Φιλιατιώτικες αναμνήσεις του Πολ Μαντέλου

Ο ΑΡΗΣ Φιλιατών που ιδρύθηκε το 1932 έχει καταγράψει μια λαμπρή ιστορία όλα αυτά τα χρόνια. Λίγοι σήμερα την θυμούνται κι εμείς οι παλιότεροι πρέπει να την γράφουμε όποτε κι όπως μπορούμε, γιατί από την ιστορία μαθαίνομε όπως λένε και οι σοφοί. Ήτανε γύρω στο ’52 που είχε έρθει στο Φιλιάτι ο διεθνής παίκτης του Ολυμπιακού Θανάσης Μπέμπης- ο οποίος καταγότανε από του Τσαμαντά. Ήρθε να δει το σόϊ του- έμεναν πολλοί Τσαμαντιώτες και Μπεμπαίοι τότε στο Φιλιάτι. Ήρθε να δει και τους φίλους του και οπαδους του Ολυμπιακού- από τότε όλοι οι Φιλιατιώτες γίναμε φανατικοί Ολυμπιακοί. Ήταν ένα καλό κι αγαπητό παιδί ο Θανάσης και όλοι οι Φιλιαταίοι τον τιμούσανε και κάνανε τα πάντα να τον ευχαριστήσουνε, με γλέντια, με φαγοπότια που άφησαν εποχή. Τα απογεύματα στο γήπεδο έδινε μαθήματα στον ΑΡΗ. Επίσης έγιναν διάφοροι φιλικοί αγώνες με το Τάγμα Φιλιατών, την Ηγουμενίτσα- κλείστηκε κι ένας αγώνας με την Κέρκυρα.
Ο ΑΡΗΣ είχε μια τρομερή ομάδα τότε από Φιλιαταίους ποδοσφαιριστές Θόδωρο Καραγιάννη, Πέτρο Γούλα, Φίλιππα Καλέση, Άνδρέα Νίνα (Ντρίκο Μαλλί), Κώστα Φιλήμονα, Γιώργο Δογορίτη, Λάζο Δήμο, Νίκο Μακρή, Μιχάλη Σωτηρίου, Τέλη Τσέλα- τερματοφύλακα, Τάκουλα Μητροχρόνη και άλλους που τους ξεχνάω.
Πήγα κι εγώ στον αγώνα με την Κέρκυρα που άφησε ιστορία και γράφω οτι θυμάμαι:
Το Σάββατο το απόγευμα, καμιά σαρανταριά Φιλιατιώτες πήγαμε με την βενζίνα από τη Σαγιάδα στην Κέρκυρα, ο αγώνας είχε κανονιστεί για την Κυριακή. Εμένα με είχε πάρει ο μεγάλος ο αδερφός μου ο Κωσταντής, γιατί ήμουνα 13 χρονών παιδί ακόμα. Με το που κατεβήκαμε στο παλιό λιμάνι γραμμή για το Ξενοδοχείο ¨ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ¨ που το είχε ο Βενέδικτος (Νέτσιος) Φίλιος από το Πλαίσιο- Κώστα λέγανε το παιδί του που δούλευε κι αυτό εκεί. Η γυναίκα του Νέτσιου η κυρά Φρόσω ήταν αδελφή των Αγγελοπουλαίων που είχαν την Ηλεκτρική- Λία, Πέτρου, Βασίλη κλπ. Με το που μπήκαμε στο ξενοδοχείο βουρ για τα δωμάτια για ξάπλα- να μας φύγει κι ζάλη απ’ το κούνημα στο ταξίδι. Κρεβάτια είχε τα πιάσαμε, όποιος δεν πρόλαβε κοιμήθηκε σε ράντζα στους διαδρόμους και στις καρέκλες ακόμα- εμείς με τον αδερφό μου είχαμε βρει. Ήρθε η ώρα για το γήπεδο, όλοι παρόντες. Το γήπεδο ήτανε γεμάτο, είχαν έρθει πολύς κόσμος Κερκυραίοι και βέβαια και πατριώτες από την περιοχή μας που δούλευαν εκεί.

Καλή ομάδα η Κέρκυρα όμως ο ΑΡΗΣ έπαιζε με πάθος. Το παιχνίδι κυλούσε ήσυχα ώσπου κάποιος παίχτης Κερκυραίος έσπρωξε τον Μπέμπη και τον έριξε κάτω. Ο διαιτητής δεν έδωσε φάουλ, συνεχίστε είπε. Άρχισαν οι δικοί μας να διαμαρτύρονται, αντιδρούσαν οι Κερκυραίοι και τότε κάποιος από αυτούς που είχε έρθει από Αθήνα φώναξε ¨ρε αυτοί μας κογιονάρουν έχουν στην ομάδα τον Μπέμπη του Ολυμπιακού¨ και τότε έγινε χαμός. Μπήκαν οι Κερκυραίοι στο γήπεδο για φασαρία, μέσα κι εμείς οι Φιλιατιώτες. Έγινε το σώσε, ξύλο φάγαμε και ξύλο δώσαμε. Τον Φίλιππα τον Ανδρούτσο τον έριξαν κάτω και τελικά τον πήγαν στο Νοσοκομείο. Εμείς αρχίσαμε να τρέχουμε για την παραλία, γιατί μας κυνηγούσαν- ο Καραγιάννης είχε ρίξει γροθιά σε έναν διαιτητή και με το δαχτυλίδι του έσκισε το μάγουλο, Τον θυμάμαι μετά από χρόνια- είχε Μαναβικο σιμά στην Πλακάδα του Άγιου και άμα του έλεγες για το Φιλιάτι σου έδειχνε το σημάδι κι έβριζε Κερκυραίϊκα. Αρέντα φτάσαμε στη βενζίνα και εν τω μεταξύ είχε αρχίσει να νυχτώνει. Ξεκινήσαμε άρον άρον σε μια θάλασσα που είχε σηκώσει και μεγάλα κύματα. Τότε έπαθε βλάβη και το πηδάλιο και μας έριξε το κύμα στα Αλβανικά παράλια. Ρίξαμε άγκυρα και κάθισαν να διορθώσουν το πηδάλιο. Μας είπαν να μην μιλάμε και να μην καπνίσουμε ούτε τσιγάρο, να μην μας καταλάβουν οι Αλβανοί, γιατί θα μας έπαιρναν αιχμάλωτους και τότε κλάφτα Χαράλαμπε. Η βλάβη διορθώθηκε μετά από 4 ώρες και σιγά σιγά τα ξημερώματα φτάσαμε στη Σαγιάδα, χτυπημένοι, ταλαιπωρημένοι και στα κακά μας χάλια. Εκεί μπήκαμε σε ένα τζειμσι στρατιωτικό και φύγαμε για το Φιλιάτι. Αν και πέρασαν τόσα χρόνια και θυμάμαι πως όποτε έρχονταν Κερκυραίοι έπεφτε ξύλο, εκείνο τον αγώνα θα τον θυμάμαι σε όλη μου την ζωή λες και ήταν χτες, τέτοιον επεισοδιακό αγώνα δεν έχω ξαναδεί.
Στην πρώτη φωτογραφία είναι από τον αγώνα στην Κέρκυρα- προτελευταίος ο Θανάσης ο Μπέμπης Στην άλλη φωτογραφία είναι από την παρέα του Θανάση Μπέμπη στο Φιλιάτι, από αριστερά: ο πρώτος ίσως είναι ο Λευτέρης Μαντζάρας, μπροστά του τον μικρό δεν τον γνωρίζω, μετά στην πρώτη σειρά: Βασίλης Τσότσης, Γιάννης Μάνος, Πίπης Καραμπίνας ή ο Γκόγκος;, Θόδωρος Καραγιάννης, Μιχάλης Σωτηρίου, Χρυσόστομος Ζούλας, Φάνης Σωτηρίου, Θανάση Μπέμπης, Βύρων Μεμμος, Τάσιο Σιάτας, και Πέτρο Γούλας. Τους άλλους από πίσω δεν τους γνώρισα.

Σχολιάστε