Δυτική Όχθη: Πάνω από 30 νεκροί και 130 τραυματίες σε νέες επιχειρήσεις του Ισραήλ
https://www.iefimerida.gr/kosmos/dytiki-ohthi-pano-apo-30-nekroi-epiheiriseis-israil?utm_source=rss
Archive for Σεπτεμβρίου, 2024
Φοινίκη, 15 Αυγούστου 2024.(Βόρειο Ήπειρο)
ΑΝΑΡΤΗΣΕ: ΝΕΟΛΑΙΑ ΟΜΟΝΟΙΑΣ Ελπίδα. Αγάπη για τον τόπο. Διατήρηση της παράδοσης.
Λίγες λέξεις για να περιγράψει το μεγαλείο της επιστροφής του κόσμου στα πάτρια εδάφη έστω και για μερικές ημέρες.
Για μας τους αισιόδοξους, αυτές οι εικόνες μας δίνουν λίγη χαρά παραπάνω και κουράγιο να ευελπιστούμε για ένα καλύτερο αύριο του τόπου μας.
https://www.facebook.com/neolaiaomonoias/videos/805636375018615
Την Κυριακή, 8 Σεπτέμβρη, γιορτάζει η Παναγία της Μίχλας κι εμείς θυμόμαστε τα τραγούδια και τους χορούς που χόρευαν οι χωριανοί μας στο πανηγύρι.
ΑΝΑΡΤΗΣΕ: ΠΕΝΤΕ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ (ΟΣΔΙΝΑ) Θεσπρωτίας ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ
Μετά τον Οσμάν Τάκα, τον Ντελή παπά και το Μαριόλικο, σήμερα θα ακούσουμε τη Γκάιντα «Ήρθαν και μου είπαν».
Ήρθαν και μου είπαν
(Γκάιντα μονή)
Ήρθαν και μου είπαν
μαυρομάτα μου,
ήρθαν και μου είπαν
πως δε μ’ αγαπάς.
Κι αν δε μ’ αγαπάς, κι αν δε μ’ αγαπάς,
κι αν δε μ’ αγαπάς, τι θέλεις και περνάς;
Εσύ μ’ αυτή τη γνώση
κι εγώ μ’ αυτό τον νου,
να ιδούμε ποιος θα πέσει
στα πόδια τ’ αλλουνού.
Κι αν δε μ’ αγαπάς, κι αν δε μ’ αγαπάς,
κι αν δε μ’ αγαπάς, τι θέλεις και περνάς;
Αυγερινέ και Πούλια
μην βασιλεύετε,
τ’ ανύπαντρα κορίτσια
μην τα πιστεύετε.
Κι αν δε μ’ αγαπάς, κι αν δε μ’ αγαπάς,
κι αν δε μ’ αγαπάς, τι θέλεις και περνάς;
(Ήρθαν και μου είπαν
Τραγούδι της αγάπης, που τραγουδιέται σε πολλές περιοχές της Ηπείρου. Το συναντάμε και με το όνομα Γκάιντα μονή. Αναφέρεται στην απόρριψη της αγάπης του παλικαριού από την αγαπημένη του, η οποία κάποια στιγμή θα το μετανιώσει).
Συκομαΐδες από τα χεράκια της γιαγιάς Βασίλως!
ΑΝΑΡΤΗΣΕ: ΦΑΡΜΑ ΜΠΑΛΛΟΣ Από σήμερα οι παραδοσιακές συκομαΐδες της γιαγιάς θα βρίσκονται στο υποκατάστημά μας στην οδό Εθνικής Αντίστασης 32 στο κέντρο της Ηγουμενίτσας!
ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΝΑ ΜΗ ΞΕΧΝΑΜΕ…
Πλεσίβιτσα- κατι παει να γίνει στο Χάνι…
Κάποιοι χωριανοί της διασποράς επιστρέφουν και παλεύον να
το αξιοποιήσουν.
Αυτό μ’ εφερε 20 χρόνια πίσω- στο παρακάτω όμορφο ποίημα
που δημοσιεύτηκε τότε αλλά δεν θυμάμαι ποιος το έγραψε…
Στσης Πλεσίβιτσας το Χάνι
κάτω’ από τρανό Πλατάνι
στα παλιά ψέναν αρνιά
και χορεύαν με βιολιά
Τώρα τσόχα είχαν στρώσει
πέντε φίλοι και καμπόσοι
κοίταγαν μ’απανδοχή
ποιού θα στρέξει το χαρτί.
Μόν’ ο Σίμος με τον Τάκη
εσουβλίζαν’ ένα αρνάκι…
να θυμίζει Πασχαλιά
και μας φέραν στα παλιά.
Αγναντεύοντας το Μάλο
ρώταγε για Πέτρο Κάλο
ο καλός φίλος Μαντέλος
πουταν τση παρέας μέλος.
Με τον Γιάννη Ξακουστό
έπιαμ’ ούζο θαυμαστό
είχαμε παρέα αντάμα
δυο παιδιά νισάνια θάμα
το Στεργίου το Γιωργάκη
και τον Κώτσιο Βασιλάκη.
Υπάρχει «καλός» πόλεμος;
Τί γίνεται; Κακός χαμός,
εκρήξεις, οσμή θανάτου!
Η κόλαση ανέβηκε
μες στον απάνω κόσμο!
Στο μάτι ενός μικρού παιδιού,
δάκρυα αναβλύζουν.
Δάκρυα πικρά και καυτερά,
βλέμμα τυραννισμένο.
Αναρωτιέται η σκέψη μας,
γιατί πικρά να κλαίει;
Πώς να μην κλαίει τ’ άμοιρο,
να μην μοιρολογάει;
Έχασε και τους δύο γονείς,
το σπιτικό, τ’ αδέρφια!
Έχασε ότι είχε στη γη,
αγάπη και πατρίδα!
Σαν το ρωτούν τί έπαθε,
γυρίζει ν’ απαντήσει.
Βγαίνουν οι λέξεις σαν λυγμοί,
κραυγές τυραννισμένες!
Υπάρχει τόπος να σταθώ,
απάγκιο να κουρνιάσω;
Βλέπεις κανείς δεν μου ‘μεινε,
όλους μου τους σκοτώσαν!
Γκρέμισαν σπίτια, έκαψαν,
τη γη ξεθεμελιώσαν,
ρήμαξαν τις ελπίδες μας,
σκότωσαν τις ψυχές μας!
Ως πότε θα γίνεται αυτό;
Τάχα θα τελειώσει;
Θα μείνει ζωντανός κανείς,
για να τα φανερώσει;
Υπάρχει τάχα δύναμη,
για να τους σταματήσει,
ή όλοι συνδαυλίζουνε
τη φρίκη του πολέμου;
Υπάρχει καλός πόλεμος;
Πολλοί έχουνε δίκιο.
Μα με τον πόλεμο κι αυτοί,
το δίκιο τους το χάνουν.
Όλοι πληρώνουν ακριβά,
με θάνατο και αίμα!
Αντί να προοδεύουνε,
όλοι πισωγυρίζουν!
Αλίμονο,
δεν υπάρχει «καλός» πόλεμος!
31 – 8 – 2024
Ελένη Κύρκου-Σαφάκα
ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ 