Archive for Φεβρουαρίου, 2025
Φιλιατιώτες στον πόλεμο της Κορέας…
Του ΠΟΛ ΜΑΝΤΕΛΟΥ
Ήτανε γύρω στο 1951-53 που η πατρίδα είχε καλέσει στο στρατό τον γείτονα μου Παναγιώτη Νάστο (Γιώτη) και μαζί με αυτόν και τον φίλο Γρηγόρη Μεμμή (Γόρε). Και τους δυο τους στείλανε στο πόλεμο της Κορέας. Στο Φιλιάτι τον Γιώτη τον περίμενε η γυναίκα του με τα δυο μικρά παιδιά και η γριά μάννα του η Τάντω. Τον Γόρε τον περίμενε η σύζυγός του η Μάλιω που η κακομοίρα είχε πρόβλημα και στα δυο πόδια και κούτσαινε- παιδιά δεν είχανε. Κάποια μέρα επέστρεψαν από την Κορέα στην Αθήνα και πήγαν στο πόδι τους άλλοι. Στην επιστροφή λοιπόν τους περίμεναν και του υποδέχθηκαν με τιμές ηρώων, με μουσικές, με παράσημα και κάποια λίγα λεφτά. Σαν γύρισαν οι δυο δικοί μας στο Φιλιάτι, με τις αμερικάνικες στρατιωτικές στολές τις καλοκαιρινές που φορούσαν, με τα καρφιτσωμένα παράσημα, τα σκαρπίνια στα πόδια, το δίκοχο καπέλο, μας φάνταζαν σαν πρίγκιπες που βλέπαμε στο σινεμά.
Ο Γόρες με την Μάλιω του κάθε μέρα, επί ένα μήνα σχεδόν έρχονταν επίσκεψη στο Γιωτη- στον συμπολεμιστή του και γείτονα μου. Αφού έπιναν το καφεδάκι τους κι έτρωγαν το λουκούμι- κομμένο στη μέση γιατί ήταν ακριβό- άρχιζαν κι δυο τις ιστορίες για τις μέρες που πέρασαν στην Κορέα. Ο Γιώτης ήτανε τραυματισμένος, το έπαθα έλεγε όταν συνέλαβα 30 εχθρούς. Ήμουν καλά καμουφλαρισμένος και τους αιφνιδίασα, τους είπα mantso symena= αλτ δηλαδή, soun tourou= ψηλά τα χέρια, korakta= περπατάτε, kouma samita- sem sem= προχωράτε πειθαρχημένα σιγά σιγά. Αλλά μόλις κόντευα να φτάσω στη διοίκησή μας δέχτηκα πυρά από ελεύθερο σκοπευτή που ήταν πάνω σε δέντρο. Το αίμα μου έτρεχε αλλά δεν έχασα τη ψυχραιμία μου του έριξα χειροβομβίδα και ανατίναξα κι αυτόν και το δέντρο. Όταν έφτασα στη διοίκηση λιποθύμησα κι έκατσα 5 μήνες νοσοκομείο. Εμείς ακούγαμε με θαυμασμό και με το στόμα ανοικτό τις ιστορίες. Ο Γόρες μας είπε ότι «εγώ έλαβα μέρος σε πολλές επιχειρήσεις. Σε μια μάχη που είχε σκοτωθεί ο λοχαγός μας ανέλαβα εγώ. Μπήκα στο πολυβολείο που ήταν νεκροί οι δικοί μας και πήρα τον ασύρματο γαρ γαρ το χερούλι και ήρθα σε επαφή με την διοίκηση στο Ανόι (Γόρες καλεί Ανόι) και τους είπα εδώ έχουμε πολλές απώλειες κάτι πρέπει να γίνει. Και τότε μου είπανε αυτοί ότι θα βομβαρδίσουν (Ανόι καλεί Γόρε) κι εγώ τους είπα οκ βομβαρδίστε θα βρούμε τρόπο να προφυλαχτούμε (οκ Γόρες αλλάζει ντούφα). Τότε που τα έλεγαν πράγματι τους θαυμάζαμε και τους τιμούσαμε κι εμείς. Οι ιστορίες όμως τελειώνουν, όπως και όλα τα καλά. Έτσι κι δυο φίλοι μπήκαν στη βιοπάλη της ζωής και τον αγώνα της επιβίωσης. Μόνο κανα πειραχτήρι σαν τον Τάσιο Σιάτα τους θύμιζε καμιά φορά τα κατορθώματα, περισσότερο για να γελάσουμε κι όχι από κακία- Sem sem Γιώτη, Γόρες καλεί Ανόι και τέτοια.
Από την… ασφάλεια της Κατερίνης επέλεξε να απαντήσει ο υπουργός, μακριά από τη Θεσπρωτία και τα σύνορα, εκεί όπου κλείνει στρατόπεδα και αφήνει την άμυνα της χώρας στην τύχη της.
ΑΝΑΡΤΗΣΕ: ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΝΤΟΣ ΓΑΤΟΣ O Ένας των Έβρο εξωτερικό!!! τώρα ετούτος εδώ θεωρεί τα Γιάννενα άκρη της Ελλάδας καί την Θεσπρωτία ενδοχώρα 
Δεν ξέρω η Αριστεία τους εάν έχει ΟΡΙΑ 
. Ακολουθεί τό άρθρο τής Vdella.com
Η έμμεση απάντηση – δήλωση του Νίκου Δένδια στην κοπή πίτας στην Κατερίνη αποτελεί άλλη μια προσπάθεια πολιτικού κατευνασμού με βαρύγδουπα λόγια περί «πατρίδας» και «στρατού», την ώρα που οι αποφάσεις της κυβέρνησης δείχνουν το αντίθετο.
Ο Υπουργός μας διαβεβαιώνει ότι «όλα καλά» στη συνοριακή γραμμή Ελλάδας – Αλβανίας στη Θεσπρωτία και πως «δεν απειλούμαστε», την ίδια στιγμή -προφανώς- αναγνωρίζει ότι υπάρχει ζήτημα – από την ίδια χώρα!!! – στα σύνορα Ιωαννίνων και Καστοριάς, αφού εκεί δεν κλείνουν Τάγματα Προκαλύψεως.
Και εδώ προκύπτουν εύλογα ερωτήματα:
Εξαφανίστηκε από την… ατζέντα της Αλβανίας το αποκαλούμενο “τσάμικο”;
Σταμάτησαν οι εθνικιστικοί κύκλοι της Αλβανίας να διακινούν σχετικό υλικό και χάρτες;
Σταμάτησαν οι διεκδικήσεις περιουσιών στη Θεσπρωτία;
Αν όντως «υπερέχει η πατρίδα» και ο στρατός «πρέπει να είναι εκεί που απειλείται η πατρίδα», τότε πώς εξηγείται η απόφαση για το κλείσιμο του 628 Τάγματος Πεζικού στη Θεσπρωτία; Στην Κόνιτσα “απειλείται η πατρίδα” ενώ στους Φιλιάτες όχι;
Πώς γίνεται η πολιτική ηγεσία να μιλά για «εθνική ασφάλεια» και «προστασία των συνόρων», όταν συγχρόνως καταργεί μονάδες που ακριβώς αυτόν τον ρόλο εξυπηρετούν; Δεν γνωρίζει ο Υπουργός Άμυνας ότι η Τουρκία διατηρεί ναυτική βάση στην Αλβανία και ότι συνεργάζεται στρατιωτικά με τη γειτονική χώρα;
Η απομάκρυνση στρατιωτικών δυνάμεων από τα σύνορα δεν είναι ούτε «αναδιάρθρωση», ούτε μεταρρύθμιση… είναι ξεκάθαρη αποδυνάμωση της ακριτικής άμυνας. Οι κάτοικοι της περιοχής δεν χρειάζονται φθηνούς πατριωτικούς λόγους σε κοπές πίτας, αλλά ουσιαστικές εγγυήσεις για την ασφάλεια και τη φύλαξη των συνόρων τους.
Αντί, λοιπόν, να μιλάμε για το αυτονόητο—ότι η πατρίδα προέχει—ίσως θα έπρεπε να αναρωτηθούμε αν προέχει πραγματικά για όσους παίρνουν τις αποφάσεις.
Προφανώς και δεν μπορεί να ισχύει το “κάθε πόλη και στάδιο και κάθε χωριό και γυμναστήριο”, αλλά να μην ισχύει για όλους και όχι μόνο για τη Θεσπρωτία!!! Γιατί όλα καταργούνται, αλλά καταργούνται μόνο στη Θεσπρωτία…
Ολόκληρη η… αναφορά του κ. Δένδια:
https://www.facebook.com/gatos.77/videos/1416885649650523
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 