ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

«Εκείνοι νικούν που πιστεύουν πως μπορούν»

Σ’ αυτόν τον αγαπημένο, αλλά και αχάριστο τόπο μας, σπάνια η μάλλον ποτέ δεν χειροκροτούν κάτι που να ξεπερνάει τα στενά όρια του μίζερου, καθημερινού, συνηθισμένου, και καθόλου καινούργιου. ΄Έχω ξαναγράψει παλαιότερα όταν δικαιολογούσα την άρνησή μου να ασχοληθώ με τα Δημοτικά πράγματα στο Φιλιάτι, ότι οι συμπολίτες μου διακατέχονται από μια αδιαφορία που έχει παραλύσει τα νεύρα των συλλογισμών και της δράσης. Η εξουσία δεν θέλει και δεν βοηθάει στην ανάδειξη ικανών πολιτών, δεν μετράει γι’αυτήν η συμβολή στην κοινή προσπάθεια, όπου κι αν αυτή υπάρχει. Κάποια αρνητικά στοιχεία καταβροχθίζουν όλα τα θετικά και η ικανότητα μένει στο περιθώριο. Γράφω αυτόν τον πρόλογο γιατί θέλω να αναφερθώ σε μια πολύ καλή προσπάθεια για τη δημιουργία παιδικής χορωδίας στο Φιλιάτι. Κάποιες κυρίες το σκεφθήκανε και προσπάθησαν να το πραγματοποιήσουν. Βρέθηκε ο μουσικός που με ευχαρίστηση προθυμοποιήθηκε να βοηθήσει. Τα ελάχιστα χρήματα που θα απαιτούσε η προσπάθεια βρέθηκαν, αλλά η χορωδία δεν έγινε, η προσπάθεια ναυάγησε. Τους λόγους δεν τους ξέρω, ούτε θέλω να μπω σε λεπτομέρειες. Υπάρχουν ελπίζω συμπολίτες που θα το δούνε, όχι για να καταλογίσουν ευθύνες σε όσους δεν τόλμησαν, αν υποθέσουμε πως ήθελε τόλμη ένα απλό θέμα, αλλά για να διαπίστωσαν τα προβλήματα που έχει ο τόπος, προβλήματα που νομίζω δημιουργούνται από τη δική μας θέση, αδιαφορία ή ατολμία. Αν αγαπάτε τον τόπο μας, και ελπίζω ΝΑΙ, τη δουλειά μας την οικογένειά μας, πρέπει επιτέλους να αλλάξουμε νοοτροπία. Να μην είμαστε μόνο «κριτές», να μην περιμένουμε να μας σώσουν οι άλλοι, να αφήσουμε την μοιρολατρία, τα μικρορουσφετάκια στους ισχυρούς της ημέρας, και μέσα σε ένα δρόμο αγάπης να παλέψουμε δίνοντας λύσεις στα αδιέξοδα προβλήματα.

«Εκείνοι νικούν που πιστεύουν πως μπορούν» Emersen.

Φιλικά  Χρυσόστομος Ζούλας τ. Δήμαρχος Φιλιατών

ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟ ΛΑΜΠΡΟ ΤΣΑΒΑΛΟ