ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

Γεια και χαρά βρε Τσαμαντά

Με τα κρύα, λαμπρά νερά σου

Με τις ψηλές βουνοκορφές

Και τα’ όμορφα παιδιά σου

Βγαίνοντας πάνω στον Αη Λιά

Σε εκείνη τη ραχούλα

Βλέπεις αγνάντια το χωριό

Σου καίγεται  η καρδούλα

Πάνε τα χρόνια τα παλιά

Που βόγκαγε του Τσαμαντά

Απ’ τον πολύ τον κόσμο

Νέους γερόντους και παιδιά

Που γέλαγαν και χόρευαν

Στ’ αλώνια τραγουδώντας

Ανέβαιναν κατέβαιναν

Επάνω από το βουνό μας

Κι εσείς που είστε ξενιτιά

Τον πόνο σας τον ξέρω

Αυτόν τον έζησα κι εγώ

Σαράντα χρόνια μαρασμό

Όσοι μπορείτε νάρχεστε

Για να σας βγαίν’ ο πόνος

Να βλέπεται του Τσαμαντά

Που έμειν’ έρημος μόνος

Μα τώρα εμένα μ έφερ’ ο Θεός

Εδώ στην πέτρα επάνω

Εδώ όπου γεννήθηκα

Και θέλω να πεθάνω

Να με πάνε εκεί στην εκκλησιά

Που σμίγουν τα ποτάμια

Που είν’ ο ίσκιος ο βαρύς

Με τα πολλά πλατάνια

Εικάζομαι τον Βάρβα μας

Με πλάκα από την Τσιέρα

Μα θέλεις νιούς και γέροντες

Να χαίρονται γιός & θυγατέρα

Να λένε τα τραγούδια μας

Που έχουν τραγουδήσει

Τόσες και τόσες οι γενιές

Που εδώ έχουνε ζήσει

Χρυσάνθη Οικονόμου-Πάντου

Τσαμαντάς Γενάρης του 2007