ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

απο το βιβλίο ΟΣΑ ΘΥΜΑΜΑΙ του αείμνηστου δήμαρχου Χρυσόστομου Ζούλα

Στο «πούσι το πλατύ» γιορτάζαμε τα Θεοφάνια. Από την Αγία τριάδα ξεκινούσε η πομπή με τους παπάδες, τη φιλαρμονική, και τους πιστούς, για να καταλήξει στο πούσι το πλατύ όπου και θα κάνανε τη βάπτιση του Κυρίου. Ο κλήρος έπαιρνε τη θέση του στο μεγάλο πηγάδι, η φιλαρμονική τη δική της, οι πιστοί, αλλά και οι Μωαμεθανοί γύρω-γύρω… Τρεις νέοι Φιλιαταίοι βουτούσαν και έπιαναν το σταυρό που τον έριχνε μέσα ο παπάς, και τον περιέφεραν αργότερα στα σπίτια για ευλογία και το σχετικό δωράκι. (την μοναδική αυτή φωτογραφία ΑΓΙΑΣΜΟΥ ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΠΡΟΠΟΛΕΜΙΚΑ,μας την είχε δώσει η κυρία Ευτυχία Κοτσώνη. Σαφώς υπάρχουν κι άλλες που οι ιδιοκτήτες τους προτιμούν να τις φάει η λησμονιά… κι ο σκώρος)

Εκεί δίπλα στέκονταν περήφανα ο τεράστιος πλάτανος, ο πλάτανος του Γρηγόρη Δήμου λέγαμε, μιας και ορθώνονταν μπροστά στο καφενείο, αλλά και στο φωτογραφείο του Γρηγόρη Δήμου. Ο Γρηγόρης -ο μόνος φωτογράφος της εποχής- που είχε φωτογραφίσει κάθε οικογενειακή ή κοινωνική εκδήλωση, με τη φωτογραφική του μηχανή -ένα κουτί στηριγμένο σε ένα τρίποδο, με ένα φακό μπροστά, και ένα μανίκι μαύρο πίσω-. Έβαζε μέσα το κεφάλι του ο Γρηγόρης για να εστιάσει το αντικείμενο που θα φωτογραφούσε. Είχε ένα χαρακτηριστικό χαμόγελο, έπαιρνε μια στάση ηθοποιού και άνοιγε το φακό της φωτογραφικής μηχανής για να δούμε -όπως έλεγε  «τοπουλάκι»… Έβγαζε από τη μηχανή το φιλμ, το έβαζε σε μια  λεκανίτσα που είχε κάποια υγρά για την εμφάνιση, στέγνωνε και η φωτογραφία έτοιμη. Αν ήθελες τη φωτογραφία έγχρωμη, πρόσθετε λίγο χρώμα στα πρόσωπα, στα λουλούδια αν υπήρχαν, με το πινέλο. ! Τεχνολογία εποχής.

(Μια φωτογραφία του Μπουασονα το 1913 δείχνει αριστερά μέρος απο το πούσι το πλατύ, στο κέντρο το πηγάδι που υπάρχει και σήμερα στην γωνία εξω απο τον τοίχο της αυλής του Γυμνασίου και στο βάθος ο πλάτανος και το καφενείο ΟΑΣΗ του ΤΑΣΗ ΔΗΜΟΥ)