη και ψηφιακή μετάβαση.
Συμπερασματικά, η Εκπαιδευτική Πολιτική με επίκεντρο τη Σχολική Βιβλιοθήκη με Βιβλιοθηκονόμο μπορεί και πρέπει να κινηθεί με τόλμη και σχέδιο στοχεύοντας σε ποιοτικές εκπαιδευτικές υποδομές, βιώσιμες για τις επόμενες γενιές. Η εκπαιδευτική λειτουργία των Βιβλιοθηκών στα Σχολεία και στους Δήμους, η Βιβλιοθηκοκεντρική Εκπαίδευση ποιοτικής μελέτης, βιωματικής μάθησης και βιώσιμης συλλογικής μνήμης αποτελεί την κεντρική αρτηρία για μια σύγχρονη Παιδεία και πλεονασματική Αναπτυξιακή Οικονομία.
7 Ιουνίου 2025
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 
Σχολιάστε