ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Η Βάναρη είναι μια τοποθεσία βορειοδυτικά των Φιλιατών, σε απόσταση 500 μέτρων από το στάδιο, στους πρόποδες του βουνού του Προφήτη Ηλία- του Αη Λιά. Η έκτασή της είναι περίπου 200 στρέμματα και στα περισσότερα σημεία της είναι κατάφυτη από ελιές κυρίως αλλά και άλλα οπορωφόρα, συκιές, αχλαδιές, γκορτσιές, αμυγδαλιές κλπ.

Κάποτε έσφυζε από ζωή και έδινε ψωμί σε πολύ κόσμος. Και τώρα αρκετοί είναι αυτοί που έχουν περιποιημένα περιβόλια και τους αποφέρει, έστω το λάδι τους. Υπάρχουν δυστυχώς και κάποια περιβόλια παρατημένα τα οποία έχουν ντυθεί με άγρια τοπική βλάστηση.

Φέτος μας έκανε έκπληξη το ότι είδαμε σπαράγγια Σεπτέμβρη μήνα- ό μήνας τους είναι συνήθως ο Μάρτης αλλά έχουμε δει και Νοέμβρη- Δεκέμβρη. Σεπτέμβρη πρώτη φορά. Οι ελιές φέτος είναι φορτωμένες- αυτές που είδαμε στον δρόμο τουλάχιστον και μάλιστα ο καρπός τους είναι μεγάλος και… ζουμερός!

ΑΝΑΜΝΗΣΗ: ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΑΛΛΑ

Μου είχε αφηγηθεί ο Γιώργος Σκάγιας, πως ο προπαππούς μου Ηλίας Δάλλας, κάτοικος Φιλιατών τότε, συνέταιροι στο εστιατόριο που είχαν με τον Αναστάσιο Δάλλα, που το διατηρούσαν , εκεί που είχε ο Γρηγόρης Κολέλης , το 1924 νοίκιασε πολλά αγροκτήματα της Βάναρης και καλλιέργησε καπνό, βασιζόμενος στους Μικρασιάτες πρόσφυγες. Δυστυχώς οι καιρικές συνθήκες δεν βόηθησαν και το αποτέλεσμα ήταν ζημιογόνο. Για να ανταπεξέλθει πούλησε το μερίδιό του στον συνέταιρο και μετεγκαταστάθηκε στο χωριό μας Χλωμό, βιοποριζόμενος από την ραπτική, ιδίως νυφιάτικων ενδυμασιών και καπών. Μια καλή κάπα νομίζω κόστιζε μία λίρα. Τότε μετεγκαταστάθηκε και ο παππούς μου, Λάμπρος Δάλλας, στο Πογώνι , Άνω Ραβένια, ως περιοδεύων αντιπρόσωπος τον ραπτομηχανών Σίγγερ, πωλητής, επιδιορθωτής και εκπαιδευτής. Εξ ου και η αμοιβαία εκτίμηση με τον Γιώργο Σκάγια.