Archive for Απρίλιος, 2025
ΟΙ ΤΡΑΚΟΣΙΟΙ ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ
Του Γιώργου Τσώμου
Ανθίζουν αυθαίρετα σαν μανουσάκια και σαν κρίνα. Πάνω στις ραχούλες σε χειραψία με τα σύννεφα, καβάλα στο τρακτέρ, στις ποταμούλες τσαπί και μποστάνι. Στα καφενεία να βροντοχτυπάν τα ζάρια στο πλακωτό, τη ντάμα σπαθί στη δηλωτή. Ορειχάλκινοι Απόλλωνες και Ερμείς. Παλικάρια που παλεύουν και μοχθούν, για την ελάχιστη γενναιοδωρία μιας γης, από τις πλέον καταφρονεμένες. Στη μια αυλακιά το νερό, στην άλλη κλωνάρι ο ιδρώτας, μέχρι να δέσει η ντομάτα, να γίνει μπάλες το τριφύλλι, να κοπεί το τιμολόγιο, το ακάλυπτο παπατζιλίκι των εμπόρων.
Απέναντι και μακριά από τις άυλες λαγνείες, τα τζάμπα τρικολόρ σενάρια των μεγαλουπόλεων. Πιγκωμένοι με τα ταξίδια. Είναι και ‘κείνα τα χαμένα βλέμματα των φευγάτων φίλων και χωριανών στις επιστροφές την Πασχαλιά και ακόμη πιο πολύ τον Δεκαπενταύγουστο Στη χειραψία τι γίνεται και τι φτιάνεις απαντάνε με ένα κρύο υπομειδίαμα, μ’ ένα ψίθυρο: Αθήνα, σε μια εταιρεία, παίζεται κάτι, συζήτηση να γίνεται, χαμπέρι κανένα. Άσε καλύτερα. Αντί το λούσιμο να είναι Μαραθώνα με δυο ξεβγάλματα πάλμολιβ για λιπαρά, χίλιες φορές η αγκαλιά του άχραντου Ήλιου, το χάδι του νοτιά, του ματωμένου δειλινού η νοσταλγία. Με την καρδερίνα στην γκορτζιά, τον κορυδαλλό στα οργωμένα, το αηδόνι στο Γράβο. Ψάξε του τη μελωδία στα Ηρώδεια και τα Βούπερταλ χάλε, με Μαντόνες και πριμαντόνες. Ο ρυθμός για χρόνια, Χέβυ μέταλ Ηπειρώτικος. Αλλά σαν κλείσει η μέρα τα τεφτέργια, η νύχτα έρχεται, σέρνοντας τ’ αγκομαχητά της. Και οι νύμφες δεν πρόκειται να φανούν. Έτσι το σώμα που πότισε γενναιόδωρα την ξεραΐλα με ιδρώτα και προσδοκία, αρχίζει να λαμπαδιάζει, διψασμένο το ίδιο, από όλες εκείνες τις επιθυμίες που το κάνουν να αιμορραγεί.
Διότι σε ποιο κλίβανο, όλη αυτή η νιότη, θα κάνει παρανάλωμα τις φλογερές ορέξεις που απ’ τους κροτάφους μέχρι τις πατούσες, δημιουργούν πύρινα μέτωπα; Πουθενά. Όχι ακριβώς, διότι εμφανίζεται εκεί το δαιμόνιο του εμπειροτέχνη Νεοέλληνα σκηνοθέτη, να στήσει σκηνικά διδάγματα πρόκληση και υπόκλιση για το ίδιο το Χόλυγουντ. Ινδουιστικούς ναούς αποτέφρωσης της κατάθλιψης, με παραλλαγές αρχαίο δράμα, έως θέατρο του παραλόγου Βιτόριο ντε Σίκα και Εμίρ Κουστουρίτσα για γέλια και για δράματα. Κάποιες χαραμάδες προς τη φωτισμένη νύχτα, κάτι παλιό μπερντέδες πάρκιγκ, για ολοκαίνουργιους κινητήρες, με καμένες τσιμούχες και διαρροή λαδιών.
Σ’ ένα τυχαίο πρατήριο, σαν μικρό σκαλίδι στην Εθνική οδό, έχει στήσει το ιερό τέμενος και διακονεί κάθε βράδυ ο μοναδικός Λεωνίδας. Για εγγυημένο ολονύχτιο χάος. Μπροστά οι αντλίες της AVIN πετρόλιουμ και μέσα στο βαρ το εμπάτε αγόρια στο χορό για μια υγιή συναισθηματική απονεύρωση εκατό οκτανίων, από την πετρελαιοκηλίδα μιας άπατης λεβεντοσύνης.
Η πίσω πλευρά του σκηνικού, αλουμινοκατασκευή τζαμλίκι, με προοπτική το ποτάμι. Γαλήνιος, αδιάφορος, βαριεστημένος, ο Καλαμάς γίνεται ακούσια ο Γάγγης της μετενσάρκωσης, για την στάχτη μιας υπέροχης νιότης-φτηνοδουλειάς.
Η παντοκράτειρα της απόγνωσης Παγώνα, ψηλή εποπτεία στο τελωνείο θλίψεων, θριάμβων και ψυχικής σπατάλης. Ορχηστικές καταγγελίες του έρωτα και ξανά του έρωτα, ο οποίος πεισματικά αρνείται να φανεί, να καταδεχτεί. Όλο το παράξενο κουβάρι, σε χείμαρρους Τζόνυ, ρετσίνας, κόκα κόλας, πάνω στο δισκάκι του Λεωνίδα Αλε-ρετούρ.
Οι ξανθιές ιέρειες της λαγνείας, εκπεσόντες άγγελοι του Σοσιαλισμού, σε κοινωνική προσφορά αγροτικών αναγκών και ψυχικής αναστύλωσης, κολλάνε τα βαριά- ανθυγιεινά πολιπολιτισμικά ένσημα, δυστυχώς αλλού. Έτσι ο πετρελαϊκός αιθέρας, δεν μετουσιώνεται σε θεία μετάληψη και ο Ιερός Λόχος με τις αμαρτωλές προθέσεις, αποδέχονται μιαν ακόμη ήττα.
Χωμένος και χαμένος στην αιθαλομίχλη, σκεφτόμουν πόσες λυγερές και σήμερα θα κάνουν την αναμονή υπομονή, τις επιθυμίες πουπουλένιο μαξιλάρι, για καρτέρι και καρτερεί. Πόσοι άγγελοι με νεκρωμένες τις αισθήσεις θα πολιορκήσουν τα φαρμακεία, για ένα χημικό ταξίδι στην παραίσθηση, τη στιγμιαία άνοδο και τη δια βίου κατάρρευση. Πόσες γυναίκες στη μέγιστη χυμώδη ανθοφορία και καρποφορία δεν θα γνωρίσουν τη αγκαλιά και το τραγούδι του θεριστή. Ο φόβος μη χαθεί και ο τρύγος, με το γρήγορο πέρασμα από τη λάμψη του Ιούνη στη χλομάδα του Σεπτέμβρη, δημιουργεί ρυτίδες αγωνίας. Άλλη μια γύρα Λεωνίδα και βάλε λίγο Δεροπολίτισσα. Το χάραμα και ενώ η αυγή έχει μουσκέψει τα πλατανόφυλλα με τα πρώτα της δάκρυα, βγαίνει σιγά σιγά ο επιτάφιος, τρεκλίζοντας. Άκλαυτος.
Υ.Γ.: Το κείμενο είναι αφιερωμένο στον Πωλ Μαντέλο, που γνωρίσαμε την άλλη μέρα. Ένα μασίφ Ηπειρώτη, πατριώτη, ευγενή. Τότε που η διπλανή Γερμανία ήταν θρήνος αυτός πέρασε τον Ατλαντικό, αβρόχοις ποσίν. Στην πλέον κανιβαλική παγκόσμια οικονομική αρένα, έγραψε τη δική του ιστορία δημιουργώντας, προκοπής, οικοδομικές επιχειρήσεις ονείρων. Αυτοί οι άνθρωποι έπρεπε να διδάσκουν τα παιδιά μας και να διοικούν και όχι κάποιοι νικημένοι, προσκυνημένοι γραφειοκράτες, που αφού χόρτασαν από τους φόρους απέκτησαν μαζί με τη χοληστερίνη και όραμα. Αυτοί που όσο να τους πληγώνει η πατρίδα, δεν θα υποστείλουν ποτέ τη σημαία της, από την ψηλότερη βουνοκορφή της καρδιάς τους.
Φιλιάτες, Ιστορικά & Λαογραφικά στοιχεία 2
Άλλα στοιχεία για τα αρχαία χρόνια: Οι Θεσπρωτοί, ήταν λαός κυρίως κτηνοτροφικός. Οι αρχαίοι συγγραφείς Ψευδό-Σκύλακας και Ψευδό-Σκύμνος, αναφέρουν στα τέλη του 5ου και τις αρχές του 4ου π.Χ. αι. οι Θεσπρωτοί, όπως και όλα τα ηπειρω- τικά φύλα ζούσαν «κατά κώμας». Οι ημιμόνιμοι κτηνοτροφικοί οικισμοί αποτελού- νταν από λίγες καλύβες σε λοφώδεις περιοχές κοντά σε πηγές, οι μόνιμοι γεωργοκτη- νοτροφικοί ατείχιστοι οικισμοί ήταν χτισμένοι σε γήλοφους στις πεδιάδες.
Γύρω στο 350 π. Χ. χτίστηκαν οι πρώτες οχυρωμένες ακροπόλεις και τα χωριά άρχισαν να συνενώνονται σε πόλεις. Τα τείχη κατασκευάζονται με τον πολυγωνι- κό τρόπο δόμησης, η δε οργάνωση των πόλεων- επηρεασμένη από τις πόλεις των αποίκων- γίνεται με το ιπποδάμειο σύστημα.
Οι Θεσπρωτοί κατήργησαν νωρίς την βασιλεία. Επικεφαλής του κοινού τους ήταν ο «προστάτης», άρχοντας με ετήσια θητεία. Ο θεσμός των «προστατών», θεωρείται πως ήταν ίδιος με το θεσμό των εφόρων της Σπάρτης.
Γύρω στα 500π Χ. οι Μολοσσοί, το ισχυρότερο τότε ηπειρωτικό φύλο- ανέλαβαν την ηγεμονία της Ηπείρου και ίδρυσαν το σπουδαιότερο ηπειρωτικό κράτος. Αυτή την περίοδο από τα ηπειρωτικά φύλα μόνο οι Μολοσσοί είχαν βασιλεία.
Κατά την παράδοση οι βασιλιάδες τους κατάγονταν από ήρωες του Τρωικού πο- λέμου, συγκεκριμένα τον γιο του Αχιλλέα και της Δηιδάμειας Νεοπτόλεμο, ο οποί- ος, μετά την καταστροφή της Τροίας, ήρθε στην Ήπειρο και έγινε ο ιδρυτής της δυναστείας των Αιακιδών.
Πρώτος βασιλιάς των Μολοσσών ήταν ο Άδμητος. Ο Θουκυδίδη γράφει πως ο Άδμητος φιλοξένησε τον Θεμιστοκλή (470 π. Χ.) μετά την φυγή του από την Αθήνα.
Τον Άδμητο διαδέχτηκε ο Θαρρύπας, ο οποίος, δημιούργησε ισχυρούς δεσμούς με τους Αθηναίους κι έφερε τον αθηναϊκό πολιτισμό στην Ήπειρο.
Μετά τον Θαρρύπα στον θρόνο ανέβηκε ο γιος του Αλκέτας. Τον Αλκέτα διαδέ- χτηκε ο γιος του Νεοπτόλεμος και μετά τον θάνατό του ο νεότερος γιος του Αλ- κέτα, ο Αρρύβας, ο οποίος νυμφεύτηκε την κόρη του Νεοπτόλεμου και ανιψιά της Τρωάδας. Ο βασιλιάς της Μακεδονίας Φίλιππος Β΄ παντρεύτηκε την Ολυμπιάδα,
αδερφή της Τρωάδας- καρπός αυτού του γάμου ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος. Σπουδαιότερος βασιλιάς της αρχαίας Ηπείρου ήταν ο μεγάλος στρατηγός Πύρ-
ρος (318-272 π. Χ.). Επέκτεινε το κράτος της Ηπείρου από τον Αώο ποταμό μέχρι τον Αμβρακικό και επιχείρησε την κοσμοϊστορική εκστρατεία στην Ιταλία, για να προστατεύσει τις ελληνικές πόλεις από τους Ρωμαίους.
Μετά το θάνατο του Πύρρου, το Κράτος της Ηπείρου άρχισε να εξασθενεί. Τε- λευταία βασίλισσα των Μολοσσών ήταν η Δηιάνειρα- δολοφονήθηκε το 234 π. Χ. Το κοινό των Ηπειρωτών: Μετά τη δολοφονία της Δηιάνειρας, εγκαθιδρύθηκε σε όλη την Ήπειρο δημοκρατικό πολίτευμα- κοινό, «ΚΟΙΝΟΝ ΤΑΝ ΑΠΕΙΡΩΤΑΝ». Όπως αναφέρει η αρχαιολόγος Καλλιόπη Πρέκα, έδρα του κοινού των Ηπειρω-
τών- σε κάποιες περιόδους- ήταν τα Γίτανα και η Φοινίκη της Χαονίας.
Με την ίδρυση του «Κοινού» καθιερώθηκε για όλους όσοι κατοικούσαν αυτή τη χώρα το όνομα «Απειρώτης».
Οι Ηπειρώτες μαζί με τους Μακεδόνες απέκρουσαν τους Γαλάτες και αγωνίστη- καν και εναντίον των Ρωμαίων.
Φιλιάτες, άλλες απόψεις για το τάγμα κλπ
ΑΝΑΡΤΗΣΕ: ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΩΛΗΣ
Έχω αντίθετη άποψη από πολλούς αλλά επειδή σέβομαι τις προσπάθειες του κόσμου για να παραμείνει το τάγμα δεν θέλω να πω περισσότερα αυτό όμως που θέλω να τονίσω είναι ότι δυστυχώς το φιλιά τη πλέον προσφέρει πολύ ελάχιστα σε μια οικογένεια στρατιωτικού με αποτέλεσμα περισσότεροι από 50 μόνιμοι να πηγαινοέρχονται εκτός Φιλιατών καθημερινά δεν υπάρχει υποδομή για τίποτα οι δάσκαλοι μένουν εκτός Φιλιατών αρκετοί νοσοκομειακοί ιατροί αστυνομικοί πυροσβέστες το ίδιο υποβαθμισμένη σχολική εκπαίδευση φροντιστήρια για πανελλήνιες ξένες γλώσσες κλπ να μην μας κακοφαινετε όλοι κοιτάνε την πάρτι τους και εγώ που αφινω ένα σοβαρό χρηματικό ποσό στους επιχειρηματίες του δήμου το σκέπτομαι πολύ σοβαρά εάν θα συνεχίσω όταν με συμφέρει να κάνω αγορά από Γρεβενά Αγρίνιο γιατί να στηρίξω τον ντόπιο που ούτε τιμολόγιο δεν κόβει και τα εφόδια αισχος και δεν το εκτιμάνε η νοοτροπία είναι τέτοια που θα έχουμε μαρασμό ούτε δρόμο δεν έχουμε τι σημαίνει ανάπτυξη σημαίνει πρωτογενής τομέας δεν το γνωρίζουν γιατί πολύ απλά δεν ασχολήθηκαν δεν δούλεψαν όλοι θέλουν τα χρήματα του δημοσίου υποσχέσεις και όνειρα θερινής νυκτός η αλήθεια είναι σκληρή ο τόπος θα ρημάξει τυχεροί αυτοί που ούτε σπίτι δεν έχουν φτιάξει στο Φιλιάτες πόσο μάλλον στα απομακρυσμένα χωριά όλοι κοιτάνε την πάρτη τους και καλά κάνουν μην αγχονεσθε γιατί ότι περνάει το φιλιά τη σύντομα θα περάσει και η Ηγουμενίτσα και οι περισσότεροι θυμόμαστε τι ήταν η Ηγουμενίτσα και το φιλιά τη τότε όμως είχαν κόσμο τα χωριά των Φιλιατών τι κάνατε για να κρατήσετε τον κόσμο τίποτε και με τι προσόντα τίποτε όλοι όσοι ήθελαν να ασχοληθούν με τα κοινά δηλαδή να υπηρετήσουν τους δημότες και να λύσουν τα προβλήματα του τόπου και να προβλέψουν και τις μελλοντικές ανάγκες της κοινωνίας δεν έκαναν τίποτε ένα απλό παράδειγμα μπορούν να μείνουν 50 οικογένειες στρατιωτικών στο Φιλιάτες υπάρχουν σπίτια και πόσα θα υπάρχουν κατοικήσιμα και σύγχρονα και με μεγάλα παιδιά και όταν θα πρέπει για το παραμικρό να πηγαίνει Ηγουμενίτσα Ιωάννινα για αυτό μην στενοχωριεσθε η μοίρα δεν αλλάζει ευκολα
Αντώνης Μπέζας: Απαραίτητη η διατήρηση του Τάγματος Φιλιατών για γεωπολιτικούς λόγους
Την πλήρη αντίθεσή του στην κατάργηση του στρατοπέδου των Φιλιατών και την υποβάθμιση της στρατιωτικής παρουσίας στην ελληνοαλβανική μεθόριο εξέφρασε ο Αντώνης Μπέζας, αιτιολογώντας την αναγκαιότητα διατήρησης του Τάγματος με στρατηγικούς και γεωπολιτικούς όρους.
Στην παρέμβασή του, κατά την παρουσίαση του βιβλίου του δημοσιογράφου Γιώργου Χαρβαλιά «Γιαβόλ – Αίμα, Λήθη και Υποτέλεια», ο κ. Μπέζας υπογράμμισε ότι η Τουρκία, εκμεταλλευόμενη την κατάσταση στην Ουκρανία και την ευρύτερη αναταραχή στην περιοχή, έχει επεκτείνει σημαντικά την επιρροή της όχι μόνο στην Ανατολική Μεσόγειο, την Κύπρο και το Αιγαίο, αλλά και στα Βαλκάνια.
Συγκεκριμένα, ο κ. Μπέζας ανέφερε πως η Τουρκία έχει συνάψει συμφωνίες στρατιωτικής συνεργασίας με σειρά βαλκανικών χωρών, μεταξύ των οποίων και η Αλβανία, όπου διατηρεί μάλιστα και ναυτική βάση. Ως εκ τούτου, η κατάργηση στρατιωτικών εγκαταστάσεων, όπως αυτή του Τάγματος Φιλιατών, είναι σοβαρό λάθος καθώς μειώνει την ελληνική αποτρεπτική ισχύ σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη περιοχή. Πρόσθεσε ότι η Ελλάδα κινδυνεύει από μια «περικύκλωση» που γίνεται πλέον εμφανής, με την Τουρκία να ενισχύει διαρκώς τη στρατηγική της παρουσία στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, γεγονός που καθιστά απαραίτητη την ισχυρή στρατιωτική παρουσία στα σύνορα.
Επιπλέον, ο κ. Μπέζας επέκρινε έντονα τη στάση της Γερμανίας και γενικότερα των ευρωπαϊκών χωρών που επιλέγουν να παρουσιάζουν ως στρατηγικό αντίπαλο της Ευρώπης τη Ρωσία, αγνοώντας ότι για την Ελλάδα ο μοναδικός και πραγματικός κίνδυνος προέρχεται από την Τουρκία. Επισήμανε ότι η χώρα δεν πρέπει να σύρεται πίσω από συμφέροντα τρίτων, αλλά να αναπτύξει μια εθνικά ανεξάρτητη, πολυδιάστατη και καθαρά εθνοκεντρική εξωτερική πολιτική, που θα προασπίζεται αποκλειστικά τα ελληνικά συμφέροντα.
Καταλήγοντας, ο κ. Μπέζας απηύθυνε σαφή προειδοποίηση προς τους αρμόδιους φορείς, ιδίως προς το Υπουργείο Άμυνας, ζητώντας να επανεξετάσουν άμεσα τη στρατηγική που ακολουθούν στα ελληνοαλβανικά σύνορα και ειδικά στην περιοχή των Φιλιατών, τονίζοντας ότι σε μια περίοδο έντονης γεωπολιτικής αστάθειας, η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να αποδυναμώνει την άμυνά της στα σύνορα, αλλά πρέπει να διατηρεί και να ενισχύει τις στρατιωτικές της δομές στην περιοχή.
Αυτό είναι το Διοικητικό Συμβούλιο του Γ.Ν Φιλιατών
Θεσπρωτών Διαβούλευση
Ο Χρήστος Τσούρας είναι ο νέος Προέδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΓΝ ΚΥ ΦΙΛΙΑΤΩΝ.
Συγκρατήθηκε το Διοικητικό Συμβούλιο του ΓΝ ΚΥ ΦΙΛΙΑΤΩΝ, αρμοδιότητας 6ης Δ.Υ.ΠΕ. Πελοποννήσου, Ιονίων Νήσων, Ηπείρου και Δυτικής Ελλάδας .
Ορίστηκαν τα μέλη αυτού , ως εξής :
1. ΤΣΟΥΡΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, , πτυχιούχος Ιατρικής του UNIVERSITY OF MALTA FACULTY OF MEDICINE AND SURGERY, κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στην Διοίκηση Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου «Νεάπολις» της Κύπρου, Διοικητής στο ΓΝ-ΚΥ ΦΙΛΙΑΤΩΝ με παράταση θητείας, ως Προέδρος του Διοικητικού Συμβουλίου.
2.ΣΟΥΠΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Μιχαήλ, , Διαιτολόγος- Διατροφολόγος ως τακτικό μέλος, με αναπληρώτριά του την ΔΑΚΟΥΚΗ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ του Σπυρίδωνα,
3. ΦΩΤΙΑΔΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ του Στεφάνου, , Συνταξιούχος Τελωνειακός ως τακτικό μέλος, με αναπληρωτή του τον ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΘΕΟΦΑΝΗ του Ευάγγελου
4. ΠΕΤΣΙΝΗ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ του Κωνσταντίνου, , Επιμελήτρια Β’ Πνευμονολογίας ως τακτικό μέλος- εκπρόσωπος των ιατρών, με αναπληρώτριά της την ΣΤΡΑΤΟΥ ΣΟΦΙΑ του Νικολάου
5. ΚΑΙΣΑΡΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ του Νικολάου, υπάλληλος κατηγορίας ΔΕ κλάδου Διοικητικών Γραμματέων με βαθμό Α’ ως μοναδικό μέλος- εκπρόσωπος των εργαζομένων –πλην ιατρών δυνάμει της με αρ. Γ5/15000/2-10-2024 Πράξης Διοικητή
6. ΤΑΣΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Κωνσταντίνου, Ιατρός Ωτορινολαρυγγολόγος, Γραμματέας του Ιατρικού Συλλόγου Θεσπρωτίας ως τακτικό μέλος- εκπρόσωπος του Ιατρικού Συλλόγου, με αναπληρώτριά του την ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΗ του Νικολάου Ιατρό Πνευμονολόγο/ Φυματιολόγο, μέλος του ΔΣ του Συλλόγου
7. ΓΚΑΜΠΡΕΛΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Ευάγγελου, , Εντεταλμένος Σύμβουλος σε θέματα που αφορούν στην ιστορική περιοχή Σουλίου (υλοποίησης έργων και παρεμβάσεων) ως τακτικό μέλος- εκπρόσωπος της Περιφέρειας, με αναπληρωτή του τον ΠΑΠΑΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟ του Αχιλλέα. Αντιπεριφερειάρχη θεμάτων αλιείας και Ιχθυοκαλλιεργειών.
Ως προσωρινός Αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου ορίζεται ο ΣΟΥΠΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Μαρία Σπύρου
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 