Ιστότοπος για τους Φιλιατες και οχι μονο- με νέα και παλιά, ειδήσεις και σχόλια, λαογραφικά και φωτογραφικά θέματα και την εφημεριδα μας ¨τα ΝΕΑ των Φιλιατών¨ σε ηλεκτρονική μορφή


Δεν μπορούσες να μου μιλήσεις προχθές στη γιορτή σου, είχες πάρει το δρόμο σου, έναν δρόμο που θα πάρουμε όλοι. Εσύ τον ξεκίνησες  από το περασμένο καλοκαίρι που ήρθες στο αγαπημένο σου χωριό και δεν κατάφερες να καθίσεις για πολύ. Έφυγες αφού επιτέλεσες το καθήκον σου, στην οικογένεια και στην κοινωνία στην οποία ξεχώρισες με την αγάπη που έδειχνες για τη ζωή και τον συνάνθρωπο.  Το λάτρεψες το Πλαίσιο, αγαπημένε ξάδερφε, όπως σου άρεσε να με αποκαλείς,γιατί ήξερες και με τιμούσες.  Και άφησες την σφραγίδα αυτής της αγάπης με το σημαντικό βιβλίο σου. Κι αυτή η αγάπη δεν ήταν μόνο για τον τόπο αλλά και για τον κόσμο του- έδωσες δωρεάν το βιβλίο σε όλους τους Πλεσιβιτσιώτες. Άφησες μια μοναδική κληρονομιά στον τόπο, με το βιβλίο σου και τον αλτρουισμό σου. Συλλυπούμαι την σύζυγό σου, τα παιδιά, εγγόνια λπ συγγενείς και όλους τους Πλαίσους ευρύτερα. Να είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει!

Γιώργος Κώτσης

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΡΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Ο Ιωάννης Πέγκας του Παναγιώτου και της Μαρίας γεννήθηκε στις 10-2-1934 στην Πλεσίβιτσα οδός 1η αριθμός 33 στο Παρασπόρι. Ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος του 1940 τον βρήκε   παιδάκι   στην   πρώτη   τάξη   του   Δημοτικού   σχολείου.   Κατοχή,   δυσκολίες, πυρπόληση του χωριού από τους κατακτητές ανέχεια. Μετά την απελευθέρωση και πριν πάρει ανάσα το χωριό ξεσπά ο εμφύλιος πόλεμος. Το 1948 εγκαταλείπει οικογενειακώς το χωριό όπως και οι περισσότεροι χωριανοί και την έκτη του Δημοτικού την τελείωσε στο Καστρί Ηγουμενίτσης, που είχαν εγκατασταθεί προσωρινώς να περάσει η μπόρα. Πολλές οικονομικές δυσκολίες της επταμελούς οικογένειάς του, και παρά τη μεγάλη του επιθυμία να σπουδάσει, δυστυχώς έμεινε όνειρο. Ακολούθησε κατ’ ανάγκη μια καλή τεχνική κατεύθυνση ραπτικής. Εργάστηκε από το 1948 έως και το 1956 ράπτης στην Ηγουμενίτσα και Πλεσίβιτσα έως τη στράτευσή του. Μετά την υπηρέτηση της στρατιωτικής του θητείας το 1958 πήγε στη Μυτιλήνη κι ασχολήθηκε επαγγελματικά με το εμπόριο έως το 1961, κι εν συνεχεία στην Αθήνα, και τελικά στην Πετρούπολη που διαμένει έως τη συνταξιοδότησή του. Πήρε σύζυγο την Ασπασία Σταύρου Μακατσώρη γεννηθείσα στην Πλεσίβιτσα το 1942. Απέκτησαν δύο παιδιά τον Παναγιώτη ιατρό καρδιολόγο και την Μαριάννα Φαρμακοποιό, παντρεμένα και τα δύο με γιατρούς και με δύο παιδιά που απέκτησαν το καθένα τους.

Ο Ιωάννης ενήλικος ενεγράφη στο Εσπερινό Γυμνάσιο Περιστερίου Αττικής δια τη βελτίωση των γνώσεων που στερήθηκε στα παιδικά του χρόνια όπως προαναφέρθη. Ασχολούμενος παιδιόθεν με την πρακτική ψαλτική τέχνη δίπλα στον ψάλτη πατέρα του έβαλε στόχο την τελειότητά της και το πραγματοποίησε. Εδιδάχθει τη Βυζαντινή μουσική και ψάλλει βάσει των Βυζαντινών μουσικών κανόνων και το ύφος της Βυζαντινής παράδοσης.  Είναι  διορισμένος  Ιεροψάλτης  από  το  1984  στον  Ιερό  Ναό  του  Αγίου Δημητρίου  Πετρουπόλεως  Αττικής  και  ψάλλει  ανελλιπώς.  Εδιδάχθει  τη  Βυζαντινή Αγιογραφία με το παραδοσιακό σύστημα της ωογραφίας με γεώδη χρώματα και αυγό δια προσωπική ασχολία και χρήση. Τώρα πραγματοποιείται ο επί πολλών ετών πόθος του, της συγγραφής της παρούσης εργασίας, για την αγαπημένη μας Πλεσίβιτσα, που με πολύ προσπάθεια, κόπο και χρόνο, έχουν συλλεχθεί πολλά πολύτιμα στοιχεία δια την πραγματοποίησή της.

Σχολιάστε

Ετικετοσύννεφο