ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Χρόνια και χρόνια,

        το «πρέπει» υπηρετώ.

      Το «θέλω» ήταν νομίζω                           λιγάκι ξεχασμένο!

           Τώρα που ήρθαν 

       τα χιόνια στα μαλλιά,

            πιάνω το «θέλω»

     και τα ωραία περιμένω!

            Βρύση κλεισμένη,

      που δεν γνώριζα κι εγώ,

            άνοιξα στρόφιγγα 

    κι οι λέξεις ρέουν σαν νερό!

              Βοηθάει η ζωή

       κι οι εμπειρίες τελικά.

          Μου δίνουν δύναμη 

      να γράψω, να εκφραστώ!

              Και ό’ τι βλέπω,

          ό’ τι ακούω, ό’ τι ζω,

       πιάνω μολύβι και χαρτί

              και καταγράφω!

           Πλέκω και στίχους,

       μ’ ευαισθησία και ρυθμό,

       τ’ αποτυπώνω στο χαρτί,

             σαν τον ζωγράφο!

                Μια αγαλλίαση     

             αισθάνομαι μ’ αυτό, 

                με συντροφεύει  

       και γαλήνη μου προσφέρει!    

               Να τα μοιράζομαι  

                με όλους αγαπώ,

                 κι αυτό, νομίζω

           έμπνευση μου φέρνει!

          Τώρα, μολύβι και χαρτί,

       έγιναν της ζωής μου ταίρι

         και με τη φαντασία μου,

            πετώ σαν περιστέρι!

           Έτσι, περνώ ανώδυνα

          της μοναξιάς τις ώρες

         και ταξιδεύω με τον νου,

        σ’ όλες της γης τις χώρες!

          Μολύβι, συντροφάκι μου,

           χαρτί μου, θησαυρέ μου,

              δημιουργία με χαρά!

           Σ’ ευχαριστώ Θεέ μου!!!

           Ελένη Κύρκου-Σαφάκα