
Κυλάει ο χρόνος τρέχοντας,
σαν άνεμος διαβαίνει,
σαν αστραπή, σαν σίφουνας
κι όλα τα παρασέρνει!
Απλώνω κι εγώ τη χούφτα μου,
μήπως και τον κρατήσω,
μήπως τον πιάσω δυνατά
και τον γυρίσω πίσω!
Γλιστράει όμως σαν νερό,
μες απ’ τα δάχτυλα μου
και σαν την άμμο χύνεται
και χάνεται μπροστά μου!
Γιατί βρε χρόνε άπονε
δεν στέκεσαι λιγάκι;
Τί βιάζεσαι; Για πού τραβάς;
Κάνε λιγάκι κράτει!
Αχ, άνθρωπε, τί μολογάς;
Για σκέψου το λιγάκι.
Εγώ, για πάντα θα είμαι εδώ,
εδώ έχω κονάκι.
Εσύ, θα φύγεις μια στιγμή,
εγώ θα τριγυρνώ
κι άλλους πολλούς, όπως εσέ,
εδώ θα καρτερώ!
Για αυτό στο λέω, πρόσεχε
και λάθη να μην κάνεις,
γιατί η ζωή είναι μόνο μια,
φρόντισε, μην την χάνεις!!!
13 – 9 -2024
Ελένη Κύρκου-Σαφάκα
Σχολιάστε