ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Για χρόνια έστεκε κλειστό,

έρημο, σιωπηλό..

 Αφημένο στην τύχη του

και στις διαθέσεις 

των καιρικών συνθηκών, 

δεν άντεξε στην αδιαφορία.

 Έσπασε ένας καβαλάρης της στέγης κι ένα μέρος της

γκρεμίστηκε.

 Έτσι για χρόνια έχασκε πληγωμένο!

 Μα δεν μπορούσε να φωνάξει,

να πει τον πόνο του!

 Κάποια κάδρα κρεμασμένα

στους τοίχους, μάρτυρες

της εγκατάλειψης, κοιτούσαν

απορημένα και λυπημένα,

γιατί λησμονήθηκαν!

 Οι τοίχοι ξεθωριασμένοι, έστεκαν

ξαφνιασμένοι και αναπολούσαν 

παλιές ιστορίες, όμορφες εικόνες,

γεμάτες κόσμο, παιδιά να μεγαλώνουν και να γυροφέρνουν 

χαρούμενα, να γεμίζουν το σπίτι

με τραγούδια, αγάπη και όμορφες

συγκεντρώσεις!

 Το σπίτι, είχε συναισθήματα,

ήταν «ζωντανό»!

 Τώρα, ήρθαν κι άρχισαν να το ξεστολίζουν από όσα υπάρχοντα

είχαν απομείνει!

 Το σπίτι άλλαξε χέρια!

Απ’ έξω περιμένει συνοφρυωμένο

το μηχάνημα, που χωρίς οίκτο

θα το κατεδαφίσει..

 Μέσα τριγυρνούν ακόμη οι μνήμες κι ένα παράθυρο

που έμεινε ανοιχτό, μοιάζει με μάτι που κοιτάει και ζητάει βοήθεια, ενώ ένα δάκρυ αργοκυλάει!

 Βλέπεις και τα ντουβάρια έχουν

ψυχή! Έχουν θύμησες και πονούν!

 Μόνο οι άνθρωποι είναι σκληροί!

..Σε λίγες ημέρες τελείωσε

η ύπαρξη του.

 Οι μνήμες όμως, θα μείνουν 

για πάντα στη σκέψη όσων 

το αγάπησαν!!!

           Τώρα..σιωπή…

            14 – 7 – 2024

      Ελένη Κύρκου-Σαφάκα