ΝΕΑ ΚΑΤΟΨΗ
Πόσες ακόμη εξαγγελίες για την ανάπτυξη της ελληνικής περιφέρειας να ακούσουν από την Πολιτεία οι κάτοικοι (οι λιγοστοί πλέον που έχουν απομείνει), αφού μέχρι σήμερα, διαχρονικά, δεν έχει γίνει απολύτως τίποτε προς αυτή την κατεύθυνση;
Αντίθετα, χρόνο με το χρόνο η ύπαιθρος – και κυρίως η ορεινή – σβήνει, καθώς ο πληθυσμός έχει συρρικνωθεί δραματικά και τα περισσότερα χωριά δεν κινδυνεύουν, αλλά έχουν ήδη μετατραπεί σε «φαντάσματα»!
Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα απομακρυσμένα και ακριτικά χωριά της Θεσπρωτίας, αλλά και της Ηπείρου (ίδια περίπου είναι η κατάσταση και σε άλλες περιοχές της χώρας), πολλά από τα οποία τον χειμώνα δεν έχουν ούτε έναν μόνιμο κάτοικο!
Και πώς να μείνουν οι κάτοικοι, όταν με τις υπάρχουσες συνθήκες δεν πληρούνται ούτε καν οι βασικές ανάγκες! Όχι μόνο έκλεισαν σχολεία, υπηρεσίες, αγροτικά ιατρεία, αλλά πλέον τύχη θα είναι να βρει κανείς ανοιχτό ακόμη κι ένα καφενείο! Όλα αυτά καθιστούν την ζωή στα ορεινά χωριά πρακτικά αδύνατη!
Και φυσικά δεν… σώζεται η κατάσταση με την επιστροφή αποδήμων για λίγες μέρες το Πάσχα ή τον Δεκαπενταύγουστο! Χρειάζονται ουσιαστικά και μόνιμα μέτρα, για τα οποία οι ακρίτες έχουν κρούσει το καμπανάκι εδώ και πολλά χρόνια!
Ούτε με τον αναπτυξιακό νόμο της Πολιτείας για τις παραμεθόριες περιοχές, αφού ποιος θα πάρει το ρίσκο να επενδύσει σε έρημα χωριά.
Ο πρωτογενής τομέας είναι ο μόνος που μπορεί – και υπό προϋποθέσεις – να φέρει κάποια ανάπτυξη. Αλλά για να μπορέσει κι αυτός να ευδοκιμήσει, θα πρέπει πρώτα να εξασφαλιστούν βασικές υποδομές και κίνητρα, για να επιστρέψουν νέοι άνθρωποι στα χωριά.
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 
