
Στο μπαουλάκι του μυαλού,
φύλαξα τρυφερά μνήμες παλιές
και κάθε ψίθυρο καρδιάς,
που μου σιγοψιθύριζε !
Από τα χρόνια μου τα παιδικά,
τα χτυποκάρδια τα νεανικά,
έστηναν τρανό χορό οι ελπίδες
και γλυκοτραγουδούσαν.
Ζήσε των νιάτων τις χαρές
και μην αφήνεις σε στενά μυαλά
να σβήσουν τη ζωντάνια
και να σκοτώσουν τα όνειρα!
Και κύλησαν τα χρόνια
τόσο γρήγορα, σαν το νερό!Έγειρε ο ήλιος στο κατέβασμα του
και συνεχίζει ακάθεκτος!
Ποιος τάχα ξέρει, πώς και πότε
θα φτάσει ολόλαμπρος στη δύση κι ύστερα μ’ ένα σάλτο θα χαθεί
κι η γη μες στο σκοτάδι θα κρυφτεί;
Όμως οι μνήμες, πάντα ζωντανές,
με δυναμώνουν
και συνοδοί μου στο ταξίδι της ζωής, γλυκά μου τραγουδούν,
ξεπροβοδίζοντας με!
Κι είν’ το τραγούδι τους γλυκό,
μελωδικό κι ονειρεμένο,
διαλέγοντας δρόμους ανοιχτούς,
με φως ουράνιο φωτισμένους!
2 – 7 – 2024
Ελένη Κύρκου- Σαφάκα
Σχολιάστε