Αβαθής σχολική διδασκαλία και μάθηση – Σαράντα (40) χρόνια μετά την ψήφιση του Νόμου 1566/85 πλήρης αδιαφορία για τις Σχολικές Βιβλιοθήκες
του Γιώργου Μαστορίδη
Γιατί δεν διορίζονται Βιβλιοθηκονόμοι/Επιστήμονες Πληροφόρησης στα Δημόσια Σχολεία; Ποιους εξυπηρετεί, κοινώς βολεύει, η εκπαιδευτική παπαγαλία; Ποιες είναι συνέπειες στην πνευματική και οικονομική Ανάπτυξη από την αβαθή, ρηχή και επιφανειακή, σχολική διδασκαλία και μάθηση με τη χρήση μόνο ενός εγχειριδίου; Ποια είναι η σχέση της παπαγαλίας στην Εκπαίδευση με την φιλόθρηνησυνδικαλιστική μεμψιμοιρία και την δημαγωγική πενθοκαπηλεία; Γιατί μόνο στην Ελλάδα η έννοια της Βιβλιοθήκης πολύ συχνά προβάλλεται συνδικαλιστικά και διεκδικείται ριζοσπαστικά μόνο ως συντεχνιακό επίδομα(!) των ελίτ- Γιατροί, Δικαστικοί, Πανεπιστημιακοί- και μάλιστα αφορολόγητο;
Όλα αυτά είναι ερωτήματα, τα οποία χρειάζεται να απαντηθούν σε συνδυασμό με την σχετική εμπειρία από την διοικητική αδυναμία εφαρμογής του Νόμου 1566/85 επί σαράντα (40) χρόνια μετά την ψήφισή του.Ο Νόμος αυτός προβλέπει αφενός την επαναχρησιμοποίηση των σχολικών βιβλίων για παιδαγωγικούς λόγους (Άρθρο 2, παρ. 7) και αφετέρου τη χρήσηΒιβλιοθήκης στη σχολική διδασκαλία και μάθηση: «Σε κάθε σχολείο πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης λειτουργεί Σχολική Βιβλιοθήκη για χρήση των μαθητών, του διδακτικού προσωπικού και των κατοίκων της περιοχής» (Άρθρο 43, παρ. 1).
Η συνδικαλιστική απλουστευτική παράθεση αιτημάτων χωρίς συγκεκριμένη και τεκμηριωμένη επιχειρηματολογία δεν είναι συμβατή με τον σύγχρονο ευρωπαϊκό συνδικαλισμό δημοκρατικής σκέψης και δράσης. Αντίθετα, προσιδιάζει στη δημαγωγία και τον λαϊκισμό με πρόδηλη την ακρισία και την πλήρη αδιαφορία για τη λύση των εκπαιδευτικών προβλημάτων. Τα εκπαιδευτικά ζητήματα χρειάζεται να μελετώνται από όλους και κυρίως από τους συνδικαλιστές εκπαιδευτικούς σε πλάτος και βάθος· να δίνονται μελετημένες απαντήσεις και τεκμηριωμένες προτάσεις, ώστε το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα να συγκλίνει σταδιακά με τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Δωρεάν Εκπαίδευσης.
Είκοσι δύο (22) αιτήματα του Δ. Σ. ΟΛΜΕ με κορυφαίο τη στήριξη του ΕΣΥ!
Η σχετική εισήγηση του Δ. Σ. ΟΛΜΕ προς τις Γενικές Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ με τα προτεινόμενα αιτήματα και το πρόγραμμα δράσης είναι αποκαλυπτική.
«ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:1.Να σταματήσει άμεσα κάθε πειθαρχική δίωξη για συμμετοχή σε συνδικαλιστική δράση. Να μπει ένα τέλος στις πολιτικές στοχοποίησης των εργαζομένων και των σωματείων τους.
2. Να μην προχωρήσουν οι αντιδραστικές αυτές αλλαγές στα πειθαρχικά συμβούλια. Η παρουσία των αιρετών εκπροσώπων των εργαζομένων είναι αδιαπραγμάτευτη.
3. Οικονομική αναβάθμιση των εκπαιδευτικών, την αύξηση στους μισθούς μας και στις συντάξεις μας και τη διασφάλιση του ασφαλιστικού συστήματος και του συστήματος υγείας
4. Κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης
5. Ξεπάγωμα της διετίας 2016 – 17
6. Αφορολόγητο στις 12.000 ευρώ
7.Επαναφορά 13ου – 14ου μισθού
8. Να αποσυρθεί άμεσα η Κ.Υ.Α. σε σχέση με το επίδομα ανεργίας
9. Πλήρη σύνταξη στα 60 με 30 χρόνια εργασίας. Καμία μείωση των κύριων και επικουρικών συντάξεων.
10. Να σταματήσει η κατηγοριοποίηση των σχολικών μονάδων και να μην καταργηθεί κανένα σχολείο της γειτονιάς.
11.Άμεση και ουσιαστική ενίσχυση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης με όρους συμπερίληψης, ισότητας και απόλυτης αποσύνδεσης από πρωτοβουλίες εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης του δημόσιου αγαθού της εκπαίδευσης.
12. Ολόπλευρη στήριξη της Δημόσιας και Δωρεάν Παιδείας ως πρώτιστη πολιτική επιλογή ενταγμένη στον ευρύτερο αγώνα των εργαζομένων για δίκαιη κοινωνία.
13.Μείωση του αριθμού των μαθητών/τριών σε 20 ανά τμήμα γενικής παιδείας, 15 ανά τμήμα κατεύθυνσης/ειδικότητας και 10 ανά εργαστήριο.
14. Να καλυφθούν όλα τα κενά των εκπαιδευτικών, να ανακληθούν οι συγχωνεύσεις/καταργήσεις τμημάτων και να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα των υποδομών έτσι ώστε τα σχολεία να λειτουργούν απρόσκοπτα στο έργο τους.
15. Επαναφορά του διδακτικού ωραρίου στα προ του 2013 επίπεδα.
16.Αντιμετώπιση των εκπαιδευτικών ανισοτήτων ως ένα μείζον κοινωνικό και δημοκρατικό ζήτημα. Απαιτούμε να διαμορφωθούν προγράμματα αντισταθμιστικής εκπαίδευσης, για να μπορούν όλοι οι μαθητές και όλες οι μαθήτριές μας να έχουν ανοιχτούς ορίζοντες τόσο στην παιδεία όσο και στην επαγγελματική τους εξέλιξη αλλά και στην κοινωνική τους πορεία.
17. Ουσιαστική αντιμετώπιση και πρόληψη της βίας.
18. Κατάργηση του Νόμου Χατζηδάκη (Ν4808/21) και του Ν. 5053/23 (Γεωργιάδη) για τα εργασιακά, καθώς και κατάργηση όλων των νόμων που ιδιωτικοποιούν την κοινωνική ασφάλιση
19. Να καταργηθούν οι νόμοι 4692/20 και 4823/21, να μονιμοποιηθούν αυτοδίκαια οι νεοδιόριστοι/ες εκπαιδευτικοί και να πάψουν οι διώξεις σε απεργούς.
20.Να μπει ένα τέλος στις πρακτικές αυταρχισμού στα σχολεία και στους εκπαιδευτικούς μέσα από την εφαρμογή ενός υπέρμετρα τυπολατρικού και αυστηρού διοικητισμού, όπως αυτός εκφράζεται σε όλα τα επίπεδα της ιεραρχίας τόσο των εκπονητών της εκπαιδευτικής πολιτικής όσο και του ίδιου του μηχανισμού διοίκησης.
21. Να αντιμετωπιστεί με τρόπο ουσιαστικό και με προσανατολισμό στην επικέντρωση στο εκπαιδευτικό έργο η γραφειοκρατία στο σχολείο, γραφειοκρατία που δημιουργεί κλίμα ασφυξίας στην ίδια την εκπαιδευτική λειτουργία, στο μορφωτικό και παιδαγωγικό ρόλο των εκπαιδευτικών.
22. Στήριξη του ΕΣΥ με γενναία χρηματοδότηση. Όχι στις απολύσεις και στις αναστολές εργασίας του προσωπικού. Μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους εργασίας και στα σχολεία» (Α.Π.: 286, 31/01/2025).
Μετά την εμβριθέστατη(!) συνδικαλιστική σκέψη ακολουθεί το σχετικό Πρόγραμμα Δράσης με σαφέστατη επιδίωξη την ανορθολογική εργαλειοποίησητου τραγικού σιδηροδρομικού δυστυχήματος: «Στις 28 Φεβρουαρίου συμπληρώνονται δύο χρόνια από την ανείπωτη τραγωδία των Τεμπών. Η ελληνική κοινωνία απαιτεί δικαιοσύνη και λογοδοσία. Οι τεράστιες συγκεντρώσεις της 26ης Ιανουαρίου σε όλη την Ελλάδα μα και στο εξωτερικό απέδειξαν ότι δεν θα ξεχάσουμε και πως δεν θα αποδεχτούμε ούτε τη λήθη μα ούτε και την ατιμωρησία.Η 28η Φεβρουαρίου είναι ημέρα μνήμης μα και ημέρα απαίτησης λογοδοσίας.Ζητάμε να μη ξεχαστεί ό,τι συνέβη.Ζητάμε δικαιοσύνη.Για αυτό τον λόγο προτείνουμε 24ωρη απεργία στις 28 Φεβρουαρίου.Γιατί η ανθρώπινη ζωή είναι πάνω από όλα».
Ρητορεία και νοοτροπία της πενθοκαπηλείας
Τα αίτια και οι ευθύνες της σιδηροδρομικής σύγκρουσης στα Τέμπη με πενήνταεπτά (57)θύματα, όπως και της πρόσφατης αεροπορικής σύγκρουσης στην Ουάσιγκτον μεεξήντα επτά (67), θα διερευνηθούν από τη Δικαιοσύνη.Πραγματικά γνωρίζει κανείς, εάν 5-6 Αμερικανοί συγγενείς των 67 θυμάτων έχουν φτιάξει πολιτιστικό σύλλογο, όπως στην Ελλάδα, για να οργανώνουν συναυλίες, πορείες, διαδηλώσεις και απεργίες; Σε καμιά άλλη Χώρα δεν απονέμεται ηΔικαιοσύνη με δημαγωγική πενθοκαπηλεία και κομματικές ντουντούκες στους δρόμους και τις πλατείες. Οι πολίτες και κυρίως οι εκπαιδευτικοί συνδικαλιστές οφείλουν να γνωρίζουν ότι ο πρώτος διδάξας την πενθοκαπηλεία ήταν ο δημαγωγός πολιτικός Θηραμένης μετά τη Ναυμαχία στις Αργινούσες, το 406 π.Χ, και οι πολιτικές εξελίξεις δεν ευνόησαν ούτε τον ίδιο ούτε την πόλη του.
Ο αέναος, άκρατος και άκριτος, ακτιβισμός με κομματικές σημαίες, ντουντούκες και ταμπούρλα στους δρόμους και τις πλατείες,στην πραγματικότητα φανερώνει σοβαρό έλλειμμα δημοκρατικής παιδείας ορθού λόγου και διαλόγου· φανερώνει παπαγαλισμό,επιπολαιότητα, ακρισία και ελαφρότητα.Ζητείται εκπαιδευτικός δημοκρατικός συνδικαλισμός με ορθολογική σκέψη και δράση· με πραγματικό ενδιαφέρον για τη συστηματική μελέτη των εκπαιδευτικών προβλημάτων και ειδικά την οργάνωση και λειτουργία των Σχολικών Βιβλιοθηκών, έντυπων και ψηφιακών, δανειστικών και αναγνωστικών,οι οποίες να λειτουργούν με τους ειδικούς λειτουργούς Βιβλιοθηκονόμους/ Επιστήμονες Πληροφόρησης, όπως στην άλλη Ευρώπη.
Στις σύγχρονες κοινωνίες και οικονομίες της γνώσης η Βιβλιοθήκη δεν είναι απλό δομικό στοιχείο, αλλά κεντρικός πυλώνας της εκπαίδευσης, της παιδείας και του πολιτισμού.Ζητείται συνδικαλιστικός ορθολογισμός, με κοινωνική συνείδηση και κριτική ανθρωπιστική σκέψη,για τη διεκδίκηση από την πολιτεία του ευρωπαϊκού εκπαιδευτικούβιβλιοθηκοκεντρισμούμε πρώτο βήμα την πλήρη εφαρμογή του Νόμου 1566 του 1985!
21 Φεβρουαρίου 2025
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 
Σχολιάστε