Φιλιάτες- Συμμετοχή του ΚΗΦΗ στο Geri Olympics
ΑΝΑΡΤΗΣΕ: ΚΑΦΗ Συμμετοχή της δομής μας με μεγάλη επιτυχία στο Geri Olympics (επιλογή λίγων εικόνων)
Archive for Μαΐου, 2025
Ο δάσκαλος
Για τον Γιώργο Σούγκα
Γράφει οΠαύλος Λ. Αλεξίου
«Ιδανικός δάσκαλος είναι εκείνος που γίνεται γέφυρα για να περάσει αντίπερα ο μαθητής του. Κι όταν πια του διευκολύνει το πέρασμα, αφήνεται χαρούμενα να γκρεμιστεί, ενθαρρύνοντας το μαθητή του να φτιάξει δικές του γέφυρες.»Νίκος Καζαντζάκης
«Καιρό τώρα που ήθελα να γράψω για τον Γιώργο»*, για τον δάσκαλο, για τονΓιώργο τονΣούγκα. Σκεφτόμουν ότι,σαν παλιοί μαθητές του, κάτι έπρεπε να κάνουμε ή με κάποιο τρόπο να τον τιμήσουμε με μια εκδήλωση, αλλά επειδή μέχρι τώρα αυτό δεν κατέστη δυνατόν, σκεφτόμουν να γράψω λίγα λόγια για κείνον, ένα μικρό αντίδωρο γι΄ αυτά που μας πρόσφερε.
«Καιρό τώρα που δεν ήθελα να γράψω τίποτε για τον Γιώργο»*, γιατί ένοιωθα ότι,έχοντας επιλέξει νααποσυρθεί από την «τύρβη του κόσμου», θα ταράξω την ηρεμία του, θα ρυτιδώσω την αμεριμνησία των στοχασμών του και θα τον φέρω σε δύσκολη θέση, παραβιάζοντας τον ιερό χώρο της σεμνότητάς του. Ξέρω ότι εκείνος χαίρεται -και του αρκεί- που οι μαθητές του έγιναν χρήσιμοι στην κοινωνία, πολλοί έχουν σπουδάσει και κάποιοι έφτασαν να γίνουν Πανεπιστημιακοί, «δάσκαλοι των δασκάλων», όπως είπε κάποια μέρα.
Είχα πάντοτε έναν μεγάλο σεβασμό και εκτίμηση για τους δασκάλους, ιδιαίτερα τους παλαιότερους, χωρίς σε καμιά περίπτωση να υποτιμώ και το έργο των νεότερων, δεδομένου ότι οι πρώτοι προσέφεραν τις υπηρεσίες τους σε πολύ δύσκολα χρόνια και σε αντίξοες συνθήκες.
Στη νεότερη νεοελληνική ιστορία άλλωστε ήταν σημαντικός ο ρόλος τους σαν πνευματικοί φάροι και καθοδηγητές του λαού μας (Αντίσταση κλπ.), αλλά και στην ιστορία του τόπου μας,της Θεσπρωτίας, (Σπύρος Κόκκορης, Σπύρος και Προκόπης Σκεύης, Νίκος Ζιάγκος, Φώτης Μηλιώνης, Σπύρος Μουσελίμης κ.α., με «ξεχασμένους» παντελώς -δυστυχώς- τους 5 πρώτους).
Η σημερινή αναφορά μου στονΓιώργο τον Σούγκααποτελεί ελάχιστο φόρο τιμής σε αυτούς τους δασκάλους, ύμνο σε αυτούς τους ανώνυμους εργάτες του πνεύματος και «μορφωτές» του λαού μας, όχι βέβαια πως την χρειάζονται. Γιατί ό,τι έκαναν, το έκαναν γιατί έτσι ένιωθαν, γιατί έκαναν το χρέος τους. Αλλά σαν δική μας ανάγκη, σαν ανάγκη της κοινωνίας.
«Τύχη αγαθή» λοιπόν έφερε τον Σεπτέμβρη του1967, -όχι τυχαία, όπως θα μάθουμε στη συνέχεια-τον Γιώργο Σούγκαστο χωριό μου, ένα ορεινό και δύσβατο χωριό, στη Σαλονίκη Παραμυθιάς Θεσπρωτίας και είχα την χαρά να τον έχω δάσκαλο τις δυο τελευταίες τάξεις και τα παιδιά του χωριού μου γιαέξι (6) χρόνια, όσο κανέναν άλλο δάσκαλο! Όχι πως ο προηγούμενος δάσκαλος ήταν κακός -αρκετά χρόνια κι εκείνος στο χωριό- αλλά ήταν κάποιας ηλικίας,κουρασμένος και υποτονικός. Ακούγαμε πως «ήξερε πολλά γράμματα, αλλά δεν μπορούσε να τα μεταδώκει στα παιδιά».
«Γενική ανατροπή» με τον καινούργιο δάσκαλο, παιδαγωγική, πολιτιστική, κοινωνική.Εντυπωσιακός, ευπαρουσίαστος, ευθυτενής, αθλητικός με νεανική ενδυμασία (χωρίς γραβάτα και κοστούμι), ορεξάτος, ζωτικότατος, νέο παλικάριγύρω στα 25,έπαιζε και χαιρόταν μαζί μας. Και αυτά δεν τα γράφω επειδή νοσταλγικά θέλω να τον εξιδανικεύσω, (όπως έκανε ο Καζαντζάκης, που μετά από χρόνια θυμόταν πόσο όμορφη ήταν η δασκάλα του -που δεν ήταν και τόσο- με την μεγάλη ελιά στο πρόσωπο), αλλά γιατί αυτή ήταν η πραγματική αλήθεια.
Βέβαια υπήρχαν και άλλοι δάσκαλοι, οι «ανάποδοι» με τη βίτσα, στους οποίους αναφέρεται ο ίδιοςσυγγραφέας, με την κλασική φράση της εποχής, παραγγελιά του πατέρα προς το δάσκαλο: «Το κρέας δικό σου, τα κόκαλα δικά μου, δάσκαλε…δέρνε το, δέρνε το, ωσότου να γίνει άνθρωπος».
Από το χωριό «Μύτικας» της Πρέβεζας, ορφανός τριών χρονώναπό πατέρα, σπούδασε στην Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία, με φωτισμένους τότε δασκάλους. Ήρθε στο χωριό με ένα μηχανάκι «Ζούνταπ».Με αυτό έφευγε το Σάββατο το μεσημέρι (τότε κάναμε μάθημα και το Σάββατο) και ερχόταν Κυριακή βράδυ ή καμιά φορά Δευτέρα πρωί-πρωί, μέσα από έναν κακό χωματόδρομο, Παραμυθιά-Σαλονίκη 13χλμ. Κάποια φορά που είχε χιονίσει και ο δρόμος είχε κλείσει ερχόταν, σπρώχνοντας το μηχανάκι.
Έμενε σε ένα μικρό δωματιάκι του σχολείου περίπου 3χ3, κουζίνα, καθιστικό, υπνοδωμάτιο, χωρίς λουτρό και θέρμανση, αλλά πάντα ήταν λαμπερός και καθαρός. Η καθαριότητα άλλωστε ήταν η αδυναμία του και μας την δίδασκε με κάθε τρόπο. Τα μεσημέρια έτρωγε στο σπίτι μιας οικογένειας του χωριού, καταβάλλοντας ένα αντίτιμο.
Δεν ξέρω αν είχε μελετήσει σύγχρονα αντιαυταρχικά παιδαγωγικά συστήματα ή είχε να κάνει με τις σπουδές και το χαρακτήρα του, αλλά η μέθοδός του ήταν η έμπνευση και όχι η τιμωρία, η πράξη και όχι μόνον η θεωρία, ο σεβασμός και όχι η υποτίμηση, όχι όλη την ώρα μέσα στην τάξη, αλλά πολλές φορές μάθημα έξω, στη φύση, στο δάσος, στον κήπο, στις εκδρομές.Η τιμωρία ήταν σπάνια, όχι για μαθήματα, αλλά για επικίνδυνα πράγματα που κάναμε εμείς παιδιά του χωριού (πηδώντας π.χ. μια φορά από πανύψηλους τοίχους).
Πηγαίναμε στο δάσος, μας έδειχνε τα φυτά και τα πουλιά και μαζεύαμε κουμαρόχωμα για να περιποιηθούμε και να ασχοληθούμε με τον μικρό κήπο του Σχολείου. Επισκέψεις κάναμε και στην μοναδική μεταποιητική μονάδα του χωριού μας, το «μπατζαριό»- τυροκομείο.
Η διδασκαλία του δεν έμενε στα λόγια. Έτσι για παράδειγμα, επειδή στο χωριό δεν είχε έρθει ακόμη το ηλεκτρικό ρεύμα(είχαμε λάμπες-καντήλια και λάμπες με λαμπογυάλια), για να δείξει τι είναιηλεκτρικό ρεύμα, είπε στα παιδιά να πιαστούν χέρι-χέρι κι εκείνος «έβαλεμπρος» στο μηχανάκι, ακουμπώντας με το χέρι του το «μπουζί» και το ασθενές ηλεκτρικό ρεύμα τρόμαξε τα παιδιά.
Το σχολείο είχε τότε γύρω στους 30 μαθητές. Η αίθουσα ήταν ενιαία για τις έξι τάξεις του Σχολείου, έτσι μπορούσε κανείς να παρακολουθήσει τα μαθήματα όλων των τάξεων. Κάποιες φορές μάλιστα έβαζε παιδιά μεγαλύτερων τάξεων να βοηθάνε αυτά των μικρότερων τάξεων ή μας έλεγε να πηγαίνουμε στο μικρό γραφείο-βιβλιοθήκη να διαβάζουμε, την ώρα που εκείνος έκανε μάθημα στις μικρότερες τάξεις. Μας παρακινούσε να παίρνουμε βιβλία για διάβασμα και στο σπίτι.Έχοντας εξαντλήσει όλα τα βιβλία, κάποιοι από εμάς έφτασαν στο σημείο να διαβάζουν και τόμους των τριών εγκυκλοπαιδειών που είχαμε («Ήλιος», «Θησαυρός των Γνώσεων» του Χαρ.Μηχιώτη, Αντιγόνης Μεταξά).
Όταν κάποια άλλη φορά μας είχε βάλει μια έκθεση σχετική με τη θάλασσα και διάβαζε τις περιγραφές μας γι΄ αυτή, για λιμάνι, κολύμπι, βάρκες, καράβια κλπ., μας ρωτούσε ξανά και ξανάαν έχουμε δει ποτέ θάλασσα -κανένας μας δεν είχε δει- αλλά ήταν οι δικές του ζωντανές περιγραφές και ο πλούτος των βιβλίων που διαβάζαμε που μας έδινε αυτή τη δυνατότητα.
Καθιέρωσε στις εθνικές γιορτές -κι αυτό ήταν πρωτοφανές για το χωριό- να πηγαίνουμε από το σχολείο στην εκκλησία, που ήταν σε πολύ μικρή απόσταση60μ.περίπου, συντεταγμένοι με τη σημαία, όπου διακρινόταν και σαν εξαιρετικός ψάλτης.
Με αυτόν τον τρόπο πηγαίναμε στο τέλος της χρονιάς σε ένα κοντινό «σιάδι», «στο αλώνι το χωματένιο», για τις γυμναστικές επιδείξεις, που τις παρακολουθούσε έκπληκτο όλο το χωριό, που πέρα από τις γυμναστικές ασκήσεις, μη έχοντας όργανα και εξοπλισμό, κάναμε και διάφορα παραδοσιακά αγωνίσματα («ζιακοδρομίες», αγώνας δρόμου με τα πόδια μέσα σε «ζιάκες»- τσουβάλια, σκυταλοδρομίες, αυγοδρομίες με ένα κουτάλι στο στόμα με ένα αυγό πάνω σε αυτό, το «μαντηλάκι», «σκλαβάκι» κλπ.).
Συχνές ήταν οι εκδρομές στη φύση. Κάποιες φορές συναντιόμαστε στον κάμπομε μαθητές από το γειτονικό χωριό Πετούσι, μοιράζοντας την απόσταση, παίζαμε μαζί και τραγουδούσαμε.
Καλλιεργούσε σταθερά το πνεύμα του δικαίου. Θυμάμαι ότι σε μια τέτοια εκδρομή, που είχαμε ψήσει ένα αρνί, για να είναι δίκαιη η διανομή των μερίδων, έβαλε ένα κορίτσι με γυρισμένη την πλάτη στο ψητό, να εκφωνεί τυχαία ονόματα παιδιών και να τους δίνεται η μερίδα που είχε επιλεγεί.
Πολύ σημασία έδινε και στα μαθήματα της ωδικής (μαθαίναμε πολλά τραγούδια) και της ζωγραφικής. Βλέποντας ότι κάποιος μαθητής πελεκώντας το ξύλο ή την πέτρα έκανε εξαιρετικές κατασκευές και ζωγράφιζε πολύ ωραία,του είπε «εσύ πρέπει να γίνεις γλύπτης» κι εκείνος μη γνωρίζοντας ακόμη την έννοια της λέξης του απάντησε «τι λες κύριε να πάω να γλύφω;».
Επειδή τα παιδιά των μεγάλων τάξεων ήταν λίγα για το 28θέσιο ιστορικό λεωφορείο «άγονης γραμμής» του Αλέξη Ντρίτσου (που έκανε και δρομολόγια για τα Σουλιοτοχώρια), οργάνωσε την εκδρομή στα Γιάννενα με μαθητές από το σχολείο του Πετουσιού, με τον δάσκαλό τους, τον Παν. Ζαρανίκα, μια εκδρομή πραγματική μαγεία (Κάστρο, Σπήλαιο, Μουσεία, Λίμνη, Ζωολογικό Κήπο, είχαν τα Γιάννενα κάποτε και τέτοιο).
Μας ανέθετε υπηρεσίες, την καθαριότητα του Σχολείο, την τροφοδοσία της ξυλόσομπας, με ξύλα που έφερνε κάθε οικογένεια -ένα φόρτωμα για κάθε παιδί- που τα κόβαμε και τα τακτοποιούσαμεστη αυλή του σχολείου.
Οι πολλές σχολικές γιορτές που κάναμε ήταν τρομερές κι ο κόσμος τις περίμενε και τις χαιρόταν. Σε κάποια απ΄ αυτές ήταν τόσο πετυχημένη η αμφίεση -με ρούχα και υλικά που εξοικονομούσαμε ή φτιάχναμε-και η υποκριτική δεινότητα των μαθητών, με τη δική του σκηνοθετική διδασκαλία, που ένας παππούς του είπε «Αμάν μωρέ δάσκαλε μας ξανάφερες πάλι τους Τούρκους», σε ένα σκετς με τον Αλή πασά, με εξαιρετική την ερμηνεία ενός μαθητήτου στον ομώνυμο ρόλο, όπως ο ίδιος έχει αναφέρει.
Είχε επαφή με όλους τους χωριανούς,δεν υποτιμούσε κανέναν, ιδιαίτερα με τους παππούδες, που είχαν τον χρόνο να βγουν στο μεσοχώρι του χωριού, από τους οποίους άκουγε τις ιστορίες τους, έκανε καλαμπούρια μαζί τους, αλλά και καμιά «τετράδα στα χαρτιά» και γι΄ αυτό τον άκουγαν και τον αγάπαγαν όλοι. Θυμάμαι τον παππού μου να λέει, όταν γυρνούσε στο σπίτι: « Ο δάσκαλος είπε…». Μάλιστα κάποιες φορές έφερνε έναν απ΄ αυτούς, που είχε συμμετάσχει στην Μικρασιατική εκστρατεία, να μας μιλήσει στο σχολείο.
Όταν αρκετοί μαθητές πέρασαν στο Γυμνάσιο (δίναμε τότε εξετάσεις για το Γυμνάσιο) και είχαν στη συνέχεια εξαιρετικές επιδόσεις, ξεπερνώντας παιδιά της πόλης της Παραμυθιάς (πολλές φορές συνέβαινε αυτό με τα παιδιά από τα χωριά-«τέκνα της ανάγκης»- κι έτσι υπήρχε η σχετική «αντίθεση» που εκφραζόταν και στη «μπάλλα», όπου παίζαμε με χωρισμό των ομάδων σε «Παραμυθιά», «Χωριά»), όπως ο ίδιος αργότερα μας είχε αναφέρει, τον ρωτούσαν οι δάσκαλοι της πόλης με κάποια ζήλεια, «που τα βρήκες αυτά τα παιδιάμωρέ δάσκαλε;». Εκείνος είχε συμβάλλει στο «φτιάξιμό» τους.
Καθώς οι γονείς μας, μας απασχολούσαν στις διακοπές (Χριστούγεννα, Πάσχα, Καλοκαίρι) στις δύσκολες κτηνοτροφικές δουλειές, περιμέναμε πως και πως να περάσουν, για να ξεφύγουμε απ΄ αυτές για να πάμε στο σχολείο. Θυμάμαι τι χαρά πήραμε με τον αδελφό μου, όταν είμαστε με τα ζώα και 7 Γενάρη ακούσαμε και είδαμε το μηχανάκι του δάσκαλου ή όταν σε μια έκθεση για το πως περάσαμε το καλοκαίρι, εκφράζοντας αυτήν την γλυκειά προσμονή μας, πέρα από τις άλλες περιγραφές που κάναμε για το καλοκαίρι, κλείναμε την έκθεση μας, με τη φράση «πότε θα έρθει ο Άγιος Σεπτέμβριος» (άνοιγμα των Σχολείων).
Βέβαια η όλη παρουσία του δάσκαλου ενόχλησε κάποιους συντηρητικούς κύκλους του χωριού και δεν έλειψε η υπονόμευσή του. Όμως το αποκορύφωμα ήρθε, όταν παρ΄ ολίγο κινδύνευσε να συλληφθεί ως «τρομοκράτης», «αντιστασιακός» (είμαστε στην περίοδο της χούντας).
Κάνοντας την καθαριότητα του Σχολείου, έφυγε με το μηχανάκι Σάββατο μεσημέρικαι άφησε δυο μεγάλα κορίτσια να πετάξουν τα σκουπίδια. Μεταξύ αυτών ήταν και μερικά ψηφοδέλτια με το «ΟΧΙ»,που είχαν περισσέψει από το χουντικό δημοψήφισμα (τα περισσότερα, με το «ΝΑΙ» είχαν πέσει στην κάλπη), που τα κορίτσια πήραν για το σπίτι, είτε για προσάναμμα είτε για σημειώσεις, κάποια απ΄αυτά τους έπεσαν στο δρόμο και μερικά κοντά στο σπίτι ενός μέλους της χουντοβουλής του Παπαδόπουλου. Πλάκωσαν τότε τόσα περιπολικά της Χωροφυλακής, που τρόμαξε το χωριό. Με πολύ δυσκολία τη γλύτωσε ο δάσκαλος που δεν ήταν κομματικά τοποθετημένος, αλλά ήταν δημοκράτης και προοδευτικός με την πραγματική, βαθιά, σημασία των όρων.
Αργότερα μάθαμε ότι δεν είχε έρθει τυχαία στο χωριό, αλλά όντας δάσκαλος για λίγο στην Πέρδικα,είχε στιγματισθεί, γιατί είχε εκφραστεί θετικά για τους τότε δημοκρατικούς αγώνες του λαού μας και είχε αρνηθεί στη συνέχεια να συμμετάσχει στις εκλαϊκευτικές ομιλίες για την χούντα.
Να είσαι καλά αγαπημένε δάσκαλε και όλοι οι άλλοι δάσκαλοι σαν εσένα.
Θυμηθήκαμε σήμερα λίγα, όσα ο πανδαμάτωρ χρόνος δεν έσβησε από του μυαλού μας τη μνήμη. Θα σε θυμόμαστε όμως πάντα,με αγάπη και νοσταλγία. Και νομίζω ότι δεν είναι τίποτε πιο ωραίο για ένα δάσκαλο να τον θυμούνται και να τον χαιρετάνε με αγάπη οι μαθητές του.
Το παράδειγμά σου, επιβεβαιώνει ότι όσο χαλεποί κι αν είναι και οι σημερινοί καιροί, οι δυνάμεις της προόδου θα υπερνικήσουν και πάλι τα όποια εμπόδια.
«Το φως θα σκορπίσει τα σκοτάδια»!
*Από στίχους ποιήματος του μαθητή του Β. Αλεξίου, για έναν άλλο Γιώργο και για ένα άλλο λόγο.
Μελέτη και μνήμη του παρελθόντος με πρόνοια και προοπτική για καλύτερο μέλλον
Δημιουργική παιδεία και νοοτροπία για την προοπτική σύγκλισης
με την ευρωπαϊκή οικονομία – Διακομματικός δημοκρατικός διάλογος
Η άποψη ότι «όποιος δεν θυμάται το παρελθόν του, είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει» αποδίδεται σε πολλούς συγγραφείς με επικρατέστερο τονΙσπανό φιλόσοφο Τζορτζ Σανταγιάνα. Στο ίδιο πνεύμα και ο Κων/νος Τσάτσοςέχει δηλώσει ότι ο «λαός που δεν γνωρίζει την Ιστορία του, είναι λαός που δεν έχει μέλλον».Για να διατηρηθεί όμως η μνήμη του παρελθόντος απαιτείται μελετημένη αξιολόγησή του, ώστε να μη επαναληφθούν τα ίδια λάθη, να αξιοποιηθούν τα θετικά και με προνοητικότητα να οικοδομείται κοινωνικά και οικονομικά καλύτερο μέλλον για τους επιγόνους.
Ωστόσο, η αυτοκριτική και η συστηματική μελέτη δεν είναι εύκολες, απαιτούν προσπάθεια, μέθοδο και θεσμούς, οι οποίοι να συμβάλουν στη διαμόρφωση της ανάλογης κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής συνείδησης. Για παράδειγμα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη είναι δυνατή η αναζήτηση σχετικών πληροφοριών από τον πρόσφατο ή παλαιότερο τοπικό και πανελλαδικό Ημερήσιο Τύπο καθώς και από σχετικά βιβλία, όπως η συλλογή δημοσιευμένων άρθρων (2009- 2019) του Γιώργου Κ. Καπρινιώτη. Η Βιβλιοθήκη είναι η «μνήμη της ανθρωπότητας» και για την κοινωνία αποτελεί ισχυρή «μνήμη ελέφαντα». Χωρίς τη χρήση σύγχρονης Βιβλιοθήκης με ειδικό λειτουργό τον Βιβλιοθηκονόμο/ Επιστήμονα Πληροφόρησης δεν ενισχύεται η μνήμη των πολιτών, με αποτέλεσμα πολλές φορές να προσομοιάζει με τη «μνήμη του χρυσόψαρου». Η πολιτική, κοινωνική και οικονομική παιδεία και νοοτροπία δεν διαμορφώνεται μόνο στα σχολεία αλλά και στα… καφενεία. Μήπως πρέπει να διατηρηθεί το έθιμο, η «παράδοση» των καταλήψεων, ώστε τα Δημόσια Σχολεία και τα Πανεπιστήμια να μετατραπούν επαναστατικά σε καφενεία για διαρκή κοινωνική κριτική και καλύτερο μέλλον για τις επόμενες γενιές;
Δημιουργική πολιτική νοοτροπία για κοινωνική ευημερία
Η Βιβλιοθήκη στο Σχολείο και τον Δήμο – αναγνωστική και δανειστική, έντυπη και ψηφιακή – με λειτουργό τον ειδικό Βιβλιοθηκονόμο/ Επιστήμονα Πληροφόρησης εκτός από τη μνήμη διευκολύνει και αναπτύσσει την κρίση των πολιτών. Ως πνευματικός, ατομικός και συλλογικός, πολλαπλός βιβλιοχώρος είναι βασικός αξιακός, παιδευτικός και δημιουργικός πυλώνας της κοινωνίας και της δημοκρατίας. Πραγματικά, δεν υπάρχει μεγαλύτερη εκπαιδευτική, κοινωνική και οικονομική ανισότητα μεταξύ αυτών που στερούνται τη δωρεάν πρόσβαση σε ψηφιακή και έντυπη Σχολική και Δημοτική Βιβλιοθήκη, και εκείνων που διαθέτουν την πνευματική υποστήριξή της, όπως συμβαίνει στις αναπτυγμένες χώρες αλλά και σε πολλές ελληνικές πόλεις και στα Ιδιωτικά Σχολεία.
Η δημοκρατική σκέψη και δράση πολιτών και πολιτικών με κριτήρια επιλογών κοινωφελή και όχι ιδιοτελή διασφαλίζει βιώσιμο μέλλον για όλους τους πολίτες. Η κοινωνική ευημερία επιτυγχάνεται με δημιουργική και πατριωτική νοοτροπία χωρίς φανατικό κομματισμό και εξωπραγματική προπαγάνδα. Ο διακομματικός δημοκρατικός διάλογος, ο σεβασμός των αξιών, η εμπράγματη υπεράσπιση των θεσμών, οι ορθολογικές επιλογές των πολιτών και πολιτικών τόσο κεντρικό όσο και τοπικό επίπεδο καθορίζουν ή επηρεάζουν το μέλλον για τους επιγόνους των επόμενων γενεών. Για παράδειγμα η αντιμνημονιακή υστερία, οι λαϊκίστικες κορόνες κατά των μνημονίων, στο Ζάππειο, στους δρόμους και τις πλατείες είναι χαρακτηριστικά πολιτικά λάθη, τα οποία δεν επιδέχονται επανάληψη. Είναι παραλογισμός να υπάρχουν ακόμα και σήμερα πολίτες, οι οποίοι πιστεύουν ότι το μνημόνιο έφερε την κρίση και όχι το αντίθετο, η πολιτική και οικονομική κρίση προκάλεσε τα μνημόνια.
Ριζοσπαστική κομματική οπτική «tunnel vision»
Οπτική «tunnel vision» είναι η «σωληνοειδής όραση», η όραση με παρωπίδες, η οποία οδηγεί σε περιορισμένη αντίληψη της πραγματικότητας. Κυρίως, οι κομματικές παρωπίδες δημιουργούν εμμονές και μονόπλευρες απόψεις, οι οποίες χωρίς αποδεικτικά στοιχεία διαστρεβλώνουν τις απόψεις άλλων παρουσιάζοντας εσκεμμένα το «άσπρο ως μαύρο».
Η κομματική οξύτητα, η πόλωση και η ένταση αποτελούν βέβαια συνταγή κομματικής συσπείρωσης, ωστόσο είναι κοινωνικά καταστροφικό να θυσιάζεται στο βωμό του κομματικού φανατισμού η λογική και το αυτονόητο. Τα κομματικά διλήμματα του τύπου «ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας», «εάν δεν είσαι μαζί μας, είσαι με τους άλλους», «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν» οδηγούν σε ένα εξαιρετικά αυταρχικό, αντιδημοκρατικό και σαφώς διχαστικό, πολιτικό κλίμα αγγίζοντας τα όρια του παραλογισμού και της ιλαροτραγωδίας. Σε αυτού του είδους την πολιτική αντιπαράθεση ο πολιτικός αντίπαλος στοχοποιείται είτε ως ακροδεξιός είτε ακραίος ιδεοληπτικός αριστερός. Αντίθετα, ο διάλογος και η ανταλλαγή απόψεων χωρίς κομματικές παρωπίδες βρίσκεται στα θεμέλια του κοινοβουλευτισμού και της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.
Αυτό είναι το είδος μονολιθικού και παραληρηματικού Ριζοσπαστισμού εξακολουθεί να ανθεί στην Ελλάδα, ενώ στην άλλη Ευρώπη μετά το 1989 κατέρρευσε μαζί με το Τείχος στο Βερολίνο. Τα παραδείγματα της αντιδιαλεκτικής και αντιδημοκρατικής νοοτροπίας είναι πολλά, αρκούν όμως μερικά:
1. Η προπαγάνδα του Κ.Κ. και των σύρριζα παραφυάδων του με επαναστατική γυμναστική συχνών απεργιών και αντικοινωνικών διαδηλώσεων στους δρόμους και τις πλατείες καταγγέλλει το «σάπιο σύστημα» του κοινοβουλευτισμού· αντιμάχεται την «αμαρτωλή» σοσιαλδημοκρατία και την κοινοβουλευτική «αστική» δημοκρατία.
2. Στις διακηρύξεις των Αριστερών Ριζοσπαστών η δικτατορία του προλεταριάτου δεν είναι δικτατορία· η προλεταριακή δημοκρατία, δημοκρατία όχι δικτατορία, για να μην υπάρχει σύγχυση με τη φασιστική δικτατορία, είναι δημοκρατία με «κέντρο τον άνθρωπο».
3.Το δίλημμα «ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας» είναι διχαστικό, παραπλανητικό και αναχρονιστικό: στη σύγχρονη εποχή η έννοια του κεφαλαίου και του κέρδους έχει αλλάξει. Σήμερα, δεν νοείται άτομο ή συλλογικότητα χωρίς κεφάλαιο, υλικό και πνευματικό. Επίσης, η συμμετοχή της εργατικής δύναμης στην παραγωγή, λόγω της τεχνολογίας, έχει περιοριστεί σχεδόν στο 8%, ενώ τον 19ο αι. έφτανε στον 90%.
4. Οι Ριζοσπάστες παραβιάζουν τους «συστημικούς» νόμους καλλιεργώντας την προπαγάνδα της «πολιτικής ανυπακοής». Παράδειγμα, η παράνομη αφισορύπανση.
5. Καπηλεύονται τον ανθρώπινο πόνο και τη δυστυχία· ακόμα και όταν δεν υπάρχει την επινοούν ή την προκαλούν με ξερολίαση, διδακτισμό και ηθικολογία, με συνεχή κοινωνική και οικονομική αναταραχή, ώστε οι πολίτες είτε πραγματικά είτε φαντασιακά να ζουν συνεχώς σε μια «παλιοκοινωνία».
6. Υποστηρίζουν πως η ελληνική κυβέρνηση «βάφει τα χέρια της με αίμα» ή πως «η πρώτη αιτία θανάτου παιδιών στον κόσμο το 2025 είναι το Ισραήλ» («Η Εφημερίδα των Συντακτών» 22/5).
7. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τη ριζοσπαστική προπαγάνδα το «Τείχος του Βερολίνου» ήταν… προστατευτικό και αντιφασιστικό (αφίσα εκδήλωσης της ΚΝΕ, 25/11/2019)
Η πνευματική και ψυχολογική δύναμη της προπαγάνδας είναι πολύ σημαντική. Πολλές φορές είναι πιο εύκολο να εξαπατήσει κάποιος τους ανθρώπους παρά να τους πείσει ότι έχουν εξαπατηθεί. Η παραδοχή του λάθους απαιτεί θάρρος και πνεύμα ευρείας δημοκρατικής αντίληψης. Οι ατομικές πεποιθήσεις δημιουργούν νοητικές παρωπίδες, οι οποίες ελέγχουν τις συναισθηματικές εκδηλώσεις και αποδυναμώνουν την ατομική θέληση. Αυτές οι παγιωμένες αντιλήψεις κτίζουν ένα στερεό κέλυφος, το οποίο συνήθως έχει σχέση και με οικογενειακούς παραδόσεις και προσκολλήσεις. Δεν είναι πάντοτε εύκολη η αναγνώριση ότι στη σύγχρονη εποχή έχουν ξεπεραστεί· η αλλαγή, αν και είναι φυσική διαδικασία που επιτρέπει στο παλιό να παραδίδει την ενέργεια στο καινούργιο, συχνά προκαλεί φόβο και ανασφάλεια. Συνήθως, ο κομματάνθρωπος είναι άκαμπτος και μονολιθικός, ακόμα και εάν αναγνωρίζει ότι χρειάζεται αλλαγή ή βελτίωση και πρέπει να σπάσει το σκληρό κέλυφος της ιδεοληψίας.
Κοινή ευθύνη πολιτών και πολιτικών κομμάτων είναι η προοπτική σύγκλισης με την ευρωπαϊκή οικονομία και την βιβλιοθηκοκεντρική παιδεία αυτογνωσίας, ώστε με δημιουργική πολιτική και εποικοδομητική κομματική νοοτροπία να αποφευχθούν στο μέλλον τα ίδια λάθη του παρελθόντος. Το κλειδί, η στρατηγική, για την κοινωνική ευημερία στο παρόν και το μέλλον, για τη δημιουργία μιας σύγχρονης, ευρωπαϊκής και δημοκρατικής Ελλάδας, είναι η ενίσχυση της πολιτικής μνήμης και της κριτικής ικανότητας, κυρίως όμως ο σεβασμός και η διακομματική τήρηση των κοινοβουλευτικών αξιών, μεθόδων και πρακτικών.
Τετάρτη, 28 Μαΐου 2025
Απο την περιφέρεια Ηπείρου
Παράταση για την υποβολή του 1ου αιτήματος
πληρωμής για τη Δράση 4.1.5
Η Δ/νση Αγροτικής Οικονομίας της Περιφέρειας Ηπείρου ανακοινώνει ότι δημοσιεύθηκε από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων η με αριθ.140513/28-05-2025 – 6η τροποποίηση της υπ. αριθμ. 427/2.3.2023 απόφασης με θέμα «Καθορισμός πλαισίου εφαρμογής της Δράσης 4.1.5 «Υλοποίηση επενδύσεων με στόχο την ανθεκτικότητα, τη βιωσιμότητα και την ψηφιακή οικονομική ανάκαμψη των γεωργικών εκμεταλλεύσεων», με τη οποία παρατείνεται η προθεσμία για την υποβολή του πρώτου αιτήματος πληρωμής:
– για τα επενδυτικά σχέδια που έχουν εγκριθεί πριν τις 5/7/2024, έως τις 8/7/2025,
– για τα επενδυτικά σχέδια που προβλέπουν την κατασκευή θερμοκηπίων, προσπελάσιμων τολ φυτικής παραγωγής, δικτυοκηπίων, πτηνοτροφείων, στάβλων, αμελκτηρίων και χώρων εξαγωγής προϊόντων μελισσοκομίας, ή περιλαμβάνουν διακριτή δαπάνη η οποία υπερβαίνει το 70% του συνολικού εγκεκριμένου προϋπολογισμού, έως τις 15/10/2025.
Ασφαλτόστρωση του κυκλικού κόμβου στη διασταύρωση της οδού Ε.Ο. Ιωαννίνων- Αντιρρίου με οδό Ιωαννίνων και Περιφερειακή Οδό
Την Κυριακή 1 Ιουνίου 2025 θα εκτελεστούν εργασίες ασφαλτόστρωσης στον ισόπεδο κόμβο στη διασταύρωση Ε.Ο. Ιωαννίνων- Αντιρρίου, οδού Ιωαννίνων και συνδετήριας περιφερειακής οδού πόλης.
Οι διερχόμενοι οδηγοί πρέπει να είναι προσεκτικοί , να ακολουθούν τις οδηγίες της Τροχαίας και των υπευθύνων του έργου, ώστε να διευκολύνονται οι εργασίες και να αποτραπούν ατυχήματα.
Απο το αστυνομικό δελτίο Ηπείρου
Συνελήφθη ανήλικος οδηγός αυτοκινήτου στα Ιωάννινα
Πραγματοποιούσε επικίνδυνους ελιγμούς μέσα στην πόληκατά τη διάρκεια της νύχτας, ενώ δεν σταμάτησε σε σήματα στάσης αστυνομικών
Συνελήφθη σήμερα (29-05-2025) πρώτες πρωινές ώρες στα Ιωάννινα από αστυνομικούς των Τμημάτων Τροχαίας και Άμεσης Δράσης Ιωαννίνων ανήλικος ημεδαπός, για επικίνδυνη οδήγηση, οδήγηση χωρίς σχετική άδεια ικανότητας και απείθεια.
Ειδικότερα, στο πλαίσιο αναζητήσεων, ύστερα από καταγγελία για όχημα που κινείται επικίνδυνα εντός της πόλης των Ιωαννίνων, οι αστυνομικοί εντόπισαν τον ανήλικο να οδηγεί Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, ο οποίος αγνόησε σήματα στάσης τους και εξακολούθησε να πραγματοποιεί αντικανονικούς και επικίνδυνους ελιγμούς.
Οι αστυνομικοί κατάφεραν τελικά να τον ακινητοποιήσουν και όπως διαπιστώθηκε, ο ανήλικος στερείται άδειας ικανότητας οδήγησης, ενώ η άδεια και οι πινακίδες κυκλοφορίας του οχήματος είχαν αφαιρεθεί πρόσφατα από το Τμήμα Τροχαίας Ιωαννίνων για επικίνδυνες τροχονομικές παραβάσεις.
Επιπλέον, για την ίδια υπόθεση κατηγορείται ο πατέρας του ανηλίκου για παραμέληση της εποπτείας του.
Ο ανήλικος, με τη δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος τουαπό το Τμήμα Τροχαίας Ιωαννίνων, θα οδηγηθεί στην Εισαγγελία ΠρωτοδικώνΙωαννίνων.
| ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ | |
| Σύλληψη για διατάραξη από κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος | Συνελήφθη χθες (28-05-2025) πριν τα μεσάνυχτα στα Ιωάννινα από αστυνομικούς του Αστυνομικού Τμήματος Ιωαννίνων ημεδαπός, υπεύθυνος καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος, όπου διαπιστώθηκε ότι γινόταν χρήση μουσικής, η ένταση της οποίας υπερέβαινε το επιτρεπόμενο όριο, διαταράσσοντας την κοινή ησυχία των περιοίκων. |
Δ.Α.Ο.Ε.: Εξαρθρώθηκε εγκληματική οργάνωση, τα μέλη της οποίας διέπρατταν κλοπές και διαρρήξεις οικιών σε περιοχές της Αττικής, της Ηπείρου καθώς και της Δυτικής Ελλάδας
Συνελήφθησαν -9- άτομα, μέλη της οργάνωσης, ανάμεσά τους και το αρχηγικό
Στη δικογραφία που σχηματίσθηκε περιλαμβάνονται επιπλέον -8- άτομα
Εξιχνιάστηκαν -32- περιπτώσεις διαρρήξεων οικιών, ενώ το παράνομο περιουσιακό όφελος της οργάνωσης εκτιμάται ότι υπερβαίνει τις-170.000- ευρώ
Κατασχέθηκαν, μεταξύ άλλων, πάνω από -18.000- ευρώ και -2.000- δολάρια,πλήθος κοσμημάτων, χρυσαφικών και μενταγιόν καθώς και διαρρηκτικά εργαλεία
Από τη Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος εξαρθρώθηκε εγκληματική οργάνωση, τα μέλη της οποίας διέπρατταν κλοπές και διαρρήξεις οικιών, σε περιοχές της Αττικής, της Ηπείρου καθώς και της Δυτικής Ελλάδας.
Για την αποδόμηση της οργάνωσης, πραγματοποιήθηκε, την Τετάρτη 28 Μαΐου 2025, σε περιοχές της Αττικής, οργανωμένη αστυνομική επιχείρηση της Υποδιεύθυνσης Καταπολέμησης Διακίνησης και Εμπορίας Ανθρώπων και Αγαθών, με τη συνδρομή και συνεργασία ειδικών αστυνομικών ομάδων της Υποδιεύθυνσης Ειδικών Επιχειρησιακών Δράσεων και Υπηρεσιών Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Αττικής, Αγρινίου, Πατρών, Άρτας και Αμφιλοχίας.
Συνολικά συνελήφθησαν -9- μέλη της οργάνωσης, μεταξύ των οποίων και το αρχηγικό, ενώ στη δικογραφία που σχηματίσθηκε για -κατά περίπτωση- εγκληματική οργάνωση, κλοπή και διακεκριμένες περιπτώσεις κλοπών, βία κατά υπαλλήλων και δικαστικών προσώπων καθώς και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες, περιλαμβάνονται ακόμη -8- άτομα.
Ειδικότερα, κατόπιν συνδυαστικής μελέτης, αξιολόγησης και αξιοποίησης στοιχείων που προέκυψαν στο πλαίσιο διερεύνησης καταγγελίας, καθώς και με χρήση ειδικών ανακριτικών τεχνικών,πιστοποιήθηκε η παράνομη δράση της εγκληματικής ομάδας.
Όπως προέκυψε από την έρευνα, οι κατηγορούμενοι, με διακριτούς ανά περίπτωση ρόλους, τουλάχιστον από τον Δεκέμβριο του 2023, συνέστησαν εγκληματική οργάνωση, επιχειρησιακά δομημένη, με διαρκή και ανθεκτική σε βάθος χρόνου δράση, με σκοπό τη διάπραξη κλοπών από οικίες, σε διάφορες περιοχές της Αττικής (Μαρούσι, Κηφισιά, Πεύκη, Ν. Ιωνία, Χολαργό, Χαλάνδρι, Χαϊδάρι, Παπάγου, Γλυφάδα, Κορωπί, Ν. Φιλαδέλφεια, Ψυχικό και Ελευσίνα), καθώς και σε Άρτα, Αγρίνιο, Πάτρα και Αμφιλοχία αποκομίζοντας παράνομο περιουσιακό όφελος.
Ως προς τον τρόπο δράσης τους, το αρχηγικό μέλος μαζί με -2- ακόμη μέλη αποτελούσαν τον κεντρικό πυρήνα της οργάνωσης, ενώ στη συνέχεια εντάχθηκαν και τα υπόλοιπα μέλη, τα οποία είχαν εναλλασσόμενους και διακριτούς ρόλους (κατόπτευση, διάρρηξη, επιτήρηση χώρων, οδηγός κ.λπ.), επιλέγοντας προσεκτικά τις υποψήφιες οικίες.
Για τη διάπραξη των κλοπών, βεβαιώνονταν ότι οι ένοικοι απουσίαζαν και αφού παραβίαζαν με κατσαβίδι ή άλλα εργαλεία μπαλκονόπορτες ή παράθυρα ερευνούσαν τους χώρους, αφαιρούσαν χρηματικά ποσά, κοσμήματα και τιμαλφή μεγάλης αξίας, τα οποία διοχέτευαν σε τρίτο άτομο, επιφορτισμένο με την περαιτέρω διάθεση των κλοπιμαίων στην παράνομη αγορά.
Μάλιστα, λάμβαναν ιδιαίτερα μέτρα προστασίας προκειμένου να μην αποκαλυφθεί η ταυτότητά τους, χρησιμοποιώντας «επιχειρησιακά» οχήματα και τηλέφωνα, ενώ κάλυπταν μερικώς και τα χαρακτηριστικά τους, ώστε να δυσχεραίνουν το έργο των Αρχών.
Τέλος, από την οικονομική έρευνα που διενεργήθηκε, προέκυψε ότι τα μέλη της οργάνωσης δε διέθεταν νόμιμη πηγή εισοδήματος και διέπρατταν τις κλοπές κατ’ επάγγελμα, επενδύοντας μέρος των εσόδων τους από τις εγκληματικές δραστηριότητες στην απόκτηση περιουσιακών στοιχείων, με σκοπό τη νομιμοποίησή τους, αλλά και τη γενικότερη ενίσχυση της υποδομής και της απόδοσης της οργάνωσης, όπως μέσω της αγοράς μεγάλης αξίας οχημάτων, τα οποία χρησιμοποιούσαν κατά περίπτωση και ως «επιχειρησιακά».
Συνολικά, από τις έρευνες που διενεργήθηκαν βρέθηκαν και κατασχέθηκαν:
- -4- οχήματα,
- -18.717,20- ευρώ και -2.205- δολάρια,
- -11- χρυσά νομίσματα,
- -10- ρολόγια και -7- δαχτυλίδια,
- -8- αλυσίδες και -2- σταυροί,
- -11- βραχιόλια, ζεύγος μανικετόκουμπων και -2- καρφίτσες,
- -4- μενταγιόν και -5- σκουλαρίκια
- -2- γυναικείες τσάντες,
- είδη ιματισμού,
- -20- κινητά τηλέφωνα,
- -9- κάρτες sim,
- Ζυγαριά ακριβείας,
- διαρρηκτικά εργαλεία (κατσαβίδια, σκάλα, γάντια, σφυρί, πένσα κ.α.),
- ζεύγος πινακίδων,
- ηλεκτροκίνητη παιδική μηχανή καθώς και
- διάφορα έγγραφα και χειρόγραφες σημειώσεις.
Μέχρι στιγμής έχουν εξιχνιαστεί -32- υποθέσεις διαρρήξεων οικιών σε Αττική, Άρτα, Πάτρα, Αγρίνιο και Αμφιλοχία, με το παράνομο οικονομικό όφελος να εκτιμάται ότι υπερβαίνει τις -170.000- ευρώ.
Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στην αρμόδια εισαγγελική Αρχή.
29η Μαΐου 1453. Εάλω η Πόλις
20210519
Ομιλία του Κωνσταντίνου ΙΑ’ Παλαιολόγου λίγο πριν από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης
Ὑμεῖς μέν, εὐγενέστατοι ἄρχοντες καὶ ἐκλαμπρότατοι δήμαρχοι καὶ στρατηγοὶ καὶ γενναιότατοι στρατιῶται καὶ πᾶς ὁ πιστὸς καὶ τίμιος λαός, καλῶς οἴδατε ὅτι ἔφθασεν ἡ ὥρα καὶ ὁ ἐχθρὸς τῆς πίστεως ἡμῶν βούλεται ἵνα μετὰ πάσης τέχνης καὶ μηχανῆς ἰσχυροτέρως στενοχωρήσῃ ἡμᾶς καὶ πόλεμον σφοδρὸν μετὰ συμπλοκῆς μεγάλης καὶ συρρήξεως ἐκ τῆς χέρσου καὶ θαλάσσης δώσῃ ἡμῖν μετὰ πάσης δυνάμεως, ἵνα, εἰ δυνατόν, ὡς ὄφις τὸν ἱὸν ἐκχύσῃ καὶ ὡς λέων ἀνήμερος καταπίῃ ἡμᾶς. Διὰ τοῦτο λέγω καὶ παρακαλῶ ὑμᾶς ἵνα στῆτε ἀνδρείως καὶ μετὰ γενναίας ψυχῆς, ὡς πάντοτε ἕως τοῦ νῦν ἐποιήσατε, κατὰ τῶν ἐχθρῶν τῆς πίστεως ἡμῶν. Παραδίδωμι δὲ ὑμῖν τὴν ἐκλαμπροτάτην καὶ περίφημον ταύτην πόλιν καὶ πατρίδα ἡμῶν καὶ βασιλεύουσαν τῶν πόλεων. Καλῶς οὖν οἴδατε, ἀδελφοί, ὅτι διὰ τέσσερα τινὰ ὀφείλεται κοινῶς ἐσμεν πάντες ἵνα προτιμήσωμεν ἀποθανεῖν μᾶλλον ἢ ζῆν, πρῶτον μὲν ὑπὲρ τῆς πίστεως ἡμῶν καὶ εὐσεβείας, δεύτερον δὲ ὑπὲρ πατρίδος, τρίτον ὑπὲρ τοῦ βασιλέως ὡς Χριστοῦ Κυρίου, καὶ τέταρτον ὑπὲρ συγγενῶν καὶ φίλων. Λοιπόν, ἀδελφοί, ἐὰν χρεῶσται ἐσμεν ὑπὲρ ἑνὸς ἐκ τῶν τεσσάρων ἀγωνίζεσθαι ἕως θανάτου πολλῷ μᾶλλον ὑπὲρ πάντων ἡμεῖς, ὡς βλέπετε προφανῶς, καὶ ἐκ πάντων μέλλομεν ζημιωθῆναι.
Ἐὰν διὰ τὰ ἐμὰ πλημμελήματα παραχωρήσῃ ὁ Θεὸς τὴν νίκην τοῖς ἀσεβέσιν, ὑπὲρ τῆς πίστεως ἡμῶν τῆς ἁγίας, ἣν Χριστὸς ἐν τῷ οἰκείῳ αἵματι ἡμῖν ἐδωρήσατο, κινδυνεύομεν, ὃ ἐστι κεφάλαιον πάντων. Καὶ ἐὰν τὸν κόσμον ὄλον κερδίσῃ τις καὶ τὴν ψυχὴν ζημιωθῇ, τί τὸ ὄφελος; Δεύτερον πατρίδα περίφημον τοιούτως ὑστερούμεθα καὶ τὴν ἐλευθερίαν ἡμῶν. Τρίτον βασιλείαν τήν ποτε μὲν περιφανῆ, νῦν δὲ τεταπεινωμένην καὶ ἐξουθενωμένην ἀπωλέσαμεν, καὶ ὑπὸ τοῦ τυράννου καὶ ἀσεβοῦς ἄρχεται. Τέταρτον δὲ καὶ φιλτάτων τέκνων καὶ συμβίων καὶ συγγενῶν ὑστερούμεθα. Αὐτὸς δὲ ὁ ἀλιτήριος ὁ ἀμηρᾶς πεντήκοντα καὶ ἑπτὰ ἡμέρας ἄγει σήμερον ἀφ᾿ οὗ ἡμᾶς ἐλθὼν ἀπέκλεισεν καὶ μετὰ πάσης μηχανῆς καὶ ἰσχύος καθ᾿ ἡμέραν τὲ καὶ νύκτα οὐκ ἐπαύσατο πολιορκὼν ἡμᾶς καὶ χάριτι τοῦ παντεπόπτου Χριστοῦ Κυρίου ἡμῶν ἐκ τῶν τειχῶν μετὰ αἰσχύνης ἄχρι τοῦ νῦν πολλάκις κακῶς ἀπεπέμφθη. Τὰ νῦν δὲ πάλιν, ἀδελφοί, μὴ δειλιάσητε, ἐὰν καὶ τοῖχος μακρόθεν ὀλίγον ἐκ τῶν κρότων καὶ τῶν πτωμάτων τῶν ἑλεπόλεων ἔπεσε, διότι, ὡς ὑμεῖς θεωρεῖτε, κατὰ τὸ δυνατὸν ἐδιορθώσαμεν πάλιν αὐτό. Ἡμεῖς πάσαν τὴν ἐλπίδα εἰς τὴν ἄμαχον δόξαν τοῦ Θεοῦ ἀνεθέμεθα, οὗτοι ἐν ἅρμασι καὶ οὗτοι ἐν ἵπποις καὶ δυνάμει καὶ πλήθει, ἡμεῖς δὲ ἐν ὀνόματι Κυρίου τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν πεποίθαμεν, δεύτερον δὲ καὶ ἐν ταῖς ἡμετέραις χερσὶ καὶ ῥωμαλαιότητι, ἣν ἐδωρήσατο ἡμῖν ἡ θεία δύναμις. Γνωρίζω δὲ ὅτι αὕτη ἡ μυριαρίθμητος ἀγέλη τῶν ἀσεβῶν, καθῶς ἡ αὐτῶν συνήθεια, ἐλεύσονται καθ᾿ ἡμῶν μετὰ βαναύσου καὶ ἐπηρμένης ὀφρύος καὶ θάρσους πολλοῦ καὶ βίας, ἵνα διὰ τὴν ὀλιγότητα ἡμῶν θλίψωσι καὶ ἐκ τοῦ κόπου στενοχωρήσωσι, καὶ μετὰ φωνῶν μεγάλων καὶ ἀλαλαγμῶν ἀναριθμήτων, ἵνα ἡμᾶς φοβήσωσι. Τὰς τοιαύτας αὐτῶν φλυαρίας καλῶς οἴδατε, καὶ οὐ χρὴ λέγειν περὶ τούτων. Καὶ ὥρα ὀλίγοι τοιαῦτα ποιήσωσι, καὶ ἀναριθμήτους πέτρας καὶ ἕτερα βέλη καὶ ἐλεβολίσκους, ὡσεὶ ἄμμον θαλασσῶν ἄνωθεν ἡμῶν πτήσουσι, δι᾿ ὧν, ἐλπίζω γάρ, οὐ βλάψωσι, διότι ὑμᾶς θεωρῶ καὶ λίαν ἀγάλλομαι καὶ τοιαύταις ἐλπίσι τὸν λογισμὸν τρέφομαι, ὅτι εἰ καὶ ὀλίγοι πάνυ ἐσμέν, ἀλλὰ πάντες ἐπιδέξιοι καὶ ἐπιτήδειοι ῥωμαλέοι τὲ καὶ ἰσχυροὶ καὶ μεγαλήτορες καὶ καλῶς προπαρασκευασμένοι ὑπάρχετε. Ταῖς ἀσπίσιν ὑμῶν καλῶς τὴν κεφαλὴν σκέπεσθε ἐπὶ τῇ συμπλοκῇ καὶ συρρήξει. Ἡ δεξιὰ ὑμῶν ἣ τὴν ρομφαίαν ἔχουσα μακρὰν ἔστω πάντοτε. Αἱ περικεφαλαῖαι ὑμῶν καὶ οἱ θώρακες καὶ οἱ σιδηροὶ ἱματισμοὶ λίαν εἰσὶν ἱκανοὶ ἅμα καὶ τοῖς λοιποῖς ὅπλοις, καὶ ἐν τῇ συμπλοκῇ ἔσονται πάνυ ὠφέλιμα, ἃ οἱ ἐναντίοι οὐ χρῶνται, ἀλλ᾿ οὔτε κέκτηνται.
Καὶ ὑμεῖς ἔσωθεν τῶν τειχῶν ὑπάρχετε σκεπόμενοι, οἱ δὲ ἀσκεπεῖς μετὰ κόπου ἔρχονται. Διό, ὢ συστρατιῶται γίγνεσθε ἕτοιμοι καὶ στερεοὶ καὶ μεγαλόψυχοι διὰ τοὺς οἰκτιρμοὺς τοῦ Θεοῦ. Μιμηθῆτε τούς ποτε τῶν Καρχηδονίων ὀλίγους ἐλέφαντας, πῶς τοσούτον πλῆθος ἵππων Ῥωμαίων τῇ φωνῇ καὶ θέα ἐδίωξαν, καὶ ἐὰν ζῷον ἄλογον ἐδίωξε πόσον μᾶλλον ἡμεῖς ἡ τῶν ζῴων καὶ ἀλόγων ὑπάρχοντες κύριοι, καὶ οἱ καθ᾿ ἡμῶν ἐρχόμενοι ἵνα παράταξιν μεθ᾿ ἡμῶν ποιήσωσιν ὡς ζῶα ἄλογα καὶ χείρονές εἰσιν. Οἱ πέλται ὑμῶν καὶ ῥομφαῖοι καὶ τὰ τόξα καὶ ἀκόντια πρὸς αὐτοὺς πεμπέτωσαν παρ᾿ ἡμῶν. Καὶ οὕτως λογίσθητε ὡς ἐπὶ ἀγρίων χοίρων καὶ πληθὺν κυνήγιον, ἵνα γνώσωσιν οἱ ἀσεβεῖς ὅτι οὐ μετὰ ἀλόγων ζῴων ὡς αὐτοί, παράταξιν ἔχουσιν, ἀλλὰ μετὰ κυρίων καὶ αὐθεντῶν αὐτῶν καὶ ἀπογόνων Ἑλλήνων καὶ Ῥωμαίων. Οἴδατε καλῶς ὅτι ὁ δυσσεβὴς αὐτὸς ὁ ἀμηρᾶς καὶ ἐχθρὸς τῆς ἁγίας ἠμῶν πίστεως χωρὶς εὔλογον αἰτίας τινὸς τὴν ἀγάπην ἣν εἴχομεν ἔλυσεν, καὶ τοὺς ὅρκους αὐτοῦ τοὺς πολλοὺς ἠθέτησεν ἀντ᾿ οὐδενὸς λογιζόμενος καὶ ἐλθῶν αἰφνιδίως φρούριον ἐποίησεν ἐπὶ τὸ στενὸν τοῦ Ἀσωμάτου, ἵνα καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν δύνηται βλάπτειν ἡμᾶς. Τοὺς ἀγροὺς ἡμῶν καὶ κήπους καὶ παραδείσους καὶ οἴκους πυριαλώτους ἐποίησε, τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν τοὺς Χριστιανοὺς ὅσους εὗρεν, ἐθανάτωσε καὶ ἠχμαλώτευσε, τὴν φιλίαν ἡμῶν ἔλυσεν. Τοὺς δὲ τοῦ Γαλατά, ἐφιλίωσε, καὶ αὐτοὶ χαίρονται, μὴ εἰδότες καὶ αὐτοὶ οἱ ταλαίπωροι τὸν τοῦ γεωργοῦ παιδὸς μύθον, τοῦ ἐψήνοντος τοὺς κοχλίας καὶ εἰπόντος. Ὢ ἀνόητα ζῶα, καὶ τὰ ἑξῆς.
Ἐλθὼν οὖν ἀδελφοί, ἡμᾶς ἀπέκλεισε, καὶ καθ᾿ ἑκάστην τὸ ἀχανὲς αὐτοῦ στόμα χάσκων, πῶς εὓρη καιρὸν ἐπιτήδειον ἵνα καταπίῃ ἡμᾶς καὶ τὴν πόλιν ταύτην, ἣν ἀνήγειρεν ὁ τρισμακάριστος ἐκεῖνος καὶ τῇ πανάγνῳ δεσποίνῃ ἡμῶν θεοτόκῳ καὶ ἀειπαρθένω Μαρία ἀφιέρωσεν καὶ ἐχαρίσατο τοῦ κυρίαν εἶναι καὶ βοηθὸν καὶ σκέπην τῇ ἡμετέρᾳ πατρίδι καὶ καταφύγιον τῶν Χριστιανῶν, ἐλπίδα καὶ χαρὰν πάντων τῶν Ἑλλήνων τὸ καύχημα πάσι τοῖς ὦσιν ὑπὸ τὴν τοῦ ἡλίου ἀνατολήν. Καὶ οὗτος ὁ ἀσεβέστατος τήν ποτε περιφανῆ καὶ ὀμφακλίζουσαν ὡς ῥόδον τοῦ ἀγροῦ βούλεται ποιῆσαι ὑπ᾿ αὐτόν. Ἣ ἐδούλωσε σχεδόν, δύναμαι εἰπεῖν, πάσαν τὴν ὑφ᾿ ἥλιον καὶ ὑπέταξεν ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτῆς Πόντον καὶ Ἀρμενίαν, Περσίαν καὶ Παμφλαγονίαν, Ἀμαζόνας καὶ Καππαδοκίαν, Γαλατίαν καὶ Μηδίαν Κολχοὺς καὶ Ἴβηρας, Βοσποριανοὺς καὶ Ἀλβάνους Συρίαν καὶ Κιλικίαν καὶ Μεσοποταμίαν, Φοινίκην, Βακτριανοὺς καὶ Σκύθας, Μακεδονίαν καὶ Θετταλίαν, Ἑλλάδα, Βοιωτία, Λοκροὺς καὶ Αἰτωλούς, Ἀκαρνανίαν, Ἀχαΐαν καὶ Πελοπόννησον, Ἤπειρον καὶ τὸ Ἰλλυρικὸν Λύχνιτας κατὰ τὸ Ἀνδριατικόν, Ἰταλίαν, Τουσκίνους, Κέλτους καὶ Κελτογαλάτας, Ἰβηρίαν τὲ καὶ ἕως τῶν Γαδείρων, Λιβύαν καὶ Μαυρητανίαν καὶ Μαυρουσίαν, Αἰθιοπίαν, Βελέδας, Σκούδην, Νουμιδίαν καὶ Ἀφρικὴν καὶ Αἴγυπτον αὐτὸς τὰ νῦν βούλεται δουλῶσαι καὶ τὴν κυριεύουσαν τῶν πόλεων, ζυγῶ ὑποβαλεῖν καὶ δουλεία καὶ τὰς ἁγίας ἐκκλησίας ἡμῶν, ἔνθα ἐπροσκυνεῖτο ἡ Ἁγία Τριὰς καὶ ἐδοξολογεῖτο τὸ πανάγιον, καὶ ὅπου οἱ ἄγγελοι ἠκούοντο ὑμνεῖν τὸ θεῖον καὶ τὴν ἔνσαρκον τοῦ Θεοῦ Λόγου οἰκονομίαν, βούλεται ποιῆσαι προσκύνημα τῆς αὐτοῦ βλασφημίας καὶ τοῦ φληναφοῦ ψευδοπροφήτου Μωάμεθ, καὶ κατοικητήριον ἀλόγων καὶ καμήλων. Λοιπὸν ἀδελφοὶ καὶ συστρατιῶται, κατὰ νοῦν ἐνθυμηθῆτε ἵνα τὸ μνημόσυνον ὑμῶν καὶ ἡ μνήμη καὶ ἡ φήμη καὶ ἡ ἐλευθερία αἰωνίως γενήσηται.
Έκρινα σκόπιμο να υπενθυμίσω στους απανταχού της γης πατριώτες συνέλληνες, και όχι μόνο, την ομιλία του Αὐτοκράτορα Κωνσταντίνου ΙΑ’ Παλαιολόγου πριν τὴν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως, μετά από 568 χρόνια που εκφωνήθηκε, για να πάρουμε όλοι μας τα κατάλληλα μηνύματα πατριωτισμού και ορθοδόξου πίστεως. Πονηροί και ύποπτοι οι καιροί. Πολλά φαίνεται ότι κυοφορούνται στον κόσμο. Θα έχουν σχέση με την πατρίδα μας;; Εύλογο ερώτημα. Η μικρή σε έκταση (γεωγραφικά) Ελλάδα κατέχει σημαντική γεωπολιτική θέση. Οι προφητείες, οι μύθοι και οι παραδόσεις μιλούν για πολλά και φοβερά επερχόμενα γεγονότα. Είναι βέβαιο ότι οι προφητείες θα επαληθευτούν, θα γίνουν πραγματικότητα.
Πότε;;. Ο Θεός μόνο γνωρίζει.
Εμείς ας είμαστε έτοιμοι…
Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός
Πηγή: Ἀπὸ τὸ Χρονικὸν τοῦ Μεγάλου Λογοθέτη Γεωργίου Σφραντζῆ ἢ Φραντζῆ
Ἐκδοθὲν ἐν Κερκύρᾳ ἐν ἔτει 1477
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 