ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

ΑΝΑΡΤΗΣΕ: Alexis Fotos

Πόνος και ελπίδα

Αρμενίζει το βλέμμα μου στ’ απέραντα

Χαμένο στο βάθος του χρόνου

Αγκαλιά με τις κοιμώμενες αναμνήσεις

Με μια βαρκούλα μιας άλλης εποχής

Το παρελθόν διασχίζει με χελιδονιών φτερά

Μια στάση δεν είναι αρκετή

Σ’ ένα κλωνάρι ανθισμένο του δικού μου τόπου

Στη ρίζα της δικιάς μου ύπαρξης

Άνεμος τα όνειρα, να επιβιώσουν μάχονται

Κρυψώνα στη ψυχή ψάχνουν απεγνωσμένα

Μια φωλιά, μια κάμαρα να ξαποστάσουν

Έναν ίσκιο, μια βρυσούλα να ξεδιψάσουν

Κι’ αν τύχει στο δρόμο τους μπουνάτσα

Γαλάζιος ουρανός, μια κόκκινη χαραυγή

Το δικό τους μικρό κατώφλι ξαναπατήσουν

Με νοσταλγία και πόνο θα το γλυκοφιλήσουν

Κι’ όταν πιάνει το πικρό παράπονο

Αγκωνάρια, κορμούς ντουβάρια

Από τις στέγες δάκρυα με μανία κυλούν

Τη σκόνη των χρόνων να ξεπλύνουν

Μια ελπίδα και μόνο θα μένει ζωντανή

Πως μια μέρα και πάλι ο ήλιος θα ζεστάνει

Με άνθη θα στολίσει ετούτη τη γη

Χαμόγελα θα φέρει, μια χρυσαφένια αυγή

Αλέξης Φώτος